Chapter Title : ❤️റസിയ❤️ 4 [SKR]

ഒന്നു നിർത്തി പുറത്തേക്ക് നോക്കി വീണ്ടും പറഞ്ഞു: "ഞാൻ ഈ ആലോചനയുടെ കാര്യം ഹാജിയാരോട് നേരിട്ട് വന്ന് സംസാരിക്കാൻ ഇരുന്നതായിരുന്നു... അപ്പോഴല്ലേ അങ്ങേർക്ക് ആ അപകടം പറ്റിയത്! പാവം ഹാജിയാർ... നിന്റെ ഉമ്മ അങ്ങനെ ആ വീട്ടിൽ തനിച്ചു യൗവനം കളഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് കണ്ട് അങ്ങേർക്കാണ് ഉള്ളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സങ്കടം. ഇതൊന്ന് വേഗം നടന്നു കിട്ടിയാൽ മതിയായിരുന്നു..." രാഘവൻ അത്രയും പറഞ്ഞു നിർത്തി ഒരു വലിയ നെടുവീർപ്പിട്ടു.

ആ വാക്കുകൾ കേട്ടതും അലിയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു വലിയ ബോംബ് പൊട്ടിയതുപോലെ തോന്നി. അവന്റെ മനസ്സാകെ തകർന്നുതരിപ്പണമായിരുന്നു. നെഞ്ചിലേക്ക് കനത്തൊരു ഭാരം വന്ന് അമരുന്നതുപോലെ അവൻ അനുഭവിച്ചു. ഉച്ചവരെ ഉണ്ടായിരുന്ന എല്ലാ സന്തോഷങ്ങളും ആവേശവും ഒരൊറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് അവന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്നും ഒലിച്ചുപോയി.

താൻ ജീവന് തുല്യം സ്നേഹിക്കുന്ന, തന്റെ ശരീരം കൊണ്ട് ഒന്നായ, തന്റെ മാത്രം സ്വന്തമായ ഉമ്മയെ മറ്റാരോ വന്ന് കൊണ്ടുപോകാൻ പോകുന്നു എന്ന യാഥാർത്ഥ്യം അവനെ ആകെ തളർത്തിക്കളഞ്ഞു.

അതുവരെ കൊണ്ട എസിയുടെ സുഖമുള്ള തണുപ്പ് ഇപ്പോൾ അവനെ വല്ലാതെ ശ്വാസം മുട്ടിക്കാൻ തുടങ്ങി. എങ്കിലും ഉള്ളിലെ ആ കനത്ത ആഘാതവും പരിഭ്രമവും ഒട്ടും പുറത്തുകാണിക്കാതെ അവൻ വണ്ടി ഓടിച്ച് രാഘവന്റെ വീട്ടുപടിക്കൽ എത്തിച്ചു.
വണ്ടി നിന്നതും രാഘവൻ ഇറങ്ങാൻ ആഞ്ഞ് അവനെ ക്ഷണിച്ചു, "മോനെ... വണ്ടി മുറ്റത്തേക്ക് കയറ്റ്, വീട്ടിൽ കയറി ഒരു ചായയൊക്കെ കുടിച്ചിട്ട് പോകാം."
"വേണ്ട രാഘവേട്ടാ...

നേരം വൈകി, ഉപ്പൂപ്പയും ഉമ്മയും വീട്ടിൽ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടാകും. ഞാൻ മറ്റൊരിക്കൽ വരാം," അലി വളരെ നിർജ്ജീവമായ, മരവിച്ച സ്വരത്തിൽ