Chapter Title : ❤️റസിയ❤️ 3 [SKR]

മാളികവീടിനു ചുറ്റും രാത്രിയുടെ കനത്ത നിശ്ശബ്ദത പടർന്നു പിടിച്ചു. സമയം കടന്നുപോകുംതോറും ഹാളിലെ ക്ലോക്കിലെ സൂചികളുടെ ചലനം റസിയയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഉപ്പൂപ്പയുടെ ഇപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥ എന്താണെന്ന് അറിയാത്തതുകൊണ്ട് അവളുടെ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു അസ്വസ്ഥതയും ഭയവും നിറഞ്ഞുനിന്നു.

അതുവരെ അലിയോടൊപ്പം അനുഭവിച്ച കാമത്തിന്റെ എല്ലാ സുഖങ്ങളും ലഹരിയും ആ നിമിഷത്തിൽ അവൾ പൂർണ്ണമായും മറന്നിരുന്നു. തങ്ങൾ മുകളിൽ ആനന്ദത്തിൽ മുഴുകിയിരുന്ന സമയത്താണ് താഴെ ആ വൃദ്ധൻ വീണു കിടന്നതെന്ന ചിന്ത ഒരു വലിയ കുറ്റബോധമായി അവളുടെ മനസ്സിനെ കുത്തിനോവിച്ചു.

'ഉപ്പാക്ക് ഇനി വല്ലതും വലിയ കുഴപ്പം പറ്റിയാൽ എനിക്ക് സഹിക്കില്ല...' അവൾ ജനാലപ്പടിയിൽ പിടിച്ചു പുറത്തെ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കി ഉരുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഉമ്മൂമ്മയും അരികിലിരുന്ന് പ്രാർത്ഥനയിലായിരുന്നു.

ഏകദേശം രാത്രി എട്ട് മണിയോടടുത്തിട്ടുണ്ടാകും. പെട്ടെന്നാണ് മുറ്റത്ത് വന്ന് നിന്ന ടാക്സി കാറിന്റെ ഹെഡ്‌ലൈറ്റ് വെളിച്ചം ജനാലയിലൂടെ അകത്തേക്ക് അടിച്ചത്. വണ്ടിയുടെ ശബ്ദം കേട്ടതും റസിയ ഉമ്മറത്തേക്ക് ഓടിച്ചെന്നു വാതിൽ തുറന്നു.

കാറിന്റെ പിൻവശത്തെ വാതിൽ തുറന്ന് അലി ആദ്യം പുറത്തിറങ്ങി. അതിനുശേഷം അവൻ വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ അലവി ഹാജിയെ കൈകളിൽ താങ്ങിപ്പിടിച്ച് കാറിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങാൻ സഹായിച്ചു. ഹാജിയാരുടെ ഇടതുകൈയിൽ വെള്ള നിറത്തിലുള്ള പ്ലാസ്റ്റർ ഇട്ടിരിക്കുന്നത് ആ ഇരുട്ടിലും വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു.

"എന്തു പറഞ്ഞു ഡോക്ടർ...? വലിയ കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലല്ലോ?" റസിയ വല്ലാത്ത വേവലാതിയോടെയും ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചും അലിയുടെയും ഉപ്പൂപ്പന്റെയും മുഖത്തേക്ക് മാറി മാറി നോക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

അവളുടെ ആ പരിഭ്രമം കണ്ടപ്പോൾ അലവി ഹാജി തളർന്ന സ്വരത്തിൽ ഒരു നേർത്ത പുഞ്ചിരിയോടെ മറുപടി നൽകി: "ഒന്നുമില്ല മോളെ... നീ ഇങ്ങനെ