Chapter Title : രണ്ടാം യാമത്തിലെ പൂനിലാവ് 3 [സ്പൾബർ]

ഇവിടെ വാടാ… നീയധികം കൊഞ്ചല്ലേ… വന്നിത് കഴിക്ക്… “

ഗൗരവത്തിലാണ് പറഞ്ഞതെങ്കിലും, പറഞ്ഞ് കഴിഞ്ഞപ്പഴേക്കും അവൾ ചിരിച്ചു പോയി.

തനിക്കിതിനൊന്നും അർഹതയില്ലെന്ന മട്ടിൽ മുരളി വന്ന് കസേരയിലിരുന്നു. തൊട്ടടുത്ത കസേരയിൽ യമുനയുമിരുന്നു.

മുരളി നോക്കുമ്പോ ഒരു പ്ലേറ്റേ ഉള്ളൂ.. അതിൽ നാലഞ്ച് ഇഡലി ഇട്ടിട്ടുണ്ട്.
യമുന അതിലേക്ക് സാമ്പാറൊഴിച്ചു. അതിന്റെ കൊതിയൂറുന്ന ഗന്ധത്തിനപ്പുറം, യമുനയുടെ ദേഹത്ത് നിന്ന് പ്രസരിക്കുന്ന ചന്ദനഗന്ധമാണ് മുരളിയുടെ ഹൃദയത്തിൽ തറച്ചത്.

“കഴിക്കെടാ…”

സ്നേഹത്തോടെ അവൾ പറഞ്ഞു.

മുരളി ഒരു ഇഡലിയെടുത്ത് സാമ്പാറിൽ മുക്കി ഒരു കടി കടിച്ചു.

യമുന അവന്റെ തുടക്കൊരടി…

“ഇങ്ങിനെയാണോടാ ഇഡലി കഴിക്കുന്നേ…?
അതെല്ലാം കൂട്ടിക്കുഴക്ക്… എന്നിട്ട് വാരിക്കഴിക്ക്…”

മുരളി വേഗം ഇഡലിയെല്ലാം കൂടി സാമ്പാറിൽ കൂട്ടിക്കുഴച്ചു.എന്നിട്ട് പതിയെ തിന്നാൻ തുടങ്ങി. അവളടുത്തിരിക്കുന്നത് കൊണ്ട് അവന് നല്ല ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടായിരുന്നു.

“തമ്പുരാട്ടി..കഴിക്കുന്നില്ലേ… ?”

അവൻ പതിയെ ചോദിച്ചു.
തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകൾ കൊണ്ടവൾ അവനെ നോക്കി.
ആ ചോദ്യം അവൾക്ക് ശരിക്കും ഇഷ്ടമായി.

ഇതൊന്നും തനിക്ക് ശീലമില്ലാത്തതാണ്.തന്റെ നമ്പൂരിയെ വരെ താനിങ്ങനെ അടുത്തിരുത്തി ഊട്ടിയിട്ടില്ല.
തമ്പുരാട്ടി കഴിച്ചോന്ന് ഇതുവരെ തന്നോടാരും ചോദിച്ചിട്ടുമില്ല.

“എനിക്ക് വേണ്ടെടാ… നീ കഴിക്ക്… “

അവൾ പതിയെ പറഞ്ഞു.

“അത് പറ്റില്ല… തമ്പുരാട്ടിയും കഴിക്കണം…”

പാത്രം അടച്ച് വെച്ച ഒരു പ്ലേറ്റെടുത്ത് അവൻ യമുനയുടെ മുന്നിലേക്ക് വെച്ചു.

ഇഡലിയെടുക്കാൻ കൈ നീട്ടിയ അവൻ പെട്ടെന്ന് കൈ പിൻവലിച്ചു.
വേണ്ട… അത് പാടില്ല.
തന്റെകൈ തൊട്ടത് തമ്പുരാട്ടി കഴിക്കാൻ പാടില്ല. അത് പാപമാണ്.
അവൻ യമുനയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.ആ നോട്ടത്തിന്റെ അർത്ഥം അവൾക്ക് മനസിലായി.

“എന്താടാ…?”

“അത്.. തമ്പുരാട്ടി എടുത്ത് കഴിക്ക്..”

“അതെന്താ… നീയെനിക്ക് എടുത്ത് തരില്ലേ….?”

“വേണ്ട… അത് വേണ്ട തമ്പുരാട്ടീ..”

മുരളി ദയനീയമായി പറഞ്ഞു.

അവൾക്കറിയാം അതിന്റെ കാരണം. വേറൊരാള് തൊട്ടത് താൻ കഴിക്കില്ല. ഇത് വരെ കഴിച്ചിട്ടുമില്ല.. അറപ്പാണ് തനിക്കത്.. അതിൽ ഭേദം പട്ടിണികിടന്ന് മരിക്കുന്നതാണ്.
ഇവനും കീഴ്ജാതിക്കാരനാണ്. ഇവൻ തൊട്ടതും താൻ കഴിക്കില്ല.
ഇല്ല… ഇവൻ തൊട്ടതും താൻ ഒരിക്കലും കഴിക്കില്ല…

മുരളി, ഞെട്ടിത്തരിച്ച് അനങ്ങാനാവാതെ ഇരിക്കുകയാണ്. കണ്ടത് വിശ്വസിക്കാനാവാതെ, കണ്ണും തുറുപ്പിച്ച്, ശ്വാസമെടുക്കാൻ പോലും
ഭയന്ന്…

അവൻ കുഴച്ച് വെച്ച ഇഡലി സ്വാദോടെ കഴിക്കുന്ന യമുനയെ അവൻ അവിശ്വസനീയതയോടെ നോക്കി.

“തമ്പുരാട്ടീ….”

ഹൃദയം നുറുങ്ങുന്ന വേദനയോടെ അവൻ വിളിച്ചു.

“എന്താടാ…”

“വേണ്ട തമ്പുരാട്ടീ… ഇത് വേണ്ട… അടിയനിത് സഹിക്കാൻ കഴിയില്ല തമ്പുരാട്ടീ…”

“” എന്ത്… ?”

അവളൊന്നുമറിയാത്ത