Chapter Title : റെബേക്ക മാത്തന്റെ ഗർഭം [ജുമൈലത്]

കാൽ വലിച്ചു.

“എന്താ രേണു ”?

“നീ കാലിൽ തൊട്ടപ്പോ ശരീരം ഇങ്ങനെ ജെർക്ക് ചെയ്യൂന്ന് വിചാരിച്ചില്ല കണ്ണാ”

ഞാൻ കുണ്ണ പിടിച്ചു പൂറിനുള്ളിൽ കയറ്റി. കേക്ക് ആയിട്ട് കുണ്ണ കയറ്റി അടിക്കുമ്പോ പൂറിനുള്ളിൽ നിന്നും പുറത്തേക്കു തെന്നിപോവുകയാണ്.

“മണല് തേച്ചു പിടിപ്പിക്ക് കണ്ണാ”

“രേണുവിന് പ്രാന്താണോ? അതിൻ്റെ ഉള്ളു മുഴുവൻ ഉരഞ്ഞ് മുറിയൂലെ”

കുറച്ചു നേരത്തെ പരിശ്രമത്തിനൊടുവിൽ ഞാൻ ആ പൂറും മനസും നിറച്ചു. നിറയാൻ മാത്രം ഒന്നുമില്ല. എന്നാലും ഉള്ളത് കൊണ്ട് ഓണം പോലെ എന്നാണല്ലോ. അൽപനേരം കൂടി ഞങ്ങൾ അങ്ങനെ ഒരുമിച്ച് കിടന്നു. ഞാൻ രേണുവിൻ്റെ സുന്ദരമായ പാദങ്ങൾ തഴുകി താലോലിച്ച് ഉമ്മ വെച്ചു. ഇക്കിളിയായിട്ട് രേണു കുണുങ്ങി ചിരിക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാലും കാല് മാറ്റുന്നില്ല.

പഴയ ക്ലോക്കിൽ ആറ് പ്രാവശ്യം മണിയടിച്ചു.

“ആറുമണിയായല്ലോ രേണു ”

“പോയി കുളിക്ക് കണ്ണാ. ഇനിയെന്തായാലും നിർമ്മാല്യം തൊഴുകാൻ പറ്റില്ല. എന്നാലും രാവിലെ പോയി തൊഴുത് വരാം”

“ ഒരുമിച്ച് കുളിച്ചാലോ”?

“അത് വേണ്ട. അമ്പലം അടക്കുന്നതിനു മുമ്പ് അവിടെ ചെല്ലണ്ടെ. നീ ആദ്യം കുളിച്ചിട്ട് വാ. ഞാൻ ക്ലീനാക്കിക്കോണ്ട്”

ഞാൻ പോയി കുളിച്ചു. കുളി കഴിഞ്ഞ് ഒരു നിക്കർ വലിച്ചു കേറ്റി രേണു മുറത്തിലെടുത്ത് വെച്ച അവശിഷ്ടം പുറത്ത് കൊട്ടി.

രേണു കുളി കഴിഞ്ഞു വന്നു.

“കോയമ്പത്തൂരുന്ന് എടുത്ത സാരി ഉടുത്താ മതീട്ടോ ”

“നീ ഉടുപ്പിച്ചാ മതി”

“എനിക്ക് സാരി ഉടുപ്പിക്കാൻ അറിയില്ലല്ലോ രേണു”

“ നീ ഒരു കലാകാരനല്ലേ കണ്ണാ? സാരി ഒരു ആർട്ടിസ്റ്റിൻ്റെ വിഷനാണ്. നിൻ്റെ മനസ്സിലല്ലേ ഞാൻ പട്ടുസാരിയുടുത്താലുള്ള രൂപം