Chapter Title : റെബേക്ക മാത്തന്റെ ഗർഭം [ജുമൈലത്]

ഇനി വീട്ടിൽ പോവാം”

“പോവാം”

ജംഗ്ഷനിലെ സിഗ്നലിൽ നിർത്തിയിരിക്കുകയാണ് വണ്ടി. രേണു എന്തോ ആലോചനയിലാണ്.

“ഞാൻ രേണുവിനോട് ഒരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ”?

“ചോദിച്ചോ കണ്ണാ”

“പ്രേമിച്ചാ മാത്രം പോരാ. പ്രേമിക്കപെടുന്നുണ്ട്ന്നു മറ്റേ ആൾക്കും തോന്നണ്ടേ”?

“ വേണം”

“രേണുവിനെ ഞാൻ എങ്ങനെയാ പ്രേമിക്കണ്ടേ? ചോദ്യം മനസിലായോ”?

“ മനസിലായി. നോക്ക് കണ്ണാ, ഞാൻ ചെറുപ്പം തൊട്ടേ ഒറ്റക്കായിരുന്നു. എന്നും ബുക്കുകളായിരുന്നു കൂട്ട്. അയാം എ ലോൺലി ആൻഡ് ടോർച്ചേർഡ് സോൾ. സ്കൂൾ ലൈഫോ കോളേജ് ലൈഫോ ഒന്നും എനിക്കുണ്ടായിട്ടേ ഇല്ല. അങ്ങനെത്തെ കാലം പോലും ഓർമയിലില്ല. അക്കാദമിക്സിൽ ആയിരുന്നു ശ്രദ്ധ മുഴുവൻ”

“ ഹൈസ്കൂൾ പ്രണയം പോലെ ഞാൻ രേണുവിനെ പ്രേമിക്കണന്നല്ലേ”?

“പോര. എല്ലാത്തരം പ്രണയവും വേണം. ഞാൻ ജീവനോടെ ഉണ്ടായിരുന്നതും എന്നാൽ ജീവിക്കാത്തതുമായ കാലം മുഴുവൻ നിന്റെ കൂടെ വീണ്ടും ജീവിക്കണം. ഓരോ ദിവസവും പുതിയ അനുഭവങ്ങൾ വേണം”

“ ചെയ്തത് ആവർത്തിക്കാതെ പുതിയ പുതിയ അനുഭവങ്ങൾ വേണന്ന് അല്ലേ? ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. എന്നാലും ചെയ്യാവുന്നതേ ഉള്ളൂ”

“ താങ്ക് യൂ കണ്ണാ”

“രേണുവിന് എങ്ങനെയാണോ ആഗ്രഹം അതുപോലെ ഞാൻ രേണുവിനെ പ്രേമിക്കും. ജസ്റ്റ്‌ ദി വേ യു വാണ്ട്‌ മി ടു ലവ് യു ആസ് ലോങ്ങ്‌ ആസ് യൂ വാണ്ട്‌ മി ടു ലവ് യൂ”

രേണു എന്റെ തോളത്തേക്ക് ചാഞ്ഞു. വണ്ടി ജംഗ്ഷൻ കഴിഞ്ഞ് നേന്മേനിയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.

ഞങ്ങൾ വീട്ടിലെത്തി. സാധനങ്ങൾ എടുത്ത് വെച്ച് തിണ്ണയിൽ ഇരുന്നു.

“രേണുവാണോ  എന്റെ ഭട്ടി”?

“ഞാൻ ഭട്ടി ആയാൽ നീ വിക്രമാദിത്യനാവണ്ടേ”?

“രേണുവിന് പിന്നെ എന്താ ആവണ്ടേ”?

“എനിക്ക് ഒരു രാജ്ഞി ആവണം”

“രേണു രാജ്ഞിയാവണേൽ ഞാൻ രാജാവാകണ്ടേ”?

“വേണം കണ്ണാ”

“എന്നാ ഞാനേ രേണുവിന് വേണ്ടി ഒരു രാജാവാകാൻ പറ്റുമോന്നു നോക്കട്ടെ”

ഞാൻ പോയി ഒരു പാത്രം സംഭാരം എടുത്തു വന്നു. കുറേ രേണുവും കുടിച്ചു. ഉച്ചക്ക് ശേഷം അങ്ങാടിയിൽ അലഞ്ഞിട്ട് നല്ല ക്ഷീണം.

ഇറയത്തെ ഉത്തരത്തിൽ ഒരു കുരുവി കൂട്‌ കൂട്ടി മുട്ടയിട്ടിട്ടുണ്ട്. രേണു എന്നും കുരുവി കുഞ്ഞുങ്ങൾ വിരിഞ്ഞോന്ന് നോക്കും. എന്നും നോക്കി