Chapter Title : റേച്ചലും ടാർസനും [ശ്രേയ]

വീഴണ്ട. കാൽ തൊട്ട് തലയിൽ വെക്ക്. ഹിന്ദുസ് ചെയ്യുന്ന പോലെ…

(അവൻ നോക്കി ഒരു ആക്കി ചിരി ചിരിച്ചു. ) ഹും ?

ഞാൻ വേണേൽ ഒരു ഫേവർ കൂടി ചെയ്യാം. കാൽ കുറച്ചു പൊക്കി തരാം. അതാകുമ്പോ കുനിയണ്ട ആവശ്യം ഇല്ലാലോ??? (എന്തായാലും കാൽ പിടിക്കാൻ പറഞ്ഞു. ഇനി പിടിച്ചില്ലേൽ നാണക്കേട് അല്ലേ വിചാരിച് ഞാൻ കാൽ കുനിയാതെ തൊടാൻ പാകത്തിന് കുറച്ചു പൊക്കി കൊടുത്തു )

എന്നാ പിന്നെ എന്തിനാ കുറച്ചു ആക്കുന്നത് നല്ലോണം പൊക്കിയേക്കാം…( ഇതും പറഞ്ഞ് അവൻ അവന്റെ കാൽ കൊണ്ട് എന്റെ കാൽ ഒന്നൂടെ പൊക്കി. പോക്കേണ്ട താമസം ബാലൻസ് തെറ്റി ഞാൻ വെള്ളത്തിലേക്ക് മലന്ന് വീണു. അര വരെ വെള്ളം ഉള്ളത്കൊണ്ട് ഒന്നും പറ്റിയില്ല ഭാഗ്യത്തിന്. പക്ഷെ കാൽ പൊക്കി വീണപ്പോൾ പാവാട കുറച്ച് പൊങ്ങി പോയി. അവൻ കണ്ടോ ഇല്ലയോ അറിഞ്ഞൂടാ. പാന്റി ഇല്ലാത്തോണ്ട് ഒരു പേടി )

ഞാൻ എങ്ങനെയൊക്കെയോ തപ്പി പിടിച്ച് എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ അവൻ വയർ പൊത്തി പിടിച്ചു ചിരി അടക്കാൻ പാട് പെടുന്നതാണ് കണ്ടത്. എന്നെ വീഴ്ത്തിയതിൽ ദേഷ്യം വന്നെങ്കിലും നേരെത്തെ ഉള്ള ശോകം മൂഡ് മാറിയത് ഓർത്തപ്പോൾ സന്തോഷം തോന്നി. മാത്രല്ല അവന്റെ പൊട്ടിച്ചിരി കണ്ടപ്പോൾ എനിക്കും അറിയാതെ ചിരി പൊട്ടി. പക്ഷെ അത്‌ പുറത്ത് കാണിക്കാതെ ഞാൻ കലിപ്പിച് നോക്കി.

ടാർസൺ : ഒന്നും തോന്നരുത്. എങ്ങനെ ചിരിക്കാതിരിക്കും. കാൽ പിടിക്കാൻ പറഞ്ഞ ആൾ തന്നെ കാലും പൊക്കി മലന്ന് അടിച്ച് വീഴുന്ന കണ്ടാൽ ആരായാലും ചിരിച് പോകില്ലേ…

മതി…ഓവർ ആക്കണ്ട.

( ഞാൻ ചമ്മൽ കാണിക്കാതിരിക്കാൻ വേണ്ടി ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. വേഗം ബാക്കി അലക്കാൻ തുടങ്ങി.)

ടാർസൺ : നീ ഷെഡ്‌ഡി ഇട്ടിട്ടില്ലല്ലേ….?

Ayyeeeee ????

(എനിക്ക് തൊലി ഉരിയുന്ന പോലെ തോന്നി. പാന്റീസ് ഊരാൻ തോന്നിയ നിമിഷത്തെ ഞാൻ ശപിച്ചു )

നാണം ഇല്ലേ നിനക്ക്. പെൺകുട്ടികൾ വീഴുമ്പോൾ അവിടെക്കാണോ നോക്കാ? വൃത്തികെട്ടവൻ…

ഓ പിന്നേ… കാൽ കവച്ച് വെച്ച് കമഴ്ന്നു വീണാൽ പിന്നെ ആരായാലും നോക്കി പോകും…