Chapter Title : രണ്ടാം യാമത്തിലെ പൂനിലാവ് 4 [സ്പൾബർ]

വീണ് കിടക്കുന്ന മൊബൈലിൽ നിന്നും മുരളിയുടെ ശബ്ദം കേട്ടവൾ വേഗം ഫോണെടുത്തു.

“നേരത്തേ വരണേ…”

എന്ന് മാത്രം പറഞ്ഞ് അവൾ ഫോൺ കട്ടാക്കി.

പൂറ് മലർക്കെ തുറന്ന് വെച്ച് അവൾ മലർന്ന് കിടന്നു.
ഇന്ന് താൻ കണ്ടതും, കേട്ടതും, അറിഞ്ഞതുമായ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും തനിക്ക് പുതുമ തന്നെയാണെന്ന് അവളറിഞ്ഞു.
എന്നാലും മനുഷ്യൻമാർ തമ്മിൽ അങ്ങിനെയൊക്കെ ചെയ്യുമോ… ?

ചെയ്യുമായിരിക്കും..തന്റെ പൂറവൻ തിന്നുമായിരിക്കും. തന്റെ പിന്നിലെ തുളയിൽ അവൻ നാവ് കയറ്റുമായിരിക്കും..

എങ്കിൽ താനും ചെയ്യും.. അവൻ ചെയ്യുന്നതിനൊക്കെ സന്തോഷത്തോടെ നിന്ന് കൊടുക്കും. എന്നിട്ട് അതെല്ലാം തിരിച്ച് അവനും ചെയ്ത് കൊടുക്കും.ഇങ്ങ് വരട്ടെ കള്ളൻ…

സുഖവും,സമാധാനവും, സന്തോഷവും നിറഞ്ഞ് തുളുമ്പുന്ന മനസും, ശരീരവുമായി യമുന കിടക്കയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു.
ഉച്ചയൂണിന് കാലമാകുന്നതേയുള്ളൂ..
അല്ലെങ്കിലും ആർക്ക് വിശപ്പ്…?
തനിക്കിപ്പോ വിശപ്പില്ല… ഒന്നും കഴിക്കാനും തോന്നുന്നില്ല..
ഉള്ളത് ദാഹമാണ്..തന്റെ ഹൃദയം മോഷ്ടിച്ച് കടന്ന് കളഞ്ഞ കള്ളനെ കാണാനുള്ള ദാഹം മാത്രം.. അവനെ വിടണ്ടായിരുന്നു..
കാണാതിരിക്കാനാവുന്നില്ല അവനെ.. അവന്റെ സാമീപ്യമാണ്,തന്റെ സർവ്വസ്വത്തുക്കളേക്കാളും തനിക്കിപ്പോ വേണ്ടത്..
നേരം പെട്ടെന്നൊന്ന് വൈകുന്നേരമാകാൻ അവൾകൊതിച്ച് പോയി.

അവൾ പതിയെ മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി.
കള്ളൻ വരുമ്പോഴേക്ക് നന്നായൊന്നുറങ്ങണം.. ഇന്നലെ രാത്രിയും കുറച്ചേ ഉറങ്ങിയുള്ളൂ.. ഇന്നും ഉറക്കമുണ്ടാവില്ല.. ഉറക്കില്ലല്ലോ കള്ളനെന്നെ… അവനെ താനും ഉറക്കില്ല.ഇന്നല്ല,ഇനിയുള്ള ഒരുപാട് രാത്രിയിലും അവനെ താനുറക്കില്ല…

അതിന് മുൻപ് വേറൊരു പണിയുണ്ട്. തന്റെ മുന്നും, പിന്നും നന്നായി വടിച്ച് വൃത്തിയാക്കണം… കൊതി തീരുവോളം തിന്നട്ടെ കള്ളൻ..

അവൾ പടിയിറങ്ങി താഴേ കിടപ്പ് മുറിയിലേക്ക് പോയി. തമ്പുരാൻ ഉണർന്നിട്ടില്ല. അവൾ ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് കയറി, ഷെൽഫിൽ നിന്നും