Chapter Title : ❤️റസിയ❤️ 3 [SKR]

അവൻ്റെ ഉള്ളിൽ ഇപ്പോഴുമുണ്ടെന്ന് റസിയയ്ക്ക് കൃത്യമായി മനസ്സിലായി.

ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിനിടയിൽ അവൻ മനപ്പൂർവ്വം അവളുടെ നേർക്ക് നോക്കാതിരിക്കാൻ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ്റെ ആ കുട്ടിക്കളി പോലുള്ള പിണക്കം കണ്ടപ്പോൾ റസിയയ്ക്ക് ഉള്ളിൽ വല്ലാത്ത ചിരിയാണ് വന്നത്. അവൾ ആ ചിരി പുറത്തുകാണിക്കാതെ ഒതുക്കിപ്പിടിച്ചു.

ഭക്ഷണത്തിനിടയിൽ ഒരു നിമിഷം അലി അറിയാതെ തൻ്റെ കണ്ണുകൾ മെല്ലെ ഉയർത്തി അവൾക്ക് നേരെ നോക്കി. അവൻ നോക്കുന്നത് കൃത്യമായി കാത്തിരുന്ന റസിയ, വലിയുപ്പയും വലിയുമ്മയും കാണാത്ത രീതിയിൽ അവനെ നോക്കി ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ കണ്ണുരുട്ടി കോക്രി കാണിച്ചു.

അവളുടെ ആ വികൃതി കണ്ടതും അവൻ്റെ ഉള്ളിൽ നല്ല ദേഷ്യം ഇരച്ചുകയറി. എങ്കിലും മുതിർന്നവരുടെ മുൻപിലായതുകൊണ്ട് പുറത്തു കാണിക്കാൻ കഴിയാതെ അവൻ ദേഷ്യം കടിച്ചിറക്കി വേഗത്തിൽ ചോറ് വാരിത്തിന്ന് എഴുന്നേറ്റു.

"ആഹാ... ഇത്രയും വേഗം നീ കഴിച്ചു നിർത്തിയോ? കുറച്ചു ചോറും കൂടി ഇടട്ടെടാ മോനെ?" അവൾ അവനെ കൂടുതൽ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കാനെന്നോണം സ്നേഹത്തോടെ ചോദിച്ചു.

"വേണ്ട, മതി. ഇന്ന് കറികൾക്കൊന്നും ഒരു രസവുമില്ല," വളരെ ഗൗരവത്തിൽ അത്രയും പറഞ്ഞ് അവൻ കൈകഴുകാനായി അവിടെനിന്നും എഴുന്നേറ്റു പോയി.

അവൻ്റെ ആ പോക്ക് നോക്കി റസിയ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു: 'ആഹാ... ഇപ്പോൾ നിനക്ക് എന്റെ കറികളൊന്നും പറ്റാതായി അല്ലേടാ ചെക്കാ? നിനക്കുള്ളത് ഞാൻ രാത്രി തരുന്നുണ്ട്, കാണിച്ചുതരാം...' അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ ഒരു നിഗൂഢമായ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.

ഭക്ഷണം കഴിച്ചുകഴിഞ്ഞ ഉടനെ എല്ലാവരും അവരവരുടെ മുറികളിലേക്ക് വിശ്രമിക്കാനായി മടങ്ങി. വലിയ വീട് വീണ്ടും ഒരു ഉച്ചമയക്കത്തിന്റെ നിശ്ശബ്ദതയിലേക്ക് വഴിമാറി.

ഉച്ചകഴിഞ്ഞുള്ള ജോലികളെല്ലാം വേഗത്തിൽ ഒതുക്കിത്തീർത്ത് റസിയ