Chapter Title : രണ്ടാം യാമത്തിലെ പൂനിലാവ് 2 [സ്പൾബർ]
ഓടാമ്പൽ നീക്കുന്ന ശബ്ദം ഒരുൾക്കിടിലത്തോടെയാണ് മുരളി കേട്ടത്.
എന്നാൽ, പാൽനിലാ പുഞ്ചിരിയുമായി, വെണ്ണമുലകൾ തുളുമ്പിച്ചുകൊണ്ട് തമ്പുരാട്ടി മുറിയിലേക്ക് കയറി വന്നപ്പോ അവന്റെ പേടിയെല്ലാം മാറി.
തോർത്തും ബ്രായും തോളിലിട്ട്,കയ്യിൽ തന്റെ ബാഗും കത്തിയുമായാണ് തമ്പുരാട്ടി മുറിയിലേക്ക് വന്നതെന്നവൻ കണ്ടു.
“എടാ… തമ്പുരാനുണർന്ന് കുളിക്കാൻ കയറി… അടുക്കള ജോലിക്കാരി ഇപ്പോ വരും… നീയെങ്ങിനെ പോകും… ?”
ബാഗും കത്തിയും അവന്റെ കയ്യിലേക്ക് കൊടുത്തുകൊണ്ട് യമുനചോദിച്ചു.
തമ്പുരാട്ടി തന്നെ പറഞ്ഞയക്കുകയാണെന്ന് തോന്നിയതും അവന് നിരാശ തോന്നി.ആ വെണ്ണശരീരം ഒന്ന് തൊടാൻ പോലും പറ്റിയിട്ടില്ല.
എങ്കിലും ആരേയും അറിയിക്കാതെയാണ് തന്നെ പറഞ്ഞ് വിടുന്നത് എന്നത് അവന് ആശ്വാസമായി.
“അത് സാരമില്ല തമ്പുരാട്ടീ… ഞാനൊരു കള്ളനല്ലേ… ഞാനെങ്ങിനെയെങ്കിലും പൊയ്ക്കോളാം… “
യമുന, അവന്റെ തൊട്ടുമുന്നിൽവന്ന് നിന്ന് അവന്റെ കണ്ണിലേക്ക് ആഴത്തിലൊന്ന് നോക്കി.
“നിനക്ക് പോണോടാ… ?”
കോവിലകം വാഴുന്ന തമ്പുരാട്ടിയുടെ ഗർവ്വിന്റെ സ്വരം വീണ്ടുമവൻ കേട്ടു. അവന് വീണ്ടും പേടിയായി.
“പോണോടാ നിനക്ക്… ?”
യമുന വീണ്ടും ചോദിച്ചു.
അവൻ പേടിയോടെ വേണ്ട എന്ന് തലയാട്ടി.
പെട്ടെന്ന് യമുനയുടെ ചുണ്ടിൽ മനോഹരമായ പുഞ്ചിരി തെളിഞ്ഞു.
“ഇന്ന് വീട്ടിൽ ചെന്നില്ലേൽ നിനക്കെന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടോടാ…..?”
മനോഹരമായ സംഗീതം പോലെയുള്ള ശബ്ദത്തിൽ യമുന ചോദിച്ചു.
തമ്പുരാട്ടിയുടെ മനസിലെന്താണെന്ന് അറിയില്ലെങ്കിലും അവൻ ഇല്ലെന്ന് തലയാട്ടി.
“എന്നാ ഇന്ന് നീ പോണ്ട… “
യമുന കൊതിയോടെ പറഞ്ഞു.
“അത്… തമ്പുരാട്ടീ… ഞാനിവിടെ… എങ്ങിനെ… ?”
യമുനയുടെ ഉദ്ദേശം മനസിലാകാതെ മുരളി ചോദിച്ചു.
“ഈയൊരു പകലും, അത് കഴിഞ്ഞുള്ള രാത്രിയും ഇവിടെ നിൽക്കാൻ നിനക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടോ…?”
“അത്… എന്തിനാ… തമ്പുരാട്ടീ…?”
“നീ
💬 Comments
View all comments