Chapter Title : രണ്ടാം യാമത്തിലെ പൂനിലാവ് 2 [സ്പൾബർ]

അവന്റടുത്തേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്നു.

അവൾ അനങ്ങുമ്പോ മാറിലെ കരിക്കുകൾ തുള്ളിത്തുളുമ്പുന്നത് മുരളി കണ്ടു.

ഇപ്പോൾ യമുന അവന്റെ തൊട്ടടുത്താണ് ഇരിക്കുന്നത്. ഒന്നനങ്ങിയാൽ തൊടാവുന്ന അത്ര അടുത്ത്. ഉടയാടകളൊന്നുമില്ലാതെ ഒരന്യ പുരുഷന്റെ മുൻപിലാണ് താനിരിക്കുന്നതെന്ന ചിന്ത അവളുടെ പൂറ്റിലെ നീരൊഴുക്ക് കൂട്ടുകയാണ് ചെയ്തത്.

“ഇനി പറ… എങ്ങിനെയാ അത്…?”

ഒരു പുളച്ചിലോടെ യമുന ചോദിച്ചു.

“ഏത് തമ്പുരാട്ടീ…?”

അവളുദ്ദേശിച്ചത് അറിയാമെങ്കിലും മുരളി തിരിച്ച് ചോദിച്ചു.

“എടാ പൊട്ടാ… നീ പറഞ്ഞില്ലേ എന്റെ പൂറ് തിന്നുമെന്ന്… അതെങ്ങിനെയാന്ന്… ?”

നാണമോ,ലജ്ജയോ ഇല്ലാതെ ആർത്തിയോടെയാണ് യമുനയുടെ ചോദ്യം.

മുരളി കുഴങ്ങി. എന്താണിതിനൊക്കെ പറയുക..?
എങ്ങിനെയാണിതൊക്കെ പറഞ്ഞ് മനസിലാക്കുക…?

ഇവർക്കതറിയാഞ്ഞിട്ടൊന്നുമല്ല.
തന്നോട് പറയിക്കുകയാണ്.

ഇനി ഒരു പക്ഷേ, അവർക്കതറിയില്ലേ..? അപ്സരസിനെ പോലെ സുന്ദരിയായ ഇവരുടെ പൂറ് ഇത് വരെ ആരും തിന്നിട്ടില്ലേ… ?
ആരുടേയും മുഖത്തിരുന്ന് ഇവരിത് വരെ പൂറ് തീറ്റിച്ചിട്ടില്ലേ… ?
ഇനി കള്ളവെടിക്കൊന്നും നിന്ന് കൊടുത്തിട്ടില്ലെങ്കിലും ഇവർക്ക് ഭർത്താവുണ്ടല്ലോ… വയസായെങ്കിലും ഇപ്പഴും നല്ലതുടുത്ത ആപ്പിൾ പോലിരിക്കുന്ന തമ്പുരാൻ നല്ല പ്രായത്തിൽ ഈ ചെങ്കദളി തിന്നാതിരിക്കുമോ… ?

പക്ഷേ, നിഷ്കളങ്കമായാണ് തമ്പുരാട്ടിയുടെ ചോദ്യം.. അറിയാത്തൊരു കാര്യം അറിയാനുള്ളൊരു ആകാംക്ഷ ആ ചോദ്യത്തിലുണ്ട്.

“തമ്പുരാട്ടീ… തമ്പുരാട്ടിക്കറിയില്ലേ അത്..?
ഇത്ര നാളായിട്ടും തമ്പുരാട്ടിയത് ചെയ്തിട്ടില്ലേ… ? “

സംശയത്തോടെ മുരളി ചോദിച്ചു.

നാണത്തോടെ തന്റെ മുന്നിൽ തല താഴ്ത്തിയത് ഒരു നവവധുവാണോ എന്ന് പോലും മുരളിക്ക് തോന്നി.
അവനുറപ്പായി. തമ്പുരാട്ടിയത് ചെയ്തിട്ടില്ല. ഈ ചെങ്കദളി ഇത് വരെ ആരും തിന്നിട്ടില്ല.

നിലത്ത് മലർന്ന് കിടന്ന്തമ്പുരാട്ടിയെ മുഖത്തിരുത്തി ആ മധുചഷകം നുകരാൻ മുരളിക്ക് ആദ്യമായൊരു അഭിവാജ്ഞയുണ്ടായി.

പക്ഷേ,