Chapter Title : റെബേക്ക മാത്തന്റെ ഗർഭം [ജുമൈലത്]

പട്ടുസാരി യഥാസ്ഥാനത് നിൽക്കാൻ പിന്നുകളും മൊട്ടു സൂചിയും കുത്തികയറ്റി. സാരിയുടെ മുന്താണിയിലെ അലങ്കാരങ്ങൾ എടുത്തു കാണിക്കുന്ന വിധത്തിൽ മനോഹരമായി ഞാൻ രേണുവിനെ സാരി ഉടുപ്പിച്ചു.

“നീ നീഹാക്കും ഉടുത്ത് കൊടുത്തിട്ടുണ്ടോ”?

“ഇല്ല രേണു”

“പിന്നെ എങ്ങനെയാ ഇത് അറിയുന്നേ”?

“ രേണുവിനെ സാരി ഉടുപ്പിക്കാൻ ഞാൻ ഉടുത്ത് പഠിച്ചതാ”

രേണു കണ്ണാടിക്കു മുന്നിൽ നിന്ന് തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും നോക്കി.

“നിനക്ക് വേണേൽ സാരി ഉടുപ്പിക്കുന്നത് ഒരു കരിയറാക്കാട്ടോ”

“ഇനി ഒരുങ്ങണ്ടേ രേണു”?

“നിന്റെ മനസിലല്ലേ ഉള്ളത്. എനിക്കെങ്ങനെ അറിയാം”?

ഞാൻ രേണുവിനെ കസേരയിൽ ഇരുത്തി.

“ഒന്ന് രണ്ടു മൂന്ന്. ഇങ്ങനെ നാല് ഇഴയെടുത്തു അറ്റം വരെ കെട്ടിയാൽ ഫ്രഞ്ച് ബ്രെയിഡ് ആയി. നല്ല ഉള്ളുള്ള  മുടിയായതുകൊണ്ട് മെടയാൻ നല്ലതാ”

അങ്ങനെ മുടികെട്ടി. വാലിട്ട് കണ്ണെഴുതി. പുരികത്തിൽ നല്ലമിനുസമുള്ള കട്ടിയുള്ള രോമങ്ങളാണ്. ഏതോ ഒരു പെൻസിൽ പോലത്തെ സാധനമെടുത്തു പുരികമെഴുതി. അമ്മമ്മയുടെ ആമാട പെട്ടിയിൽ നിന്ന് ഒരു ഗോൾഡൻ നെക്ലേസ് എടുത്തു കഴുത്തിൽ അണിയിച്ചു. തട്ട് ജിമുക്കി രേണുവിന്റെ കാതിന് അലങ്കാരമായി. കയ്യിൽ കുപ്പിവളയും സ്വർണ്ണ വളയും ഇടകലർത്തി ഇട്ടു. നെറ്റിയിൽ നീല പൊട്ടുകുത്തി.

“കല്യാണത്തിന് ഒരുക്കുവാണോ കണ്ണാ”?

“രേണുവല്ലേ ഞാൻ കാണാനാഗ്രഹിക്കുന്ന പോലെ ഒരുക്കാൻ പറഞ്ഞത്.അതാ ചെയ്യുന്നേ”

“കല്യാണ പെണ്ണായി കാണാനാണോ ആഗ്രഹം”?

“അതും ഒരാഗ്രഹം ആണ് രേണു”

രേണു എന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.

“ഇങ്ങനെ കണ്ടിട്ടേ കല്യാണ പെണ്ണിനേപ്പോലെ ഒന്നും തോന്നുന്നില്ല പക്ഷെ അന്ന് ചെന്നൈയിൽ സംഗീതോത്സവത്തിന് വന്നവരെ പോലെയുണ്ട്”

ഞാൻ ഒരു പീകോക്ക് ഗ്രീൻ ഷർട്ടും കസവുമുണ്ടുമുടുത്ത് വന്നു.

“നന്നായിട്ടുണ്ട് കണ്ണാ. ഇറിഡിസെന്റ് ബ്ലൂവും ഗ്രീനും”

മുറ്റത്ത് വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ഒരു ചുവന്ന റോസാപ്പൂവ് ഇറുത്തെടുത്ത് ഞാൻ രേണുവിന് നേരെ നീട്ടി.

“ ഛീ!!! ഇറ്റ്സ് സൊ കോർണി”

“അതല്ല രേണു. ഇത് മുടിയിൽ ചൂടാനാ. എന്തായാലും ഒരുങ്ങി. മനോഹരമായ പുഷ്പം കേശാലങ്കാരമായി ഇരിക്കുന്നത് കാണാനും ഒരു ഭംഗിയല്ലേ ”

രേണു പൂവ് മുടികെട്ടിൽ കുത്തിവെച്ച് വണ്ടിയിൽ കയറി കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി മുടി തോളത്ത് കൂടെ മുന്നിലേക്കിട്ടു.

“ഇപ്പോ എങ്ങനെ ഉണ്ട് കണ്ണാ”?

“രതീ ദേവി