Chapter Title : ❤️റസിയ❤️ 3 [SKR]

കളയാതെ വേഗം മുറിക്ക് പുറത്തിറങ്ങി ഗോവണിയുടെ ചുവട്ടിൽ ചെന്ന് മുകളിലേക്ക് നോക്കി ഉറക്കെ വിളിച്ചു: "അലീ... അലീ... വേഗം താഴേക്ക് വാടാ!"

അവളുടെ നിർത്താതെയുള്ള ആ വെപ്രാളം നിറഞ്ഞ വിളി കേട്ടപ്പോൾ അലിക്കും കാര്യത്തിന്റെ ഗൗരവം മനസ്സിലായി. അവൻ തന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ ശരിയാക്കി അല്പം പരിഭ്രമത്തോടെ വേഗത്തിൽ പടികൾ ഇറങ്ങി താഴേക്ക് വന്നു.

"എന്താണുമ്മ... എന്താ പറ്റിയത്?" അവൻ ചോദിച്ചു.

"എടാ... ഉപ്പൂപ്പ കട്ടിലിൽ നിന്നും താഴെ വീണു. കൈക്ക് നല്ല ഉളുക്കുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു, വേദന എടുക്കുന്നുണ്ട്. നീ ഒട്ടും സമയം കളയാതെ പോയി ഒരു വണ്ടി ഒപ്പിച്ചു വാ, നമുക്ക് വേഗം ആശുപത്രിയിൽ കൊണ്ടുപോകാം," അവൾ ഒറ്റശ്വാസത്തിൽ പറഞ്ഞു തീർത്തു.

അലി വേഗം മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് ചെന്ന് പണിക്കാരും മറ്റും ചേർന്ന് ഉപ്പൂപ്പനെ താങ്ങിപ്പിടിച്ച് കട്ടിലിൽ ഇരുത്തി. അതിനുശേഷം അവൻ നേരെ കവലയിലേക്ക് ലക്ഷ്യമാക്കി ഓടി. ഒരു പത്ത് മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും, അവൻ ഒരു ടാക്സി കാറുമായി മുറ്റത്തേക്ക് പാഞ്ഞു വന്നു.

റസിയയും അലിയും ചേർന്ന് അലവി ഹാജിയെ ഇരുവശത്തുനിന്നും മെല്ലെ താങ്ങിപ്പിടിച്ച് ഉമ്മറത്തേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു കാറിന്റെ പിൻസീറ്റിൽ ഇരുത്തി. ഉമ്മൂമ്മ ഈ വലിയ വീട്ടിൽ ഒറ്റയ്ക്കാവുമെന്നതു കൊണ്ടും, അവരെ നോക്കാൻ മറ്റാരുമില്ലാത്തതുകൊണ്ടും റസിയ ഇത്തവണ കൂടെക്കയറിയില്ല.

"മോനെ, നീ സൂക്ഷിച്ചു കൊണ്ടുപോണേ," അവൾ അലിയോട് പറഞ്ഞു.

അലി കാറിന്റെ മുൻസീറ്റിൽ കയറി ഇരുന്നതും ഡ്രൈവർ വണ്ടി ജില്ലാ ആശുപത്രി ലക്ഷ്യമാക്കി വേഗതയിൽ വിട്ടു. കാർ പടിയിറങ്ങിപ്പോകുന്നത് നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ റസിയയുടെ മനസ്സിൽ വലിയൊരു ഭയവും ഉത്കണ്ഠയും ബാക്കിയായിരുന്നു.

നേരം നന്നായി ഇരുട്ടിയിരുന്നു. നിലമ്പൂരിലെ ആ വലിയ