Chapter Title : രണ്ടാംഭാവം 3 [John wick]

മതി നിന്റെ ഊമ്പിത്തരം കേട്ടത്... നീ കഴിക്ക്... നമുക്ക് ബാങ്കിൽ പോവാനുള്ളതാ...

പോളേട്ടൻ വരുന്നത് കണ്ട് ഞാൻ അവനോട് ചോദിച്ചു

ടാ ചാർളി നിനക്ക് പുള്ളിയെ അറിയാമോ...

ഇല്ലെടാ എന്തേ....

പക്ഷേ പുള്ളിക്ക് നിന്നെ അറിയാം...

അതെങ്ങനെയാ ചേട്ടാ...

അത് മോൻ വീട്ടിൽ വരുമ്പോഴൊക്കെ ഞാൻ മുറ്റത് ഉണ്ടാവാറുണ്ട്...

അതും പറഞ്ഞിട്ട് എന്നെയൊരു നോട്ടം... ഓക്കേ അല്ലേ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ.... ഞാൻ മിണ്ടാതിരുന്നു...

അയ്യോ ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടില്ല ചേട്ടാ..

അത് സാരമില്ല മോനെ.... ഇനി നമ്മൾ മിക്കവാറും കാണാനുള്ളതല്ലേ.....

അതെ അതെ...

പിന്നെ പോളേട്ടാ.. ഞങ്ങൾ കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞു ബാങ്കിലേക്ക് പോകും... ശമ്പളം കൊടുക്കാനുള്ള കാശ് എടുത്തിട്ട് വരാനാ...കുറച്ചു താമസിക്കും വരാൻ... നാടൊന്നു ചുറ്റിക്കാണട്ടെ... കുറെ നാൾ കൂടി ഇവനെ കയ്യിൽ കിട്ടിയതല്ലേ....

അപ്പോ കുഞ്ഞേ ഞാൻ വരണ്ടേ...

വേണ്ട.... കുറച്ചു കഴിയുമ്പോ വീടിന്റെ മുകളിലത്തെ നില അടിച്ചു വാരാനായിട്ട് ഒരാൾ വരുമെന്ന് അപ്പൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞായിരുന്നു...

അയ്യോ മോനെ.. അപ്പോ നമ്മൾ പെട്ടെന്ന് പോകുന്നില്ലേ...

അതെന്താ പോളേട്ടാ... അപ്പനെ കാണാൻ കൊതിയായി എന്ന് തോന്നുന്നല്ലോ...അപ്പൻ വരാൻ 10 ദിവസം എടുക്കും... അപ്പോഴേക്ക് പോയാൽ പോരെ നമുക്ക്..

അതല്ല കുഞ്ഞേ... ചെറുപ്പം തൊട്ടേ കൂടെ ഉള്ളതല്ലേ ഞങ്ങൾ.. അതിന്റെ ഒരു സ്നേഹം എനിക്ക് മൂപ്പിലാനോട് ഉണ്ടെന്നു കൂട്ടിക്കോ... ഞാൻ ചോദിച്ചെന്ന്നേയുള്ളൂ......

നേരം 10 മണി ആവാറായി.. ഞങ്ങൾ കാറുമെടുത്തു പോകാനിറങ്ങി.... പോളേട്ടാ നോക്കിക്കോണേ.... മുകളിലത്തെ ആ ബാൽക്കണിയോട് ചേർന്ന് കിടക്കുന്ന മുറി വൃത്തിയാക്കണേ... നല്ല പൊടിയുണ്ട്....

ശെരി കുഞ്ഞേ....

***-------*******

അടുക്കളയിൽ പാത്രം കഴുകികൊണ്ട് നിന്നപ്പോഴാണ് മുറ്റത്ത്‌ നിന്നും ഒരു പെണ്ണിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടത്...

ഇങ്കെ യാരും ഇല്ലയാ...?

ആരാണെന്ന് വന്നു നോക്കി... ഒരു കറുത്ത പെണ്ണ് വന്നു നിൽക്കുന്നു.... കണ്ടാലറിയാം ഈ ഊരിലെ തന്നെ ആണെന്ന്.... പക്ഷേ കാണാൻ നല്ല ഭംഗി.... ചുവന്ന ചുരിദാറാണ് വേഷം.... വേഷത്തിന് നല്ല പഴക്കം ഉണ്ടെങ്കിലും നല്ല പുതുമയുള്ള ഒരു ചിരിയോടെ എന്നെ നോക്കി അവൾ നിന്നു...

ആരാ നീ...

നാൻ സീത... ഇങ്കെ എന്നവോ വേലയിരുക്കെന്ന് അപ്പാ സൊന്നാര്..... അവുങ്കളുക്ക്