Chapter Title : രചനയുടെ വഴികൾ [അപരൻ]

നാടകങ്ങളും ഡാൻസുമൊക്കെ തുടങ്ങും. പെണ്ണുങ്ങളെല്ലാം അതു കാണാൻ പോകും. ഭടന്മാരുടെ ഭാര്യമാരുൾപ്പടെ. അതു കൊണ്ട് ഭടന്മാരെല്ലാം അത്താഴം വയ്ക്കാൻ വീട്ടിൽ പോയി. നമ്മളു മാത്രമേയുള്ളൂ..."

" അതേ സാഹിത്യകാരാ. നമ്മടെ റാണിയല്ലേ. ഒന്നു തൂലിക കാണിച്ചു കൊട് ..." മന്ത്രിയും ഏറ്റു പിടിച്ചു.

ഞാൻ എഴുന്നറ്റു നിന്നു തൂലിക പുറത്തെടുത്തു.

" വൗ...! കൊള്ളാം. ഞാനൊന്നു പിടിച്ചു നോക്കട്ടേ സാഹിത്യകാരാ " റാണി.

" മഹാറാണിയുടെ ഇഷ്ടം.... പിടിക്കുകയോ കുടിക്കുകയോ.... കടിക്കാതിരുന്നാൽ മാത്രം മതി."

റാണി തൂലിക കയ്യിലെടുത്തു. റാണിയുടെ മാർദ്ദവമാർന്ന വിരലുകൾ തൂലിയെ തഴുകി. രാജ്യം ഭരിക്കുന്ന മഹാരാജ്ഞിയുടെ കയ്യിലാണ് എന്റെ തൂലിക ഇരിക്കുന്നതെന്നോർത്തപ്പോൾ തൂലിക പടവാളായി ഉയിർത്തു...

" ഉഗ്രൻ തൂലികയാണല്ലോ സാഹിത്യകാരാ. എന്താണ് വളം ?..."

" അങ്ങനെ പ്രത്യേകിച്ചു വളമൊന്നുമില്ല മഹാറാണീ. പിന്നെ ടീനേജുകാലം മുതലേ തൂലിക ചലിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങിയതാ "

" ആരേയോർത്തായിരുന്നു സാഹിത്യം ചമയ്ക്കൽ ?"

ആദ്യം കൂടെപ്പഠിക്കുന്ന പെമ്പിള്ളാരേം അയലത്യെ സുന്ദരിമാരെയും. പിന്നെ ചേച്ചിമാരേം ആന്റിമാരേം ടീച്ചർമാരേയുമൊക്കെ ചേർത്ത് ഗ്രന്ഥശേഖരം വിപുലമാക്കി "

" എന്നാ ഇപ്പം ചെറുതായൊരു സൃഷ്ടി നടത്താം "

" ഖണ്ഡകാവ്യമോ മഹാകാവ്യമോ ? "

" മഹാകാവ്യം പിന്നീടാകാം. ഇപ്പം ചെറിയ ഊഞ്ഞാൽപ്പാട്ടു മതി "

" മഹാറാണി കല്പിച്ചാൽ അടിയൻ റെഡി "

" എന്നാ വാ ആ വള്ളിക്കുടിലിലേക്കു പോകാം "

മന്ത്രി അപ്പോഴേക്കും ചാടിയെണീറ്റു നടന്നു.

" ങേ മന്ത്രി പുംഗവൻ പോകുവാണോ " ഞാൻ ചോദിച്ചു.

മന്ത്രി മറുപടി പറയാതെ പോയി...

" അങ്ങേര് ആ അപ്പുറത്തെ ചെടിയുടെ മറവിൽ ഒളിച്ചിരിക്കാൻ പോയതാ. അതാ ശീലം " റാണി.

ഞാനും റാണിയും വള്ളിക്കുടിലിനുള്ളിലായി...

തുടർന്നങ്ങോട്ട് പരിരംഭണങ്ങളും ചുടുചുംബനങ്ങളും...

ഉത്തരീയവും കഞ്ചുകവും മാറ്റി വെളിയിയിലായ മത്തങ്ങകളെ താലോലിച്ചു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു,

" ഇതു തന്നെ ഒരു കാവ്യത്തിനുണ്ടല്ലോ റാണീ. എങ്കിലും മലയിടിച്ചിൽ തുടങ്ങിയോ എന്നൊരു സംശയം..."

" ഞാനും വിചാരിക്കാറുണ്ട്. എന്തു ചെയ്യാം... പ്രജകളുടെ ഒരു സ്നേഹമാ..."

" പ്രജകൾ വിളയാടുന്നതിൽ രാജാവിന് എതിർപ്പില്ലേ..."

" പ്രജാക്ഷേമമാണല്ലോ നമുക്ക്