Chapter Title : രണ്ടാംഭാവം 9 [John wick] [Climax]

കണ്ടാൽ അവരാണ് അമ്മയും മകനും എന്ന് തോന്നും..... ?

പിന്നെ എന്റെ ചേട്ടായി..... മനസ്സിലുണ്ട് എനിക്ക് തന്ന ഓർമ്മകൾ എല്ലാം.... കൊടുത്ത വിഷമങ്ങളും ഇടയ്ക്ക് ഓർക്കാറുണ്ട്.... ചേട്ടായിയെ ഞാൻ കൊതിപ്പിച്ചു നിർത്തിയത് പോലെ തോന്നും.. ഒന്നുകിൽ എല്ലാറ്റിനും സമ്മതിക്കുക അല്ലേൽ ഒന്നിനും സമ്മതിക്കാതിരിക്കുക..... അതായിരുന്നു വേണ്ടത്... അല്ലാതെ......

സങ്കടം സഹിക്കാൻ കഴിയാതെ വരുമ്പോ ഇടയ്ക്ക് ചേച്ചിയുടെ അടുത്ത് ചെന്നിരുന്നു കരയാറുണ്ട്.... ചേട്ടായിയെ വിളിച്ചു തരണോ എന്നൊക്കെ ചോദിക്കും.... ഞാൻ വേണ്ടെന്നു പറയും.. എന്തിനാ എന്നെ ഇങ്ങോട്ട് വിളിക്കാൻ സമയമില്ലാത്തവരെ അങ്ങോട്ട് വിളിച്ചു ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്നേ... അറിയില്ലേ അങ്ങേർക്ക് ഇവിടെ ഒരാൾ ഉണ്ടെന്ന്..... അത്രേം സ്നേഹം മാത്രേ കാണൂ... അല്ലേൽ ചേച്ചിയെയും അപ്പനെയും എന്തിന് പോളേട്ടനെ പോലും വിളിക്കാൻ സമയമുള്ളയാൾക്ക് എന്നെ വിളിക്കാനാണോ പാട്...

അങ്ങനെ കിടക്കട്ടെ.... അതാ നല്ലത്... എന്നാലും ഉള്ളിനൊരു പൊള്ളലുണ്ട്..

ഈ കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ കൊണ്ട് തന്നെ നിമ്മി ചേച്ചി ചേട്ടായിയെ എന്റെ ഉള്ളിൽ കുടിയിരുത്തിയ പോലെ തോന്നി... എനിക്കറിയാത്ത എന്തൊക്കെ കാര്യങ്ങളാണ് എനിക്ക് പറഞ്ഞു തന്നത്... എന്തിനേറെ... ചേട്ടായിയുടെ പാറ്റ പേടിയെ കുറിച്ച് പോലും പറഞ്ഞു.. അതൊക്കെ കേൾക്കുമ്പോൾ തോന്നും സത്യത്തിൽ അവരായിരുന്നു ചേരേണ്ടിയിരുന്നതെന്ന്..... എന്നാലൂം ചേച്ചിയുടെ അവസ്ഥ ചേച്ചി എന്നെ മനസ്സിലാക്കി ചേട്ടായിയോട് എന്നെ അടുപ്പിക്കുന്നത് ഞാൻ അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.....

മുപ്പതു ദിവസമാവാൻ ഞാൻ കാത്തിരുന്നു എന്ന് വേണം പറയാൻ.... അവസാനമൊക്കെ എത്തിയപ്പോൾ എന്റെ ക്ഷമ കെട്ടു.

വരുന്ന ദിവസം ചേച്ചിയോട് പറഞ്ഞിരുന്നത് കൊണ്ട് ഞാനും അത് നോക്കിയിരുന്നു..

******

ഞാൻ രാവിലേ എഴുന്നേറ്റ് ജോലിയെല്ലാം തീർത്തു ചേട്ടായി വരുന്നതും കാത്തിരുന്നു... സത്യം പറഞ്ഞാൽ വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഗൾഫിൽ നിന്നു വരുന്ന ഭർത്താവിനെ കാത്തിരുന്ന ഭാര്യയുടെ മാനസികാവസ്ഥയായിരുന്നു എനിക്ക്......

9 മണി കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ചേട്ടായിയുടെ കാർ ഗേറ്റ് കടന്നു വരുന്നത് ഞാൻ അടുക്കളയിൽ നിന്നു കണ്ടു....

ഓടിപ്പിടച്ചു മുന്നിലെത്തിയപ്പോഴേക്കും കയ്യിലൊരു ബാഗുമായി ചിരിയോടെ ചേട്ടായി സിറ്റ് ഔട്ടിലേക്ക് കേറിയിരുന്നു...

എന്നെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു... ഞാനും...

കയ്യിലിരുന്ന ബാഗിന് വേണ്ടി ഞാൻ കൈ നീട്ടി... വേണ്ട ഞാൻ മുറിയിൽ വെച്ചോളാം എന്ന് പറഞ്ഞു. എനിക്ക് നല്ല