Chapter Title : ❤️റസിയ❤️ [SKR]

വിളിച്ചു. അലവി ഹാജിയും അലിയും ഉമ്മറത്തുനിന്നും ഡൈനിംഗ് ടേബിളിന് അരികിലെത്തി. ഭക്ഷണത്തിനിടയിൽ അലവി ഹാജി അലിയുടെ മുഖത്തേക്ക് ഗൗരവത്തോടെ നോക്കി പറഞ്ഞു:

​"രാഘവൻ ഇന്ന് നിന്നെക്കുറിച്ച് നല്ല കാര്യങ്ങളാണ് പറഞ്ഞത്. നീ പണികളെല്ലാം ശ്രദ്ധിച്ചു പഠിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവൻ മില്ലിൽ വന്നപ്പോൾ പറഞ്ഞു."

​അതുകേട്ടപ്പോൾ അലി ആദ്യം ഒന്ന് പരിഭ്രമിച്ചു. രാഘവൻ തന്റെ മടിയെക്കുറിച്ച് വല്ലതും പറയുമോ എന്നായിരുന്നു അവന്റെ പേടി. എന്നാൽ ഹാജി തുടർന്നു: "നാളെ മുതൽ നീ എന്റെ കൂടെ മില്ലിലേക്ക് വരണം. ബിസിനസ്സ് കാര്യങ്ങൾ നേരിട്ട് കണ്ടുതന്നെ പഠിക്കണം.ഒരു താക്കീത് പോലെ ആണ് ഹാജി അത് പറഞ്ഞത്

​അലി പതിയെ റസിയയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അവൾ കണ്ണ് കൊണ്ട് ഹാജി പറയുന്നത് അനുസരിക്കാൻ അവനോട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു. "ശരി വല്യുപ്പ, ഞാൻ വരാം," അലി പതർച്ചയോടെ സമ്മതിച്ചു.

​രാത്രി പത്തരയായി. അലവി ഹാജിയും ഭാര്യയും അവരുടെ മുറിയിലേക്ക് പോയി. അലി തന്റെ റൂമിൽ ഇരുന്ന് പതിവുപോലെ ഒരു പൈങ്കിളി നോവൽ വായിക്കുകയായിരുന്നു. താഴെ അടുക്കളയിലെ ജോലികളെല്ലാം തീർത്തു, ലൈറ്റുകൾ അണച്ച്, വാതിലുകൾ ഭദ്രമായി അടച്ച ശേഷം റസിയ മുകളിലേക്ക് വന്നു. അവൾ നേരെ അലിയുടെ മുറിയിലേക്കാണ് കയറിയത്.

​പതിവില്ലാതെ ആ സമയത്ത് ഉമ്മയെ കണ്ടപ്പോൾ അലി ചോദിച്ചു, "എന്താ ഉമ്മ?"

​റസിയ അവന്റെ കട്ടിലിന്റെ അരികിൽ ഇരുന്ന് മെല്ലെ ചോദിച്ചു, "അപ്പോൾ നീ അങ്ങോട്ട് വരുന്നില്ലേ?"

​"എങ്ങോട്ട്?" അലി ഒന്നും അറിയാത്ത ഭാവത്തിൽ ചോദിച്ചു.

​"എന്റെ റൂമിലേക്ക്! ഇന്നലെ നീ കൂടെ കിടന്നതുകൊണ്ടാ എനിക്ക് നല്ലപോലെ ഉറങ്ങാൻ പറ്റിയത്.അതിനിപ്പോ എപ്പോഴും അവിടെ വാണു കിടക്കണോ..? നീ എന്റെ സ്വന്തം മോനല്ലേ, എന്റെ കൂടെ കിടന്നു എന്ന് കരുതി എന്തെങ്കിലും സംഭവിക്കുമോ?" ഒരു തരം അലസമായ ഭാവത്തോടെ റസിയ ചോദിച്ചു.

​അലിയുടെ ഉള്ളിൽ വലിയ ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും അത് പുറത്തു കാണിക്കാതെ അവൻ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. അവൻ റസിയയെ പുറകിലൂടെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് അവളുടെ തലയിൽ ആർദ്രമായി ഒരു ചുംബനം നൽകി. "ഞാൻ വരാം ഉമ്മ. ഇനി ഞാൻ അടുത്തില്ലാതെ എന്റെ ഉമ്മച്ചിക്കുട്ടിക്ക് ഉറക്കം വരില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ കൂടെയുണ്ടാകും," അവൻ പറഞ്ഞു.