രതിപുഷ്പ കന്യകൾ 7

Rathipushpa Kannyakal Part 7 | Author : Spulber

[ Previous Part ] [ www.kkstories.com ]

(കഴിഞ്ഞ പാർട്ടിൽ രസകരമായൊരു കമന്റ് കണ്ടു.. സ്പൾബർ ഒരു സ്ത്രീയാണോന്ന്… ?
ഒരിക്കലുമല്ല… ചോരയും, നീരുമുള്ള… മൂന്ന് കുട്ടികളുടെ അച്ചനായ… ഒരു പുരുഷൻ തന്നെയാണ് ഞാൻ.. സ്ത്രീയുടെ വികാരങ്ങളും, വിചാരങ്ങളും എഴുതി ഫലിപ്പിക്കാൻ ഒരു പുരുഷനെ കൊണ്ടും കഴിയും… മറ്റൊരു സ്ത്രീയുമായും ഇത് വരെ ലൈംഗികമായി ബന്ധപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്ത, സ്വന്തം ഭാര്യയെ ഒരു പളുങ്ക് പാത്രം പോലെ ശ്രദ്ധയോടെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന ഒരു പുരുഷന് സ്ത്രീയുടെ രതിഭാവങ്ങൾ മനോഹരമായി അവതരിപ്പിക്കാൻ കഴിയും…
ഞാനെഴുതുന്ന സ്ത്രീ കഥാപാത്രങ്ങളുടെ ചേഷ്ഠകളും,അവരനുഭവിക്കുന്ന സുഖങ്ങളുമെല്ലാം എന്റെ പങ്കാളിയുടേത് പകർത്തുന്നതാണ്… വിവാഹത്തിന്റെ ആദ്യ നാളുകളിൽ ഞങ്ങളനുഭവിച്ച അതേ രതിസുഖം തന്നെയാണ് വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറവും ഞങ്ങളുടെ ജീവിതം മനോഹരമാക്കുന്നത്…
സ്പൾബർ ഒരു സ്ത്രീയല്ല, മറിച്ച് സ്ത്രീയുടെ മർമ്മറിഞ്ഞ് പെരുമാറാനറിയാവുന്ന ഒരു പുരുഷൻ തന്നെയാണെന്ന് വിശ്വസിക്കുക:)

ശിവരാമൻ വാഴത്തോട്ടത്തിൽ മരുമോളെയും കാത്തിരിക്കുകയാണ്. പറമ്പിൽ നിന്ന് ഇറക്കമിറങ്ങി വരുന്ന മാദകത്തിടമ്പിനെ ദൂരെ നിന്നേ അയാൾ കണ്ടു. അവൾ ധരിച്ച ചുവന്ന നൈറ്റി ദൂരത്ത് നിന്ന് തന്നെ കാണാം.
അവൾ അടുത്തേക്ക് നടന്നെത്തുന്നത് വരെ അയാൾ കണ്ണെടുക്കാതെ നോക്കി.
അതി സുന്ദരിയാണ് തന്റെ മരുമകൾ… ഒരു മേക്കപ്പുമില്ലാതെ തന്നെ ഒരു സിനിമാ നടിയെപ്പോലെ സുന്ദരി… ഇപ്പോഴത്തെ ന്യൂജൻ നടിമാരെയൊക്കെ താൻ ആർത്തിയോടെ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഓരോന്നിന്റേയും ചന്തിയും, മുലയുമൊക്കെ ഒർത്ത് വാണമടിച്ചിട്ടുമുണ്ട്.

എന്നാൽ അതിലേറെയൊക്കെ സുന്ദരി ഇവൾ തന്നെ… ചന്തിയും മുലയുമൊക്കെ കൂടുതൽ ഇവൾക്ക് തന്നെ.. പിന്നിൽ വെട്ടിത്തുളുമ്പുന്ന ഇവളുടെ ചന്തിയുടെ ഒറ്റക്കാഴ്ച മതി, ജീവിതകാലം മുഴുവൻ വാണമടിക്കാൻ.

“എന്താണാവോ ഇത്ര ഭയങ്കരമായ ആലോചന… ?”

അയാളുടെ തൊട്ടു മുന്നിലെത്തി രജനി ചോദിച്ചു.

“ ഏയ്… ആലോചനയൊന്നുമില്ലെടീ.. ഞാൻ നിന്നെയും കാത്തിരുന്നതാ…”

അയാൾ എഴുന്നേറ്റ് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“നനക്കണ്ടേ അച്ചാ… ?”

കൊഞ്ചിക്കൊണ്ടുള്ള അവളുടെ ചോദ്യം കേട്ട് അയാൾക്ക് പിടിച്ച് നിൽക്കാൻ പറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.

“എവിടെയാടീ ചക്കരേ… ?”

അയാളും കൊഞ്ചി.

“എന്റച്ചാ… മുന്നിലല്ലേ നമ്മൾ നനച്ചുള്ളൂ..? ഇനി പിന്നിൽ നനക്കണ്ടേ…..?”

അച്ചനോട് എന്ത് പറയാനും അവൾക്കൊരു മടിയും ഉണ്ടായില്ല.

“ഉം… വേണം..പക്ഷേ അതിന്ന് വേണ്ട… എന്റെ മോളെ പമ്പ് റൂമിലിട്ടൊന്നും പോര… നല്ല വൃത്തിയുള്ള വലിയ മുറിയിൽ, നല്ല പട്ട് മെത്തയിലിട്ട് വേണം എനിക്കിനിയെന്റെ മുത്തിനെ..”

അത് കേട്ട് അവൾക്ക് സന്തോഷമായി.

“അതൊക്കെയിനി എന്നാ അച്ചാ..?
എനിക്കത്രയൊന്നും കാത്തിരിക്കാൻ പറ്റൂല…”

“എനിക്കും വയ്യെടീ കാത്തിരിക്കാൻ… എന്നാലും നമുക്കൊന്ന് ശ്രമിച്ച് നോക്കാം.. എന്തേലും ഒരവസരം വരാതിരിക്കില്ല…”

“ അത് പോരച്ചാ… എനിക്ക് ഇന്ന് തന്നെ വേണം…”

രജനി ചിണുങ്ങി.

“നമുക്ക് നോക്കാടീ… ഇപ്പോ ഞാനെന്റെ മോൾക്കൊരു സമ്മാനം കൊണ്ടുവന്നിട്ടുണ്ട്… ആദ്യം അത് തരാം… “

ചുറ്റും നോക്കിക്കൊണ്ട് ശിവരാമൻ പറഞ്ഞു.

“എന്താച്ചാ… എന്ത് സമ്മാനാ… ?”

രജനി സന്തോഷത്തോടെ ചോദിച്ചു.

“അത് പറയൂല… എന്റെ ചക്കര കണ്ണടക്ക്…”

“ഈ അച്ചൻ…”

രജനി കൊഞ്ചിക്കൊണ്ട് കണ്ണടച്ചു.

“ഞാൻ പറയാതെ കണ്ണ് തുറക്കരുത്