Chapter Title : രണ്ടാം യാമത്തിലെ പൂനിലാവ് 4 [സ്പൾബർ]

പക്ഷേ, തന്റെ ചന്തിപ്പാളികൾ വിറച്ച് തുള്ളുന്നത് അവന്റെ തലോടലേൽക്കാനാണെന്ന് യമുനക്ക് വൈകാതെ മനസിലായി.

മുരളിയെ കൈ അവളുടെ തള്ളി നിൽക്കുന്ന ചന്തിയിൽ പതിഞ്ഞതും യമുനയൊന്ന് വെട്ടിപ്പുളഞ്ഞു.

“പാന്റീസിട്ടിട്ടില്ലേടീ കള്ളീ… ?”

അവളുടെ ചന്തിയൊന്ന് തടവി മുരളി ചോദിച്ചു.
ചോദിച്ച മുരളിയും, അത് കേട്ട യമുനയും വിശ്വസിക്കാനാവാതെ കുറച്ച് നേരം കണ്ണിൽ കണ്ണിൽ നോക്കി. അവൾക്കത് തീരെ വിശ്വസിക്കാനായില്ല. മുരളിക്കും ചോദിച്ച് കഴിഞ്ഞാണ് അത് വേണ്ടിയിരുന്നില്ലെന്ന് തോന്നിയത്.

തമ്പുരാട്ടിയെയാണ് താൻ എടീന്നും,
കള്ളീന്നും വിളിച്ചത്. അത് കുറച്ച് കടന്ന് പോയെന്ന് മുരളിക്ക് തോന്നി. ഇന്നലെ താൻ തമ്പുരാട്ടിയെ തെറിവിളിച്ചതാണ്.പക്ഷേ, അതിന്നത്തെ പോലെയല്ല. ഇന്നലെ താൻ ഇല്ലത്ത് മോഷ്ടിക്കാൻ വന്ന വെറുമൊരു കള്ളനായിരുന്നു. രണ്ടാളും പരസ്പരം ശത്രുക്കളായിരുന്നു.
എന്നാൽ ഇന്നതല്ല. തമ്പുരാട്ടി അവരുടെ ഹൃദയം തന്നെ തന്റെ കയ്യിലേൽപിച്ചിരിക്കുകയാണ്. അവരെയാണ് താൻ എടീന്ന് വിളിച്ചത്.

എന്നാൽ യമുന ആ വിളികേട്ട് സന്തോഷം കൊണ്ട് കുതികുത്തുന്ന ഹൃദയത്തോടെ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ പറ്റിക്കിടക്കുകയാണ്.
ആ വിളിയിൽ അവന് തന്നോടുള്ള മുഴുവൻ സ്നേഹവുമാണ് അവൾക്ക് കാണാൻ കഴിഞ്ഞത്.

“ഞാനിട്ടിട്ടൊക്കെയുണ്ട്….”

ചിണുങ്ങിക്കൊണ്ടവൾ പതിയെ മന്ത്രിച്ചത് മുരളി കേട്ടില്ല.

“എന്താ തമ്പുരാട്ടീ… ?”

“ഞാൻ പാന്റീസൊക്കെ ഇട്ടിട്ടുണ്ട്…”

“എന്ത്… ?”

“നീയെന്താ ചോദിച്ചത്..?”

‘’ഓ..അതോ… അതിട്ടിട്ടില്ലല്ലോ… “

അവളുടെ ചന്തിയിലൂടെ വിരലോടിച്ച് കൊണ്ട് മുരളി പറഞ്ഞു.

“ഉണ്ടെടാ… ഞാനിട്ടിട്ടുണ്ട്… നീ ശരിക്ക് നോക്ക്…”

അവന്റെ നെഞ്ചിൽ അവൾ സ്നേഹത്തോടെ ഉമ്മ വെച്ചു.

മുരളി അവളുടെ തുള്ളിത്തുറിച്ച് നിൽക്കുന്ന ചന്തിയാകെയൊന്ന് തടവി. ഒരു നൂലിന്റത്ര കനത്തിൽ അവന്റെ വിരലിൽ തടഞ്ഞു. അതും ചന്തിയുടെ തുടക്കത്തിൽ.

വളരെ ചെറിയൊരു പാന്റിയാണ്