Chapter Title : രണ്ടാം വരവ് [നവവധു 2] [അവസാന ഭാഗം] [JO]

സ്വയം പുച്ഛിച്ചു.)

ചേച്ചീ... ടീ... ടീ നീയിങ്ങനെ കരയല്ലേടീ... (അത് പറയുമ്പോൾ ചേച്ചിയേക്കാൾ സങ്കടത്തിലായിരുന്നു ഞാൻ.)

കരയുവല്ല ജോക്കുട്ടാ.. എനിക്ക്... എനിക്കിന്നിതെല്ലാം ജോക്കുട്ടനോട് പറയണമെന്ന് തോന്നുവാ... ഇനീം ഇനീം ഞാനിതു പറയാണ്ടിരുന്നാ എന്റെ ചങ്കു പൊട്ടിപ്പോകുവെന്നു തോന്നിപ്പോകുവാഎനിക്ക്. ജോക്കുട്ടനെപ്പഴും പറയില്ലേ ഞാനെന്തിനാ സർവ സമയോം കുളിച്ചോണ്ടു നടക്കുന്നേന്ന്... ???!!!. പണ്ട്... പണ്ടൊരു സാറ് ഞങ്ങക്ക് ക്ലാസ്സെടുക്കാൻ വന്നപ്പോ പറഞ്ഞതാ, നമ്മടെ കെട്യോന്മാര് നമ്മളെ ചെയ്യാൻ വരുമ്പോ വെയർത്തു കുളിച്ച് നാറ്റോവായിട്ടു നിന്നാ അവർക്ക് നമ്മളെ തൊടാൻ പോലും തോന്നൂല്ലാന്ന്. ആദ്യവൊക്കെയാ കൊതികൊണ്ടു ചെയ്താലും പിന്നെപ്പിന്നെ നമ്മളെ മടുത്തുപോകുവെന്ന്. അത്... അതൊണ്ടതാവാതിരിക്കാനാ ഞാൻ... ഞാനെപ്പോഴും കുളിച്ചിട്ടു വരുന്നേ... അത്രക്ക്... അത്രക്കിഷ്ടാവാ എനിക്കെന്റെ ജോക്കുട്ടനെ..

ചേച്ചിയെന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു പെയ്തൊഴിഞ്ഞു. വേറെയെന്തൊക്കെയോ കൂടി പറഞ്ഞെങ്കിലും കരച്ചിലിനിടയിൽ ചിന്നിച്ചിതറിപ്പോയി. ചേച്ചിയുടെ പുറത്തു തലോടിക്കൊണ്ട് ആ സങ്കടം മുഴുവൻ പെയ്തൊഴിയുംവരെ കാത്തുകിടക്കാനല്ലാതെ മറ്റൊന്നിനുമെനിക്കാവില്ലായിരുന്നു. പെണ്ണിന്റെ സങ്കടം മുഴുവൻ പറഞ്ഞു തീരുന്നതുവരെ ഞാൻ കാത്തിരുന്നു. പറഞ്ഞു തീർന്ന് മനസ്സിന്റെ ഭാരമെല്ലാമിറക്കിവെച്ചതുപോലെ പെണ്ണൊന്നു നിശ്വസിച്ചപ്പോഴാണ് പിന്നെ ഞാൻ വാ തുറന്നത്. എന്റെ നെഞ്ചിൽക്കിടന്ന പെണ്ണിനെ മലർത്തിക്കിടത്തി, ആ ദേഹത്തേക്ക് കേറിക്കിടന്നിട്ട് ഞാനാ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.

എനിക്കെന്റെ ചേച്ചിക്കുട്ടിയെ വേണം... ഈ ജന്മം മുഴുവനും വേണം. പക്ഷേ അതെന്റെ ഭാര്യയായിട്ടെനിക്കു വേണ്ട; എന്റെ ചേച്ചിക്കുട്ടിയായിട്ടുതന്നെ മതി. എന്നെ ശാസിക്കാനും ശിക്ഷിക്കാനുമനുവാദമുള്ള ചേച്ചിക്കുട്ടിയായിട്ട്... എന്റെ കുസൃതിത്തരങ്ങൾക്ക് കൂട്ടുനിക്കുന്ന ചേച്ചിപ്പെണ്ണായിട്ട്... കൊതികേറിയോരോന്നും ചോദിച്ചു പുറകെ വരുമ്പോ സമ്മതിക്കാതെയെന്നെയിട്ട് വട്ടം ചുറ്റിക്കുന്ന കർക്കശക്കാരിയായിട്ട്... രാത്രിയെന്റെ ചൂടുപറ്റിയുറങ്ങുന്ന പൂച്ചക്കുട്ടിയായിട്ട്... എന്നുമെനിക്കുള്ള മുത്തം തന്നിട്ട് എന്നെയുണർത്തുന്ന എന്റെ പൊൻകണിയായിട്ട്... അങ്ങനെ... അങ്ങനെ  മതിയെനിക്ക്. അല്ലാതെയൊരുമാതിരി ഓഞ്ഞ