Chapter Title : റെബേക്ക മാത്തന്റെ ഗർഭം [ജുമൈലത്]

“അത് ശെരിയാ കണ്ണാ. ജംഷി സദ്യ എന്ന് പറഞ്ഞാ മരിക്കും”

“എന്നാ വിഷുവിനു വന്നൂടായിരുന്നോ”?

“സമ്മർ ഇന്റൺഷിപ് ആണേന്നു മിസ്സേ”

രേണു പോയി ഒരു കറി പാത്രത്തിൽ എലിശ്ശേരി കൊണ്ടുവന്നു ജംഷിക്കു കൊടുത്തു.

“ആ അച്ചാറിലെ സ്പൂൺ എടുത്തോ”

“അത് ഓൻ വെറുതെ പറഞ്ഞതാ. ഇതൊന്നും വേണ്ട മിസ്സേ”

“പോടാ പുല്ലേ. അവന്റെ ഒരു ഫോർമാലിറ്റി. നിന്നെ എനിക്കറിഞ്ഞൂടെ. വേണേങ്കി തിന്നിട്ട് എണീച്ചു പോടാ”

ജംഷി എലിശ്ശേരിയെടുത്ത് ഉമ്മറത്ത് പോയിരുന്നു. രേണു പാത്രങ്ങളെടുത്തു അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി. ഷംസാദ് ബാക്കി പാത്രങ്ങളും ഇലയും പെറുക്കികൂട്ടി രേണുവിന്റെ കൂടെ പോയി. ആ നാറി പിന്നെ പണ്ടു തൊട്ടെ ഒരു സഹായിയാണ്. പാവമാണ് ആള്. എല്ലാവർക്കും പെട്ടെന്ന് ഇഷ്ടമാവുന്ന ഒരു പേഴ്സണാലിറ്റിയാണ് അവന്റെ.

“ജംഷി രാത്രി പോണോ? താമരശ്ശേരി വരെ സ്ഥലം അത്ര നന്നല്ല”

ജംഷി എന്നെ ഒന്ന് നോക്കി.

“ആൾക്കാരെയല്ല. മൃഗങ്ങളുണ്ടാവും. വല്ല ആനയോ ഒക്കെ.  കഴിഞ്ഞ ഫെബ്രുവരിയിലാ മുതുക്കനൊരു കടുവ പട്ടാപ്പകല് അങ്ങാടിക്കൂടെ നടന്നു പോയത്. അപ്പോ പിന്നെ രാത്രീലെ കാര്യം പറയണോ. പോരാത്തേന് മഴയും ”

“നൈറ്റ്‌ റൈഡ് ഒരു രസല്ലേ. പിന്നെ കടുവ എങ്ങാനും വന്നാ ഞങ്ങള് അതൊക്കെ ഒരു  സ്പോർട്സ്മാൻ സ്പിരിറ്റിലെടുക്കും”

“നിനക്ക് കാടിനെ പറ്റി അറിയാത്തോണ്ടാ ഈ പറയുന്നേ. നിന്റെ ഫയർബ്ലേഡ് കയറുന്നേലും മുന്നേ കടുവ കടിച്ചോണ്ട് പോവും”

“അതല്ലടാ. പോയിട്ടു കാര്യണ്ട്”

“എന്താ ഇത്ര വലിയ അർജെന്റ് കാര്യം”?

“കുപ്പന്റെ അജ്ഞാത കാമുകി വന്നിട്ടുണ്ട്”

“എപ്പോ എത്തി”?

“കുറച്ചു നേരത്തെ. ഉമ്മച്ചി വിളിച്ചു പറഞ്ഞതാ”

“ഇയ്യ്‌ എന്തിനാ വിഷമിക്കുന്നെ കണ്ണാ? അതൊക്കെ