Chapter Title : രമിതയുടെ രതികേളികൾ 3 [സിമോണ]

അടങ്ങിക്കിടക്കുന്ന വാസനാ ബലത്തിൽ നിന്ന് നിനക്ക് വിട്ടുപോരാൻ പറ്റു... അപ്പോഴേ നിനക്ക് ഞാൻ നൽകാനാഗ്രഹിക്കുന്ന സ്വാതന്ത്ര്യം പൂര്ണമാവു.."

റാമിന്റെ വാക്കുകൾ പൂർണമായും ഉൾക്കൊള്ളാൻ സാധിച്ചില്ലെങ്കിലും രമിതയ്ക്കിപ്പോൾ അയാളെ വിശ്വാസമായിരുന്നു... ഒറ്റ ദിവസം കൊണ്ട്, വർഷങ്ങളുടെ തടവറയിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കപ്പെട്ട ഒരുവളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ആനന്ദം, അല്പാല്പമായി അവളനുഭവിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.

"പിന്നെ... നമ്മൾ തമ്മിലുള്ള ഈ അണ്ടർസ്റ്റാന്ഡിങ്ങൊന്നും തല്ക്കാലം പുള്ളി അറിയണ്ട.. ഞാൻ സിറ്റുവേഷനനുസരിച്ച് മാറി നിന്നോളാം.. മനസ്സിലായോ??.... " രമിത തല കുനിച്ചു...

"റാം!!!..." രമിത കുനിഞ്ഞ ശിരസ്സോടെ വിളിച്ചു...

"എന്താ രമീ??.." റാം അവളുടെ മുഖമുയർത്തി..

ആ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. "എനിക്കിനി അതൊന്നും വേണ്ട... എന്റെ റാമിന്റെ കൂടെ ജീവിച്ചാൽ മതി എനിക്ക്... മറ്റൊന്നും വേണ്ട... ആരെയും വേണ്ട... എനിക്കിനി.... എനിക്ക് വയ്യ റാം... എനിക്ക്... " അവളുടെ കണ്ണുകളിലൂടെ, ഹൃദയം ഒഴുകിയിറങ്ങി നിർമ്മലമായിക്കൊണ്ടിരുന്നു.....

"അപ്പോൾ മാധവൻ.." റാം അവളെ തന്റെ കൈകളിലൊതുക്കി..

"അയാളോട് വരേണ്ടെന്ന് പറ റാം... പ്ലീസ്!!!!... അയാളോട് വരല്ലേ ന്നു പറയ്... എനിക്കയാളെ ഇനി കാണ്ടണ്ട... എനിക്ക്... വെറുപ്പാ ഇപ്പോ അയാളെ!!!!.. എനിക്ക് വേണ്ട... പ്ലീസ്... വരല്ലേ ന്നു പറയ്!!!!..." അവൾ മുറിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ അയാളുടെ നെഞ്ചിൽ മുഖമമർത്തി എങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു...

"എന്റെ മോളു വിഷമിക്കണ്ട.... നിനക്കിഷ്ടമുള്ളത് ചെയ്യാനാണ് ഞാൻ അനുവാദം തന്നത്.. അയാൾ വരാതിരിക്കുന്നതാണ് നിനക്കിഷ്ടമെങ്കിൽ.... ഇനി അയാൾ വരില്ല.. " റാം അവളുടെ നഗ്നമായ പുറത്ത് തഴുകികൊണ്ട് നെറുകയിൽ വാത്സല്യത്തോടെ അമർത്തി ചുംബിച്ചു..

"ഇഷ്ടമില്ലാത്ത ഒന്നും നിന്നെ തൊടാൻ ഞാൻ അനുവദിക്കില്ല... പോരേ.. " അയാളുടെ സ്വരത്തിലെ വാത്സല്യവും സ്നേഹവും തിരിച്ചറിഞ്ഞ