Chapter Title : രണ്ടാം യാമത്തിലെ പൂനിലാവ് 2 [സ്പൾബർ]

വെളുത്ത വട്ടമുഖം രക്തം ഇരച്ച് കയറിയാലെന്നവണ്ണം ചുവന്ന് തുടുക്കുന്നത് മുരളി അൽഭുതത്തോടെ കണ്ടു.

“നീ പറഞ്ഞില്ലേ… എന്റെ… ഇവിടെ.. ഏത്… നിറമാണെന്ന് പറഞ്ഞ്… തർക്കമാണെന്ന്… അപ്പോ… നീയെന്ത് പറയും… ?”

സ്വന്തം മുലകൾക്ക് നേരെ നോക്കി
വിക്കിവിക്കിയുള്ള തമ്പുരാട്ടിയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് മുരളിയൊന്ന് സംശയിച്ചു. ഇതവർ നേരത്തേ ചോദിച്ചതല്ലേ… താനതിന് ഉത്തരവും പറഞ്ഞതാണ്. വീണ്ടുമെന്തിന്… ?

“പറയെടാ…”

ഇപ്പോൾ മുരളി ശരിക്കും ഞെട്ടിപ്പോയി. പ്രണയാർദ്രയായൊരു കാമുകിയുടെ ഭാവമാണ് ഇപ്പോൾ തമ്പുരാട്ടിയുടെ മുഖത്തവന് കാണാൻ കഴിഞ്ഞത്.

“തമ്പുരാട്ടീ… ഞാൻ…”

പേടിയോടെ മുരളി നിർത്തി.

“നീ പറയെടാ… അപ്പോ അവരോട് നീയെന്ത് പറയും… ?”

“അത്… ഞാൻ… ഞാനൊന്നും.. പറയാറില്ല…”

“എന്താ നീയൊന്നും പറയാതിരുന്നേ..?”

“അത്… ഞാൻ… കാണാതെ..എങ്ങിനെ.?”

“ഇപ്പഴോ… ഇനി നീയെന്താ അവരോട് പറയുക…?”

മുരളി കസേരയിൽ നിന്നും നിലത്തേക്ക് വഴുതിവീണു. മുന്നിൽ കാണുന്ന കാഴ്ചയിലേക്കവൻ തുറിച്ച് നോക്കി. കണ്ടത് വിശ്വസിക്കാനാവാതെ,
കൈകാലുകൾക്ക്‌ ബലം നഷ്ടപ്പെട്ട് അവൻ നിലത്ത് കുഴഞ്ഞിരുന്നു.

പുറത്തൂടെ പുതച്ച് മുലകൾ മൂടിയിരുന്ന തോർത്ത്മുണ്ട് യമുന കിടക്കയിലേക്കിട്ടിരിന്നു.

തനിത്തങ്കത്തിന്റെ നിറമുള്ള, മാംസധാരാളിത്തം കൊണ്ട് മാത്രം അൽപം ചാഞ്ഞ,വലിയ ഉരുണ്ട മുലകൾ, ഒരു പൊട്ടനെപ്പോലെ മുരളി നോക്കി.
യമുന രണ്ട് മുലകളും മുന്നോട്ട് തള്ളി ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചു.

“ഇനി നീ എന്ത് പറയും അവരോട്… ?”

മുറിയിലെ ബൾബിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ മുരളി കണ്ടു…
ഇളം പിങ്ക് നിറത്തിൽ പുറത്തേക്ക് തള്ളി നിൽക്കുന്ന വലിയ മുലഞെട്ടുകൾ.. അതിന് ചുറ്റുമുള്ള വട്ടവും പിങ്ക് നിറം തന്നെയാണ്.
അഞ്ചാറെണ്ണത്തിനെ പൂശിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അവരുടെയെല്ലാം മുല ഞെട്ടുകൾ കറുത്തിട്ടായിരുന്നു. ഞെട്ടുകൾക്ക് ഇത്രയും വലിപ്പവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

“നീ ശരിക്ക് കണ്ടില്ലേടാ… ? ഇനി പറ.. ഇനി നീ അവരോട് എന്ത് പറയും… ?
തമ്പുരാട്ടിയുടെ മുലഞെട്ടിന്റെ നിറം പറഞ്ഞ് തർക്കിക്കുമ്പോ ഇനി നീയെന്ത് പറയും…?”

എന്താണീശ്വരാ ഇതിന് മറുപടി പറയുക..?
പക്ഷേ, അവനൊന്ന് മനസിലായി. ഇനി തമ്പുരാട്ടി തന്നെ തല്ലില്ല.. അത്തരം ഒരു ഭാവവും അവരുടെ
മുഖ
ത്തില്ല.വളരെ സ്നേഹത്തോടെയാണ് ചോദ്യം.ഇനി ഉത്തരം പറയാൻ താമസിച്ച് തമ്പുരാട്ടിയെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കണ്ട.

മുലകൾ തൂക്കിയിട്ട് ഇരിക്കുന്ന യമുനയുടെ മുഖത്തേക്കും, പിന്നെ ആ കൊഴുത്ത മുലകളിലേക്കും മുരളി മാറിമാറി നോക്കി.

“അത്… തമ്പുരാട്ടീ… ഇനി… പിങ്ക്നിറമാണെന്ന്… പറയും..”

വിറച്ച് കൊണ്ടാണവൻ അത് പറഞ്ഞത്.

“ഉം… നീയാ കസേരയിലേക്കിരിക്ക്..”

അതും പറഞ്ഞ് യമുന കിടക്കയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു.

മുരളി പതിയെ നിലത്ത് നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് കസേരയിലേക്കിരുന്നു.