Chapter Title : റെബേക്ക മാത്തന്റെ ഗർഭം [ജുമൈലത്]

രേണു”

ഞാൻ രേണുവിൻ്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടിചെന്നു.

ചായ കുടിച്ച് കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ പായ മെടയാൻ തുടങ്ങി.  രേണു വന്ന് മടിയിൽ ഇരുന്നു.

“ഇന്നെന്താ കണ്ണാ പരിപാടി”?

“ഒന്നൂല്ല രേണു. രേണുവിന്റെ ബെർത്ത്‌ഡേ അല്ലേ നാളെ. ഞാൻ ഒരു കേക്ക് വാങ്ങി രാത്രി പന്ത്രണ്ടു മണിക്ക് മുറിക്കാന്ന് വിചാരിക്കുന്നു. നമുക്ക് ബെർത്ത്‌ ഡേ  ആഘോഷിക്കേണ്ടേ”?

“എന്തിനാ കണ്ണാ? ഞാൻ അതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാറേ ഇല്ല. അച്ഛനും അമ്മയും ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോളാണ് മക്കളുടെ പിറന്നാൾ ആഘോഷിക്കുന്നത്. കോടി മുണ്ടൊക്കെ ഉടുത്ത് രാവിലെ അമ്പലത്തിൽ പോയി തൊഴുത് വരും”

“രേണു കോടി മുണ്ടുടുക്കേ”?

“ഞാൻ നിന്റെ കാര്യമാ പറഞ്ഞെ. ഉച്ചക്ക് ഒരു സദ്യയുമുണ്ടാവും”

“ശരിയാ. അച്ഛഛനും അമ്മൊമ്മേം എല്ലാ പിറന്നാളും ആഘോഷിച്ചേന്നു”

“അത് നിന്റെ അച്ഛമ്മയാ കണ്ണാ”

“രേണു അമ്മേന്നു വിളിക്കുന്നത്‌ കേട്ട് അങ്ങനെ വിളിച്ചു ശീലമായതാ”

“അതെന്തെങ്കിലുമൊക്കെയാവട്ടെ. ഇനിയിപ്പം മാറ്റിയിട്ടു കാര്യൊന്നൂല്ല. വിളിക്കുന്നത്‌ കേൾക്കാൻ അവര് ഭൂമിയിൽ ഇല്ലല്ലോ”

“താഴെ ഒരാള് ഉറക്കം ഉണർന്നൂന്ന് തോന്നുന്നു”

രേണു കൈ നീട്ടി ബലം വെച്ച് വരുന്ന ലിംഗത്തെ മുണ്ടിന് പുറത്തെടുത്തു.

“പിന്നെ അച്ഛനമ്മമാർക്ക് വയസ്സാവുമ്പോ മക്കൾ അവരുടെ പിറന്നാൾ ആഘോഷിക്കും. ഷഷ്ടി പൂർത്തി, നവതി ഒക്കെ. ഇവിടെ ഇപ്പൊ അത് രണ്ടും അല്ലല്ലോ”

“ഒരു കാമുകൻ കാമുകിയുടെ പിറന്നാള് ആഘോഷിക്കുകയാണെന്ന് വിചാരിച്ചാൽ മതി രേണു”

“എന്നാ കേക്ക് വേണ്ട. നമ്മൾ പിറന്നാളിന് മുട്ടയും മീനും ഇറച്ചിയും ഒന്നും കഴിക്കാറില്ല. പിറന്നാള്ക്കാരി പിറന്നാൾദിനത്തിൽ ചെയ്യേണ്ട കാര്യങ്ങൾക്കും ചില ചിട്ട വട്ടങ്ങളൊക്കെയുണ്ട്”

“എന്തൊക്കെയാ വേണ്ടത്”?

“രാവിലെ അമ്പലത്തിൽ പോവുക. ഉച്ചക്ക് ചെറിയ ഒരു സദ്യ. അതുമതി”

“കേക്ക്