Chapter Title : റെബേക്ക മാത്തന്റെ ഗർഭം [ജുമൈലത്]

ചുംബനം. രേണുവിന്റെ കൂടെ യുഗങ്ങളോ മന്വന്തരങ്ങളോ എന്തിന് കാല്പാന്തത്തോളം ജീവിച്ചാൽ പോലും മതിയാവില്ല എന്ന് തോന്നുന്നു.

“ഒൺലി ഇഫ് ഐ ക്യാൻ വാക് ഇൻ ഏറ്റേണിറ്റി”

ഞാൻ കുറച്ച് ഉറക്കെ പറഞ്ഞു പോയി.

“ എന്താ കണ്ണാ”?

“ഒന്നൂല്ല രേണു. ഞാൻ ഓരോന്ന് ആലോചിക്കുവാരുന്നു”

“ ഇഫ് യു വേർ ടു വാക് ഇൻ ഏറ്റേണിറ്റി, ഐ വാണ്ട്‌ ടു വാക് വിത്ത്‌ യു. ബിസൈഡ് യു. ഒരുപാട് ദൂരം പോവാനുള്ളതല്ലേ. നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് നടക്കാം. അന്ന് പറഞ്ഞപോലെ അത്യാവശ്യം ആയിട്ട് ബ്രഹ്മത്തിൽ ലയിച്ചിട്ട് നിനക്ക് പ്രേത്യേകിച്ച്  കാര്യോന്നൂല്ലല്ലോ. ഒരുപാട് ജന്മങ്ങളിലൂടെ ഒരുമിച്ച് പോവാം. വഴിക്കാഴ്ചകൾ ഒക്കെ കണ്ടാസ്വദിച്ച് പതുക്കെ പോയാ മതി”

“അതത്രേ ഉള്ളൂ രേണു”

ഞാൻ രേണുവിന്റെ മുഖം എന്നിലേക്ക്‌ അടുപ്പിച്ച് താടിയിൽ പതുക്കെ കടിച്ചു.

“പിന്നെണ്ടല്ലോ കണ്ണാ, നീ എന്റെ പുറത്തു തലോടി മുഖം കയ്യിലെടുത്തു മുഖത്ത് മുഴുവൻ ഉമ്മ വെക്കുമ്പോ ഉണ്ടല്ലോ ഐ ഫീൽ സോ സെറെൻ”

“ഓരോ അണുവിലും ഉമ്മ വെച്ച് എന്നെ വലിച്ചു ദേഹത്തേക്കിട്ട് നിൻ്റെ ഹൃദയമിടിപ്പിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടു ഉറങ്ങുമ്പോൾ എന്താന്നറിയാത്ത ഒരു സമാധാനം തോന്നും മനസ്സില്”

“മച്ചാനെ എന്റെ മച്ചാനെ നിൻ വിരി മാറത്ത് മയങ്ങാൻ മോഹം എന്ന് പറഞ്ഞപോലെ  അല്ലേ”?

“ മിക്കവാറും പെണ്ണുങ്ങൾക്ക്‌ അങ്ങനെത്തെ ആഗ്രഹം ഉണ്ടാവൂലെ? പ്രൊട്ടക്ഷൻ ചിരപുരാതന കാലം തൊട്ടേ സബ് കോൺഷ്യസിൽ ഉള്ള ഒരു കാര്യല്ലേ”?

“അതിന് രേണു ഇപ്പോ എന്നും എൻ്റെ നെഞ്ചത്ത് തന്നെയല്ലേ ഉറങ്ങുന്നേ. പിന്നെന്താ”?

“ഒന്നൂല്ല കണ്ണാ. ഞാനിങ്ങനെ ഓരോന്ന് ഓർത്തതാ. നിന്നെപ്പോലെത്തെ ചില ആളുകളുണ്ട് ഭൂമിയില്. മേയ് ബി യു ഡോൻ്റ് ലവ് ദെം റൈറ്റ് എവേ. ബട്ട് ഇറ്റ്സ് ഇനെവിറ്റബിൾ ദാറ്റ് യു വിൽ”

രേണു എൻ്റെ കവിളിൽ തലോടി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു നിർത്തി.

“പണ്ടൊക്കെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഒറ്റക്ക് ചെയ്യുന്ന തൻ്റേടിയായ ഒരു സുന്ദരിയാ എൻ്റെ രേണു എന്നാ ഞാൻ വിചാരിച്ചെ.  പിന്നെ മനസ്സിലായി ഉള്ളിൽ വലിയ സങ്കടം ഒളിപ്പിച്ച് തകർന്ന മനസ്സും ആയി നടക്കുന്ന ഒരാളാന്ന്”

“ഐ സോ ദാറ്റ് യു