Chapter Title : രണ്ടാനമ്മ
രണ്ടാനമ്മ
Randanamma bY Riyas
രണ്ടാനുമ്മ റാബിയ വന്നതോടെയാണ് റിയാസിനോട് വാപ്പയ്ക് പഴയ താല്പര്യം ഇല്ലാതായി തുടങ്ങിയത്. നിസാര കാര്യങ്ങൾക് പോലും അയാൾ അവനെ വളരെ അധികം ശകാരിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഇന്നലെ വരാൻ അല്പം വൈകിയതിന് വാപ്പ ബൈക്കിൻറെ താക്കോൽ മടക്കി വാങ്ങി. രണ്ടാനമ്മകാണെങ്കിൽ റിയാസിനോട് വളരെ പുച്ഛവും വെറുപ്പുമാണ്. അവൻറെ കാര്യങ്ങൾ ഒന്നും ശ്രദ്ധിക്കാറില്ല എന്ന് മാത്രമല്ല അവനോടു മിണ്ടുക പോലുമില്ല.
രാവിലെ സമയം 10 മണിയായിട്ടും റിയാസ് കട്ടിലിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റില്ല. സാധാരണ ഈ സമയത്തു വാപ്പയുടെ കൂടെ കടയിലായിരിക്കും. ബൈക്ക് കൊടുക്കാത്തതിൽ പ്രതിഷേധിച്ചു ഇന്ന് പോവുന്നില്ല എന്ന് അവൻ ഇന്നലെ തന്നെ തീരുമാനിച്ചുറപ്പിച്ചതാണ്. ബൈക്ക് ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് പുറത്തു പോക്ക് ഒന്നും നടക്കില്ല. പിന്നെ എന്തിന് എഴുന്നേക്കണം. ഒരു കൈ മുണ്ടിനകത്തിട്ട് കുണ്ണ ഞെരടി കൊണ്ട് എസിയുടെ തണുപ്പിൽ അവൻ ചുരുണ്ടു കൂടി കിടന്നു.
കാളിങ് ബെല്ലിൻറെ ശബ്ദം. അൽപ സമയത്തിന് ശേഷം വാതിൽ തുറക്കുന്നതും അടയ്ക്കുന്നതും അവൻ കേട്ടു. പരിചിതമില്ലാത്ത ഒരു ആൺ ശബ്ദം കേൾക്കാം. കൂടെ രണ്ടാനമ്മയുടെ വർത്തമാനവും ചിരിയും. ആരായിരിക്കും സംശയം സഹിക്ക വയ്യാതെ റിയാസ് ബെഡിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു ഹാളിലേക്ക് നടന്നു. അവൻറെ കണ്ണുകളെ അവനു വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. രണ്ടാനമ്മ ഏതോ ഒരുത്തൻറെ മടിയിൽ ഇരുന്നു അവൻറെ കൈ കൊണ്ടു വട്ടം പിടിച്ചിരുന്നു ശ്രിങ്കരിക്കുന്നു. അവൻറെ കൈകൾ ഉമ്മയുടെ തുടകളെ തഴുകുന്നു. ദേഷ്യം സഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല റിയാസിന്. അവൻ അലറി.
റിയാസ് : എടി അഴിഞ്ഞാട്ടക്കാരി. ആരാടി നിൻറെ ഇ മറ്റവൻ? ഇന്ന് ഞാൻ നിൻറെ എല്ലാ കളികളും തീർത്തു തരും.
അപ്രതീക്ഷിതമായി റിയാസിൻറെ ശബ്ദം കേട്ട് അയാൾ സോഫയിൽ നിന്ന് ചാടി എഴുന്നേറ്റു. മടിയിൽ ഇരുന്നിരുന്ന റാബിയ തെറിച്ചു. റിയാസ് കോപം കൊണ്ട് വിറക്കുകയാണ്. അയാളുടെ മുഖത്തു ഞെട്ടലിൻറെയും പരിഭ്രാന്തിയും വെക്തമായിരുന്നു. പക്ഷെ റാബിയ പെട്ടന്നു തന്നെ സമനില വീണ്ടെടുത്തു.
റാബിയ : ഡാ… വല്ലാതെ തുള്ളാതെ ചെക്കാ.
ഒരു കൈ അയാളുടെ അരയിലൂടെ ചുറ്റി പിടിച്ചു റാബിയ നിസാരമായി മറുപടി പറഞ്ഞു.
റിയാസ് : നീ
💬 Comments
View all comments