Chapter Title : രണ്ടാം യാമത്തിലെ പൂനിലാവ് 1 [സ്പൾബർ]

ചേച്ചിയുടെ വിവാഹം മുടങ്ങും..തന്റെ കുടുംബം തകരും…

യമുന കട്ടിലിലേക്കിരുന്നതും, മുരളി അവളുടെ കാലിലേക്ക് ഒറ്റവീഴ്ച്ച…

“തമ്പുരാട്ടീ… മാപ്പാക്കണം… അറിയാതെ പറ്റിപ്പോയതാ… ഇത്തവണത്തേക്ക് അടിയനോട് പൊറുക്കണം… ഇനിയിത് ആവർത്തിക്കില്ല തമ്പുരാട്ടീ…”

മുരളിയവളുടെ കാലിൽ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കരഞ്ഞു.

എന്നാൽ..,
ചെറിയ തെറ്റിന്പോലും വലിയ ശിക്ഷ വിധിച്ചും, അത് നടപ്പിലാക്കിയും ശീലിച്ച തമ്പുരാട്ടി അവന്റെ മാപ്പപേക്ഷ സ്വീകരിച്ചില്ല.

അവൾ കാല് കുടഞ്ഞ് മുരളിയെ ഒറ്റച്ചവിട്ട്… തെറിച്ച് പോയ മുരളി മേശയുടെ കാലിൽ തലയിടിച്ച് നിലത്തേക്ക് വീണു. തലയുടെ പിന്നിൽ അവന് അസഹ്യമായ വേദന അനുഭവപ്പെട്ടു. തല പൊട്ടിപ്പിളർന്നോ, എന്ന് പോലും അവൻ പേടിച്ചു.

“ എടാ നായേ… നീയെന്താടാ കരുതിയത്… വർഷങ്ങളോളം കളരിയഭ്യസിച്ചതാടാ ഈ തമ്പുരാട്ടി… നിനക്ക് വേണേൽ ഇവിടുന്ന് പോകാം.. അതിനെന്നെ നീ തോൽപിക്കണം… കഴിയോടാ നിനക്ക്… ?
അല്ലേൽ നിന്റെ ജഡം പോലും ആരും കാണില്ല… അനുസരണയില്ലാത്ത പലയെണ്ണത്തിനെ ഈ ഇല്ല വളപ്പിൽ കുഴിച്ചിട്ടുണ്ട്… അതിലൊന്നാവും നീയും…”

മുരളി ശരിക്കും പേടിച്ചു. തന്റെ അന്ത്യം അവൻ മുന്നിൽ കണ്ടു.
ഇവരോട് ജയിക്കണേൽ
തന്നെപ്പോലത്തെ നാല് പേരെങ്കിലും വേണ്ടി വരും. അവൻ നിസഹായതയോടെ തല താഴ്ത്തി.

“നീ എഴുന്നേൽക്ക്… എന്നിട്ടാ കസേരയിലേക്കിരിക്ക്… നിന്നോട് കുറച്ച് കാര്യങ്ങൾ ചോദിക്കാനുണ്ട്…”

അത് പറഞ്ഞ് യമുന, തോളിലൂടെ പുതച്ച തോർത്തുമുണ്ട് മാറ്റിയിട്ടു. ഇപ്പോൾ വലിയ മുലകൾ മുഴുവനായി മറയാത്ത ബ്രായിട്ടാണവൾ ഇരിക്കുന്നത്.

ഇപ്പോൾ അതിലൊന്നും മുരളിക്ക് ഒരാകർഷണവും തോന്നുന്നില്ല. മരിക്കാതെ എങ്ങിനേലും രക്ഷപ്പെട്ടാ മതി എന്ന് മാത്രമാണവന്റെ ആഗ്രഹം.
അവൻ നിലത്ത് നിന്ന് പതിയെ എഴുന്നേറ്റ് കസേരയിലേക്ക് വീണു.

“നിനക്കെന്നെ തോൽപിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് ഉറപ്പുണ്ടോ…?”

ധാർഷ്ട്യത്തോടെ യമുനചോദിച്ചു.

അവൻ ഇല്ലെന്ന് തലയാട്ടി.

“എന്നാൽ ഞാനിനി ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾക്ക് കൃത്യമായി മറുപടി പറയണം…നുണയെങ്ങാൻ നീ പറഞ്ഞാ… നിനക്ക് മനസിലായല്ലോ എന്നെ… ?”

അതിനും അവൻ തലയാട്ടി.

“നിന്റെ പേരെന്താ…?”

“മുരളി… “

“വീട്…?’’

സത്യം പറയണോ വേണ്ടേ എന്ന് അവനൊന്ന് ചിന്തിച്ചു.
യമുന ബെഡിൽ നിന്ന് എഴുന്നേൽക്കാൻ ഒരുങ്ങുന്നത് കണ്ട് അവൻ വേഗം പറഞ്ഞു.

“അത്… കവലയുടെ അടുത്തുള്ള അമ്പലത്തിന്റെ പുറകിൽ….”

“ ഏത്… ശിവന്റമ്പലത്തിന്റെ പുറകിലോ… ?”

“ഉം….”

“അവിടെ ഏത് വീട്… ?”

തന്റെ ജാതകം വരെ ഇവര് തോണ്ടിയെടുക്കുമെന്ന് മുരളിക്ക് തോന്നി.

“അവിടെ… അമ്പലത്തിന്റെ… തൊട്ടു പുറകിൽ…. “

“ഏത്… നളിനീടെ വീടോ…?”

മുരളി ഞെട്ടിപ്പോയി. തന്റമ്മയെ ഇവരറിയുമോ… ?
എങ്കിലിനി മരിക്കുന്നതാണ് തമ്മിൽ ഭേദം…