Chapter Title : രചനയുടെ വഴികൾ 2 [അപരൻ]

ഷഡ്ഡിക്കുള്ളിൽ നിന്നും സാധനം വെളിയിലെടുത്തു...

പണ്ട് ദുഷ്യന്തൻ ദമയന്തിക്കു കൊടുത്തതു പോലെ ഒരു മോതിരം കൊടുക്കണം എന്നേ വിനായകൻ കരുതിയുള്ളൂ. മോതിരം തല്ക്കാലം കയ്യിലില്ലാത്തതുകൊണ്ട് രാജകുമാരിമാരെ ഇന്റർവ്യൂ ചെയ്യുമ്പോൾ കമ്പിയടിച്ചു ശീഘ്രസ്കലനം ഉണ്ടാകാതിരിക്കാനായി കുണ്ണയുടെ കടയ്ക്കൽ ഫിറ്റു ചെയ്ത വളയം ഊരി ഇടാനായിരുന്നു വിനായകന്റെ പ്ലാൻ...

പക്ഷേ പട്ടാപ്പകല് കണ്ടപാടെ ഒരുത്തൻ തുണിമാറ്റി പറിയെടുക്കുന്നതു കണ്ട തങ്കമ്മ ഒന്നു പകച്ചു. അന്യദേശമായതു കൊണ്ടും രാജാവെങ്ങാൻ കണ്ടാലത്തെ കാര്യം ഓർത്തും അവളങ്ങു ശീലാവതി ചമഞ്ഞു.

ഉച്ചഭാഷിണി വച്ചതു പോലെ ഒറ്റക്കാറൽ...

" അയ്യോ മാളോരേ... ഓടി വരണേ..."

നിലവിളി കേട്ട് ഓടിയെത്തിയവർ പൂറു പൊത്തി അലറുന്ന തങ്കമ്മയേയും അവളുടെ മുന്നിൽ പറിയും നീട്ടി നിൽക്കുന്ന ആണൊരുത്തനേയുമാണ് കണ്ടത്...

കണ്ടപാടെയവർ ചാടിവീണു... വിനായകന്റെ പുറത്ത് പഞ്ചാരിമേളം... വന്നവർ വന്നവർ പക്കമേളക്കാരായി...

ആളു കൂടിയപ്പോൾ ഇടിക്കാനവസരം കിട്ടാത്തവർ ഊഴത്തിനായി ക്യൂ നിന്നു...

ബഹളം കേട്ട് ഒടുവിൽ രാജാവുമെത്തി. വിനായകനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ രാജാവ് ആൾക്കാരോട് ഇടി നിർത്താൻ കല്പിച്ചു...

വിനായകന്റെ ബോധം ഇതിനോടകം കൊട്ടാരത്തിനു പുറത്തെത്തിയിരുന്നു...

മുഖത്തു കുറച്ചു വെള്ളം തളിച്ചപ്പോൾ ബോധം തിരിച്ചു കിട്ടി. പക്ഷേ ഇടി കൊണ്ടു നാശകോശമായ മറ്റുള്ളതൊന്നും പൂർവ്വസ്ഥിതി പ്രാപിച്ചില്ല...

രാജാവ് എല്ലാവരോടുമായി കാര്യങ്ങളൊക്കെ പറഞ്ഞു. എന്നിട്ട് തങ്കമ്മയെ നോക്കി.

എല്ലാ ഗുപ്തരാജാക്കന്മാരെയും പോലെ ശുക്രഗുപ്തനും ജനസംഖ്യാവർദ്ധനവിൽ അത്യധികമായ ശുഷ്കാന്തി കാണിച്ചിരുന്നു. നാല്പതു ഭാര്യമാരിലും മറ്റനേക തരുണികളിലുമായി അനേകം കുമാരീകുമാരന്മാരെ സൃഷ്ടിച്ചു വിട്ടിരുന്നതിനാൽ ആര് ആരൊക്കെയാണെന്ന് രാജാവിനു തന്നെ ഒരെത്തും പിടിയുമില്ലായിരുന്നു. തങ്കമ്മയും ആരിലോ ഉണ്ടാക്കിയ കുമാരി ആകുമെന്നു രാജാവു കരുതി...

സ്വന്തം കൃതി ആണെങ്കിലും ഒരു