Chapter Title : രണ്ടാം യാമത്തിലെ പൂനിലാവ് 1 [സ്പൾബർ]

വിളിക്കൂ… അതിന് മുൻപ് എനിക്ക് വേറേ ചില കാര്യങ്ങളറിയണം…”

ഇനിയെന്ത് എന്ന അർത്ഥത്തിൽ മുരളി,യമുനയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.

“നീ നേരത്തേ പറയുന്നത് കേട്ടല്ലോ,എന്തിന്റൊക്കെയോ നിറം നിനക്കറിയണമെന്ന്… ?
എന്തിന്റൊക്കെയോ കനവും,ഉന്തലും അറിയണമെന്ന്… ?
ഇനി പറ… എന്തൊക്കെയാ നിനക്കറിയേണ്ടത്…?”

ഇതിന് ഉത്തരം പറഞ്ഞാലും ഇല്ലെങ്കിലും അടി കിട്ടുമെന്നവനുറപ്പായി.
ഇവർ പേടിച്ചിരിക്കുകയാണെന്ന് കരുതി എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു പോയി. ചെറുതായിട്ടൊന്നുമല്ല പറഞ്ഞത്. നന്നാക്കി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അതൊരു കുരുവായി തീരുമെന്ന് ഓർത്തില്ല.

യമുന എഴുന്നേൽക്കുന്നത് ഭീതിയോടെ അവൻ കണ്ടു.

“അത്… കവലയിൽ… ആളുകൾ… പറയുന്നത്….”

അടി പേടിച്ച് മുരളി വിക്കിപ്പറഞ്ഞു.

“കവലയിൽ ആളുകൾ എന്ത് പറഞ്ഞു..”

യമുന അവന്റെ തൊട്ടുമുന്നിലെത്തി നിന്നു.കൈ നീട്ടിയാൽ അവൾക്കവനെ തൊടാം. ഓരോ അടിക്കും എഴുന്നേറ്റ് വരണ്ടല്ലോന്നോർത്ത് അവളവിടെത്തന്നെ നിന്നു

“പറ… എന്താണ് ആളുകൾ പറഞ്ഞത്..?”

“അത്… തമ്പുരാട്ടിയുടെ…."

മുഴുവൻ പറയാൻ അവന്റെ നാവ് പൊന്തിയില്ല.

“നിന്റെ ശരീരത്തിൽ എവിടെയൊക്കെ,ഏതൊക്കെ മർമ്മങ്ങളുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് ശരിക്കറിയാം… എന്റെ ഈയൊരു ചൂണ്ടുവിരൽ മാത്രം മതി നിന്നെ ജീവിതകാലംമുഴുവൻ തളർത്തിയിടാൻ..
അത് കൊണ്ട് ഒരു ചോദ്യം വീണ്ടും എന്നെക്കൊണ്ട് ചോദിപ്പിക്കരുത്…”

“തമ്പുരാട്ടിയുടെ…ശരീരത്തിനെ… കുറിച്ച്…”

യമുനയുടെ മുഖത്തെ ക്രോധഭാവം കണ്ട് അവൻ പേടിയോടെ വേഗം പറഞ്ഞു.

“എന്ത്… എന്താണെന്റെ ശരീരത്തിനെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞത്… ? ആരാണ്
പറഞ്ഞത്… ?”

“അത്… എല്ലാരും പറയും… തമ്പുരാട്ടിയുടെ… അവിടെ… ചുവന്നിട്ടാണെന്ന്….”

യമുനയുടെ മുലകൾക്ക് നേരെ നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞ് മുരളി വേഗം കണ്ണടച്ചു.ഒരടിയവൻ പ്രതീക്ഷിച്ചു.

“എവിടെ… ? എവിടെയെന്ന് തെളിച്ച് പറയെടാ…”

യമുനയുടെ ആജ്ഞാസ്വരം കേട്ടതും അവൻ വേഗം കണ്ണ് തുറന്നു.

ഇനിയൊന്നും ഒളിച്ചിട്ട് കാര്യമില്ലെന്ന് മുരളിക്ക് മനസിലായി.

“അത്… തമ്പുരാട്ടിയുടെ,,... മുലഞെട്ട്… ചുവന്നിട്ടാണെന്നും… അതല്ല, തവിട്ട് നിറമാണെന്നും…. ഓരോരുത്തര്…”

പേടികൊണ്ട് മുരളിയുടെ ചുണ്ടുകൾ വിറക്കുന്നുണ്ട്.

“പിന്നെ, വേറൊന്നിന് നല്ല കനമാണെന്നും,ഉന്തി നിൽക്കുകയാണെന്നും പറഞ്ഞതോ…?
അതെന്താണ്…?”

ഈശ്വരാ… എന്തിനീ പരീക്ഷണം… അതൊക്കെ എങ്ങിനെ പറയും… ഏത് നേരത്താണ് തനിക്കങ്ങിനെയൊക്കെ പറയാൻ തോന്നിയത്….?

പെട്ടെന്ന് ചെവിയിൽ ഒരു മൂളൽ കേട്ടത് പോലെ മുരളിക്ക് തോന്നി.
അത് തോന്നലല്ലെന്നും,തന്റെ ചെവിയും കൂട്ടി തമ്പുരാട്ടി കൈ വീശി അടിച്ചതാണെന്നും മനസിലാക്കാൻ അവന് രണ്ട് നിമിഷമെടുത്തു.

കുറച്ച് നേരത്തേക്ക് അവനൊന്നും കേൾക്കാനായില്ല. ചെവിയിൽ മൂളൽ മാത്രം.. സഹിക്കാനാവാത്ത വേദനയും.

ചെവി പൊത്തിപ്പിടിച്ച് അവൻ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു.

“തമ്പുരാട്ടീ… ഇനി തല്ലല്ലേ… ഞാനെല്ലാം പറയാം… “

ഇരയുടെ കരച്ചിലിന് പുല്ല് വില കൽപിക്കുന്ന തമ്പുരാട്ടിക്ക് അവന്റെ കരച്ചിൽ ഒരു മനസലിവും