Chapter Title : രചനയുടെ വഴികൾ 2 [അപരൻ]

മുക്കി വച്ചു...

തണുത്ത വെള്ളത്തിന്റെ ആശ്വാസത്തിൽ കണ്ണടച്ചു നിന്ന രാജാവ് ഉരുളിയിലേക്ക് ഊളിയിട്ടിറങ്ങി വന്ന ഭടന്റെ കുണ്ടി കണ്ടില്ല.

വെള്ളത്തിനടിയിൽ ഇണക്കുരുവികളെപ്പോലെ രാജമൂക്കും ഭടക്കുണ്ടിയും കൊക്കുരുമ്മി...

പനിനീരിനെ വെല്ലുന്ന ഗന്ധമെന്തെന്നറിയാൻ രാജാവ് തലയുയർത്തി. രാജമൂക്ക് അപ്പോൾ ശക്തിയായുരഞ്ഞ് ഭടന്റെ കുണ്ടിയിൽ പറ്റിയ കാന്താരിയെല്ലാം പോയി.

ആശ്വാസത്തോടെ തലയുയർത്തി രാജാവും ചന്തി ഉയർത്തി ഭടനും നിവർന്നു.

ഒരു നിമിഷം കഴിഞ്ഞാണ് താൻ മൂക്കു കൊണ്ടു ഭടന്റെ കുണ്ടി കഴുകിക്കൊടുക്കുകയായിരുന്നു എന്നു രാജാവിനു മനസ്സിലായത്.

" ഹെന്ത് ! ഇത്രയ്ക്കു ധിക്കാരമോ. ആരവിടെ . ഇവന്റെ കുണ്ടി ചെത്തി ഉപ്പിലിടൂ " രാജാവ് അലറി.

പക്ഷേ കാന്താരി പറ്റി മൂക്കു നീരു വന്നതിനൊപ്പം ചമ്മലും കൂടിയായപ്പോൾ ശബ്ദം നാമമാത്രമായാണ് വെളിയിൽ വന്നത്. തന്മൂലം രാജകല്പന മറ്റുള്ളവർക്ക് രണ്ടു നിമിഷത്തിനു ശേഷമാണ് പിടികിട്ടിയത്.

ആ ഗ്യാപ്പിൽ ഭടൻ രാജാവിന്റെ കാലു പിടിച്ചു.

" മഹാരാജൻ മാപ്പാക്കണം. കൊതം നീറിയപ്പോൾ അറിയാതെ പറ്റിപ്പോയതാണേ..."

കരിഞ്ഞു പോയ ഭടക്കൊതം കണ്ട് മന്ത്രിക്കും സഹതാപം തോന്നി.

" രാജൻ ഇത്തവണത്തേക്കു മാപ്പാക്കൂ " മന്ത്രി റെക്കമന്റു ചെയ്തു.

" അതേ രാജൻ അറിയാതെ പറ്റിയതല്ലേ. പിന്നെ നമ്മൾ ഇപ്പോൾ ചിന്തിക്കേണ്ട വിഷയം വേറേയല്ലേ " ഞാൻ മന്ത്രിയെ പിന്താങ്ങി.

" ശരി. സാഹിത്യകാരൻ പറഞ്ഞതു കൊണ്ട് നോം അവന്റെ കുണ്ടി വെറുതെ വിടുന്നു. എങ്കിലും വേറേ ശിക്ഷ വേണ്ടി വരും. രാജാവിന്റെ മുഖത്തല്ലേ മൈരൻ കുണ്ടി കൊണ്ടു വച്ചത്. കുണ്ടിക്കു പകരം അണ്ടിയായിരുന്നെങ്കിൽ പിന്നെയും സഹിക്കാമായിരുന്നു..."

" പെറ്റി അടിച്ചാൽ പോരേ രാജൻ "

"