Chapter Title : രണ്ടാം യാമത്തിലെ പൂനിലാവ് 4 [സ്പൾബർ]

നിന്ന് വിരൽ വലിച്ചൂരി .
വേണ്ട,... ഇനിയത് വേണ്ട.. ഇതിന് തനിക്ക് പോലും ഇനി അവകാശമില്ല.
ഇനിയതിന് ഒരേ ഒരവകാശിയേ ഉള്ളൂ. അവന് മാത്രമേ അതിൽ തൊടാനിനി അവകാശമുള്ളൂ..

തന്നോട് പോലും ചോദിക്കാതെ,തന്റെ ഹൃദയവും, പിന്നെ തന്റെ തേനിൽ കുഴഞ്ഞ അടിവസ്ത്രവും കൊണ്ട് പോയവനാണവൻ.
തന്റൊരു ചെറു വിരലിൽ പോലും തൊടാൻ അവകാശം ഇനിയാ കള്ളന് മാത്രേ ഉള്ളൂ… അവന് മാത്രം…

പോകാൻ നേരം അവൻ തന്റെ ചെവിയിൽ പറഞ്ഞെതെന്താണ്… ?
അതോർത്തതും അവളുടെ മുഴുത്ത കന്തൊന്ന് വിറകൊണ്ടു…

മാസത്തിലൊരിക്കൽ താനെന്തായാലും വടിക്കാറുണ്ട്..
പക്ഷേ അതെന്തിന് വേണ്ടിയാണെന്ന് തനിക്കിത് വരെ അറിയില്ലായിരുന്നു.
ഇല്ലത്തെ ഒരു കീഴ് വഴക്കം എന്നതിൽ കവിഞ്ഞ് ഒരു പ്രാധാന്യവും അതിനുണ്ടായിരുന്നില്ല. മാസക്കുളി കഴിഞ്ഞ് തന്റെ പൂറ് വൃത്തിയായിക്കിടക്കുമെന്നല്ലാതെ വേറൊരു പ്രയോജനം താൻ പൂറ് വടിക്കുന്നതിന് ഉണ്ടായിട്ടില്ല.തന്റെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞ നാളുകളിലോ, അതിന് ശേഷമോ തന്റെ തിരുമേനിയും തന്നോടവിടെ വടിക്കാൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ല. വടിച്ചോ ഇല്ലയോ എന്നദ്ദേഹം നോക്കിയിട്ടുമില്ല.

നാല് ദിവസത്തെ രോമവളർച്ചയേ ഉള്ളൂ… വളരെച്ചെറിയ കുറ്റിരോമങ്ങൾ.. അതും വടിക്കാനാണവൻ പറഞ്ഞത്. അതെന്തിനാവും… ?
തിന്നാനാണെന്നാണ് അവൻ പറഞ്ഞത്. രോമമുണ്ടേൽ ശരിക്ക് തിന്നാൻ പറ്റുന്നുണ്ടാവില്ല.

എങ്കിൽ താൻ വടിക്കും. അവന് തന്റെ പൂറ് സുഖമായി തിന്നാൻ ഇത് വടിച്ച് മിനുക്കിക്കൊടുക്കും..

അവൻ പറഞ്ഞാൽ എന്തും താൻ ചെയ്യും.. എന്തും…

പെട്ടെന്നവൾക്ക് അവനെ വിളിക്കണമെന്ന് തോന്നി… മൊബൈലെടുത്ത് ഡയൽ ചെയ്ത് കാത്തിരിക്കുമ്പോ അവൾ ഒരു കാമുകിയെപ്പോലെ തരളിതയായിരുന്നു.

“എന്തേ എന്റെ തമ്പുരാട്ടിക്കുട്ടിക്ക്…?”

തന്റെ പ്രാണപ്രിയന്റെ ശബ്ദം കേട്ടതും യമുനക്ക് എന്താണവനോട് പറയേണ്ടതെന്നോ, എന്തിനാണ് താനവനെ വിളിച്ചതെന്നോ അറിയാതെയായി..