Chapter Title : രശ്മിയും പെയിന്റ് പണിക്കാരനും [Rajeev Menon]

കണ്ടിട്ടാവണം, അയ്യാൾ ഒന്ന് പരുങ്ങിയിട്ട്

"മോളെ എന്റെ ബ്രഷ് മുകളിൽ നിന്ന് നിങ്ങളുടെ മുറ്റത്തേക്ക് വീണു പോയി, അതൊന്ന് നോക്കാൻ വന്നതാ "

രശ്മി : മുറ്റം അപ്പുറത്താണ് ചേട്ടാ, അടുക്കള വശത്തല്ല!

അയാൾ ഇളിച്ചു കൊണ്ട് അപ്പുറത്തേക്ക് പോയി

രശ്മി :അവന്റെ ഒരു ഇളി, മോന്തക്കിട്ട് ഒരെണ്ണം കൊടുക്കണം

അവൾ വേഗം കൊപ്രയും വാരി അകത്തേക്ക് കയറി

അങ്ങനെ ഇരിക്കെ ഒരു ദിവസം രശ്മിയുടെ അമ്മായി അമ്മക്ക് ഒരു നെഞ്ച് വേദന വന്നു. വീട്ടിൽ കാറുണ്ടെങ്കിലും എന്താ കാര്യം, ഭർത്താവ് ജോലിക്ക് പോയി. രശ്മിക്കാണെങ്കിൽ ഡ്രൈവിങ്ങും അറിയില്ല. അവൾ പുറത്ത് ഇറങ്ങി അറിയാവുന്ന ആരെയെങ്കിലും നോക്കി,പറ്റിയ ആരുമില്ല. അപ്പോഴാണ് അവൾക്ക് പണിക്കാരെ ഓർമ്മ വന്നത്. ഓടി ആ വീട്ടിൽ ചെന്നപ്പോൾ രണ്ട് മൂന്നു പേരെ ഉള്ളൂ. പക്ഷെ, ആദ്യം പുറത്തേക്ക് വന്നത് വായി നോക്കി ആണ്. അതൊന്നും നോക്കാതെ അവൾ എല്ലാവരോടുമായി കാര്യം പറഞ്ഞു.

കൂട്ടത്തിലെ ആശാൻ എന്ന് തോന്നുന്നു പ്രായമായ ഒരു ചേട്ടൻ ' വണ്ടി ഓടിക്കാനാണോ, ദേ വിനോദ് ഉണ്ടല്ലോ! അവൻ ബസ് ഓടിച്ചിരുന്നതാണ് '

രശ്മി പ്രതീക്ഷയോടെ നോക്കി, സലാം കശ്മീരിലെ ജയറാമേട്ടന്റെ എക്സ്പ്രഷൻ ഇട്ട് ദാ വരുന്നു വായി നോക്കി വിനോദ്.

കൂടുതലൊന്നും ആലോചിക്കാതെ രശ്മി അയ്യാളെയും കൂട്ടി വീട്ടിലേക്ക് പോയി, അവിടുന്ന് ആശുപത്രിയിലേക്കും. ടെസ്റ്റുകൾക്കായി അമ്മായി അമ്മയെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറ്റി. ഇടക്ക് പുറത്തേക്ക് വന്ന നഴ്സിനോട് അന്വേഷിച്ചപ്പോൾ കുഴപ്പമില്ല, ഒബ്സെർവഷനിൽ ആണെന്ന് മറുപടി കിട്ടി.

അപ്പോഴാണ് രശ്മി കൂടെ ഉള്ള വിനോദിനെ ശ്രദ്ധിച്ചത്. സ്വഭാവത്തിന് ഒരു മാറ്റവും ഇല്ല,