Chapter Title : റെബേക്ക മാത്തന്റെ ഗർഭം [ജുമൈലത്]

“മുല്ല പൂമ്പൊടിയേറ്റ് കിടക്കും കല്ലിനുമുണ്ടാ സൗരഭ്യം എന്നല്ലേ. ഇത്രേം കാലം അയനേന്റെ ഒപ്പം നടന്നിട്ടും രണ്ട് സ്റ്റെപ് പോലും അറിയില്ലേ”?

രേണു എഴുന്നേറ്റ് അരമണ്ഡലത്തിൽ ഇരുന്നു.

“അങ്ങനെ അല്ല രേണു ഫുൾ ന്യൂഡ് ആയി”

“അയ്യേ. വൃത്തികേട്”

“ഗിഫ്റ്റ് വേണോ”?

“എന്നാ അകത്തോട്ടു വാ”

ഞങ്ങൾ ഉള്ളിലെ റൂമിലേക്ക്‌ നടന്നു. രേണു പൂർണ നഗ്നയായി കളിക്കാൻ തുടങ്ങി.

“എന്ന തവം സെയ്യവേ യശോദാ….”

ഞാൻ നൃത്തവും നൃത്തം ചെയ്യുന്നയാളുടെ ശരീരവും ശ്രദ്ധിച്ച് അതിൽ മുഴുകി ഇരുന്ന് പോയി.

അരമണിക്കൂറിന് ശേഷം നൃത്തം മതിയാക്കി വിയർത്തു കുളിച്ച രേണു എന്റെ മടിയിൽ വന്നിരുന്നു.

“ഗിഫ്റ്റൊന്നും പ്രതീക്ഷിച്ചല്ല നിന്റെ ഒരാഗ്രഹം അല്ലേന്നു വിചാരിച്ചിട്ടാ”

ഹൈപൊതലമസിൽ ചില പ്രശ്നങ്ങളുള്ളത് കൊണ്ട് രേണു ചില സമയത്ത് നന്നായി വിയർക്കും.

“ആകെ വിയർത്തൊട്ടിയല്ലോ കണ്ണാ. ഞാനൊന്നും കൂടെ കുളിക്കട്ടെ”

എണീക്കാൻ തുടങ്ങിയ രേണുവിനെ ഞാൻ പിടിച്ച് മലർത്തി കിടത്തി. വിയർപ്പ് നക്കിതോർത്തി.

“വിയർപ്പിന് കരിക്കിന്റെ ഒക്കെ പോലെത്തെ ഒരു തരിപ്പാണല്ലോ രേണു. ഇലക്ട്രോലൈറ്റ് ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടാ. ബേബിയിൽ ഒന്നൂടെ പോവേണ്ടി വരും”

“അതിന് ബേബിയിൽ പോയിട്ട് കാര്യല്ല. അങ്ങനെയാവാൻ കാരണക്കാരനായ ഒരാളുണ്ട്”

“ഞാനയാളെ കൊല്ലണന്ന് അല്ലേ”?

വീണ്ടും രേണു ഓരോന്ന് ആലോചിക്കാൻ തുടങ്ങി. അത് മനസിലായ ഞാൻ അകത്ത് പോയി ഒരു ബ്ലാക്ക് അനാർക്കലിയും ലോഷനും എടുത്ത് വന്നു. ലോഷൻ ഞാൻ നക്കിയിടത്തു മുഴുവൻ പുരട്ടി ഉഴിഞ്ഞു.

“എന്തിനാ കണ്ണാ ഇപ്പൊ അത് തേക്കുന്നേ”

“ഇവിടെ ഇരുന്നാൽ രേണു ആവശ്യം ഇല്ലാത്തത് ആലോചിച്ച് വിഷമിക്കും. നമുക്കേ ബത്തേരിയിൽ ഒന്ന് പോയിട്ട് വരാം”

വണ്ടി ബത്തേരിയിലേക്ക് ഓടികൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.

“എന്തൊക്കെയാ രേണുവിന്റെ മനസിലുള്ള കല്യാണ സങ്കല്പങ്ങള്”?

“ഒരു കല്യാണം തകർന്നില്ലേ കണ്ണാ. ഇനിയെന്ത് സങ്കൽപം”

“എന്നാലും പറ  രേണു”

“സാധാരണ കല്യാണം. കല്യാണം കഴിക്കാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന ചെറുക്കനും പെണ്ണും മാത്രം മതി”

“ചടങ്ങുകൾക്ക് ഒരു നമ്പൂതിരി വേണ്ടേ രേണു”?

“അതൊക്കെ അനാവശ്യമാണ് കണ്ണാ. നാഗങ്ങളുടെ രീതിയിൽ മതി. ഒരു ഒഴിഞ്ഞ ശിവക്ഷേത്രത്തിലോ അല്ലെങ്കിൽ വനദുർഗയുടെ കാവിലോ വെച്ച് പുലർച്ചെ ഒരു താലിയെടുത്തു ഇഷ്ടപ്പെട്ട പെൺകുട്ടിയുടെ കഴുത്തിൽ ചാർത്തുന്നു. അത്രേയുള്ളൂ”

“ഗാന്ധർവ