Chapter Title : റസിയായനം [Murali]

തന്നില്ല. എന്നോട് ഒന്ന് മിണ്ടി പോലുമില്ല. സത്യം ചെയ്തതൊക്കെ വെറുതെ ആയിരുന്നല്ലേ?”

മൂടിപ്പോതിഞ്ഞു ഇരിക്കുകയാണെങ്കിലും ആ കണ്ണുകളിലെ വേദന എനിയ്ക്ക് തിരിച്ചറിയാന്‍ കഴിയുമായിരുന്നു. ആറേഴു മണിക്കൂര്‍ ഒന്നിച്ച് കിടന്ന് സുഖിച്ചപ്പോള്‍ ഇവളെന്നും എന്‍റെത് എന്ന് മനസ്സില്‍ ഉറപ്പിച്ചിരുന്നെങ്കിലും രാവിലെ ആയപ്പോള്‍ അത് വരുത്താന്‍ പോകുന്ന കോംബ്ലിക്കേഷന്‍സ് ഓര്‍ത്തു പതിയെ ഒന്നകന്നു നില്‍ക്കാന്‍ ഞാന്‍ മനപൂര്‍വം തീരുമാനിച്ചതായിരുന്നു. അവളും അങ്ങിനെ തന്നെ കരുതുകയാണെങ്കില്‍ കുറച്ചു നേരം കിട്ടിയ സുഖം എന്ന് മനസ്സിലോര്‍ത്ത് പിരിയാം എന്ന് ഞാന്‍ ഉറപ്പിച്ചിരുന്നു. അവളുടെ കണ്ണിലെ അഗാധ ദുഖത്തിന്റെയും വേദനയുടെയും നിഴല്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ എനിക്ക് ഉറപ്പായി അവളെനിക്ക് ശരീരം തരുന്നതിനൊപ്പം മനസ്സും തന്നിരുന്നു എന്ന്. തലേന്നെടുത്ത തീരുമാനം പൂര്‍വാധികം ശക്തിയോടെ എന്‍റെ മനസ്സിലെയ്ക്കോടിയെത്തി. ഇവളെ ഇനി ഒരിക്കലും വേദനിപ്പിക്കില്ല. ഒരല്പം സ്നേഹം കൊടുത്താല്‍ അത് നൂറിരട്ടിയായി തിരിച്ചു കിട്ടും, അതോടൊപ്പം ആ കുഞ്ഞിപ്പൂറ്റിലെ സുഖവും എന്നെന്നേയ്ക്കുമായി എനിക്ക് കിട്ടും. ദുബായില്‍ രാത്രി തങ്ങുമ്പോള്‍ ഒരു രാത്രി കൂട്ടിനായി ചിലവാക്കുന്ന ആയിരങ്ങളുടെ ചിലവുമില്ല. പക്ഷേ പാളിയാല്‍ രണ്ടു കുടുംബം തകരും.

“ഇക്കാ”

കണ്ണീരില്‍ കുതിര്‍ന്ന ആ ശബ്ദം മാത്രം മതിയായിരുന്നു എനിക്ക് തീരുമാനത്തിലെത്താന്‍.

“എന്‍റെ റസീ നീയെന്നും എന്‍റെതു മാത്രമായിരിക്കും. ഇന്നലത്തെ യുദ്ധം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ എനിക്ക് താഴെയൊരു വേദന അതാ ഞാന്‍ മിണ്ടാതിരുന്നത്”.

പെട്ടെന്ന് അവളുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞു. ചുണ്ടില്‍ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ അവള്‍ പയ്യെ പറഞ്ഞു

“യുദ്ധമല്ലായിരുന്നല്ലോ സര്‍ക്കസ് അല്ലേ നടത്തിയത്. എന്നെയും സര്‍ക്കസ്കാരിയാക്കി. ഞാന്‍ തടവിത്തരട്ടേ?”

“ഫ്ലൈറ്റ് പൊങ്ങട്ടെ, നിന്നെ ഞാന്‍ ഇനിയും എത്ര സര്‍ക്കസ്സ് പഠിപ്പിക്കാന്‍ ഇരിക്കുന്നു പെണ്ണേ”

“അയ്യോ ഇന്നലെ