Chapter Title : ❤️റസിയ❤️ [SKR]

വിളിയിൽ ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയുടെ സങ്കടമുണ്ടായിരുന്നു.

റസിയ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. വിയർത്തൊലിച്ചു നിൽക്കുന്ന മകനെ കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്കൊരു കൗതുകം തോന്നി. "എന്താടാ... എന്താ ഒരു വല്ലാതെ?"

"ഉമ്മ അറിഞ്ഞോ? വലുപ്പ പറയുന്നു ബിസിനസ്സ് ഒക്കെ എന്നെ പഠിപ്പിക്കാൻ പോവാണെന്ന്. ഞാൻ ആണത്രേ ഇനി ഇതൊക്കെ നോക്കി നടത്തേണ്ടത്!" ഒരു വലിയ ആപത്ത് വന്നതുപോലെ അവൻ പരാതി പറഞ്ഞു.

അതുകേട്ടതും റസിയയുടെ മുഖത്ത് ആ മനോഹരമായ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൾ അവനെ കളിയാക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "അതിനെന്താടാ? അത് നല്ലതല്ലേ? ഉപ്പയ്ക്ക് പ്രായമായില്ലേ, പാവത്തിന് ഇനി ഒന്ന് വിശ്രമിക്കാലോ. എന്റെ മോൻ അതൊക്കെ ഏറ്റെടുക്കണം."

അലി മുഖം ചുളിച്ചു കൊണ്ട് റസിയയുടെ അടുത്തുള്ള തടിമേശയിൽ ഇരുന്നു. "അതല്ല ഉമ്മ... എനിക്ക് ഇതിലൊന്നും വലിയ താല്പര്യം ഇല്ല. എനിക്കിങ്ങനെ ഉമ്മയുടെ കൂടെ നടക്കാനല്ലേ ഇഷ്ടം."

റസിയ അവന്റെ അരികിൽ വന്ന് തോൾ ചേർത്തുവച്ചു. "അങ്ങനെ പറഞ്ഞാൽ എങ്ങനെയാ അലീ? എന്നും ഇങ്ങനെ കളിച്ചും ചിരിച്ചും നടന്നാൽ മതിയോ? ഉപ്പയുടെ കാലം കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ നീ തന്നെയല്ലേ ഞങ്ങളെ ഒക്കെ നോക്കേണ്ടത്? മോൻ വിഷമിക്കേണ്ട, നീ ഉപ്പൂപ്പന്റെ കൂടെ പോയി എല്ലാം ഒന്ന് കണ്ടു മനസ്സിലാക്കിയാൽ മതി. ബാക്കിയൊക്കെ താനേ ശരിയായിക്കോളും."

അമ്മയുടെ ആശ്വാസ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അലിക്ക് വലിയ മറുപടിയൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. "ഹാ... ഉമ്മയുടെ ഇഷ്ടം പോലെ നടക്കട്ടെ," അവൻ ഒട്ടും താല്പര്യമില്ലാത്ത മട്ടിൽ പറഞ്ഞു.

റസിയ അവനെ സ്നേഹത്തോടെ നോക്കി. അവന്റെ നെറ്റിയിൽ പടർന്ന വിയർപ്പുതുള്ളികൾക്കിടയിൽ അമർത്തി ഒരു ഉമ്മ കൊടുത്തു. എന്നിട്ട് പെട്ടെന്ന് മൂക്ക് പൊത്തി ചിരിച്ചു കൊണ്ട്