Comments

ഞാൻ ഇപ്പഴാ ഇത് വായിക്കണേ പറയാൻ പറ്റാത്തൊരു ഫീൽ ❤️ i like this story

ഹായ് ആൽബി,
2019 ജൂണിൽ വന്ന ചെറുകഥ ആണിത്.. ഇന്നും അതിന്റെ ഫ്രഷ്‌നെസ്സ് പോയിട്ടില്ല... ഞാനിത് ഒത്തിരി തവണ വായിച്ചിട്ടുണ്ട്...
എല്ലായ്‌പോഴും ഈ കഥ പൂർണമായില്ല.... അൽപ്പം കൂടി എന്തോ ഉണ്ട്.... എന്നൊരു തോന്നൽ വരാറുണ്ട്.... ഇത്‌ പോട്ടെ...
സമാനമായ ഒരു തീം എടുത്ത് പൂർണ്ണത ഫീൽ വരുന്ന ഒരു കഥ എഴുതണം....
പ്രണയിക്കുന്നവർ ഒന്നിക്കാതെ, എന്നാൽ പിണങ്ങാതെ പാരലൽ ആയി നല്ല ജീവിതം മുന്നോട്ടു നയിക്കുന്ന എത്രയോ ആളുകളുണ്ട്....
അവർക്കു വേണ്ടി.... പ്ലീസ്...

ആൽബിച്ചാ..... മനോഹരം.❤

????

ആൽബിച്ചാ, അറിയാല്ലോ. കൊറേ നാളായി സൈറ്റിൽ കണ്ടിട്ട്. സ്ഥിരമായി ഇവിടെ വരാനും, കഥകളെല്ലാം വായിച്ച് അഭിപ്രായം പറയാനും പറ്റാറില്ല പലപ്പോഴും. തിരക്കായതുകൊണ്ടല്ല. മനപ്പൂർവം ഒഴിവാക്കുന്നതുമല്ല. കോടമഞ്ഞ് നിറഞ്ഞ റോഡിലൂടെ നടക്കുന്നത് പോലെയാണ് എന്റെ മനസിപ്പോൾ സഞ്ചരിക്കുന്നത്. ഇനിയെന്ത് എന്ന് ഒരുറപ്പുമില്ലാത്ത ഒരു വിജ്രംഭിച്ച അവസ്ഥ. കഥ വായിക്കാൻ ഏറെ വൈകി. ആൽബിച്ചന്റെ മാത്രമല്ല, അടുപ്പമുള്ളവരുടെ പലരുടെയും കഥകളിൽ ഞാനേറെ പിറകിലാണ്. എന്ത് ചെയ്യാനാ.

എന്തിരുന്നാലും കഥ നന്നായിട്ടുണ്ട്. ഇതിൽ ആത്മകഥയുടെ ഒരംശമുണ്ടോ എന്നൊരു സംശയം. കഥയിലെ നായകനും കഥാകൃത്തും ഒരേ പ്രൊഫഷൻ ആണല്ലോ. എന്താ എന്റെ നിഗമനം ഏതാണ്ട് ശരിയല്ലേ?

വാക്കുകൾ കൊണ്ട് തീർത്ത ഒരു നഷ്ടപ്രണയ കാവ്യം. ഇച്ചായോ..... എനിക്ക് കിട്ടിയ ഒരു മരുന്ന് അതാണ് ഈ കഥ. ആ മരുന്ന് ഫലിച്ചു തുടങ്ങി. ഒരുപാട് ഇഷ്ടം ആയി വേറെ ഒന്നും പറയുന്നില്ല. ഈ കഥ മൂലം വറ്റി വരണ്ട് കിടക്കുന്ന എന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു മഴപെയ്‌തു മനസ്സ് ഒന്ന് തണുത്തു. ഇച്ചായൻ ഒരു മാസം ആയി എന്നോട് ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യത്തിന് ഉടനെ ഞാൻ ഉത്തരം നൽകും....
ഒരു താജ്മഹൽ ആണ് ഇച്ചായ ഇച്ചായന്റെ ഈ സൃഷ്ടി വാക്കുകൾ കൊണ്ട് പണിതുയർത്ത താജ്മഹൽ...

സ്നേഹപൂർവ്വം
MR. കിംഗ് ലയർ

ആൽബി,സ്റ്റോറി നന്നായിട്ടുണ്ട് മോനെ.. നന്നായി കമന്റുകൾ ഇടുന്ന ആളല്ലേ.. അപ്പോൾ എഴുത്ത് മോശമാകുമോ. അഭിനന്ദനങ്ങൾ.

ആൽബി,സ്റ്റോറി നന്നായിട്ടുണ്ട് മോനെ.. നന്നായി കമന്റുകൾ ഇടുന്ന ആളല്ലേ.. അപ്പോൾ എഴുത്ത് മോശമാകുമോ. അഭിനന്ദനങ്ങൾ.

“You don’t start out writing good stuff. You start out writing crap and thinking it’s good stuff, and then gradually you get better at it. " ഒരു അമേരിക്കൻ ശാസ്‌ത്ര സാഹിത്യ എഴുത്തുകാരനായ ഒക്റ്റാവിയ ബട്ലറുടെ വാക്കുകൾ ആണ് ഇത്.  ഇവിടെ പറയാൻ കാരണം ഞാനറിയുന്ന ആൽബി "ശംഭുവിന്റെ ഒളിയമ്പുകൾ" പോലെയുള്ള എഴുത്തുകളിൽ നിന്നും ഒക്കെ ഒരുപാടു ദൂരം സഞ്ചരിച്ചു കഴിഞ്ഞു എന്ന് കണ്ടത് കൊണ്ടാണ്.
മനോഹരമായ എഴുത്തു, നന്നായി ആൽബി. ഇനിയും മനോഹരമായ സൃഷ്ടികളുമായി ആൽബി വരുന്നതും കാത്തു സ്നേഹപൂർവ്വം
പ്രിയ സുഹൃത്ത്
കിച്ചു...

ആൽബിച്ചാ...

എക്സ്ട്രീം സോറി....
കഥ കാണാൻ വൈകി...
"നിന്റെ കണ്ണിലെന്താ.. മത്ത കുത്തിയേക്കുവായിരുന്നോ കാണാണ്ടിരിക്കാൻ???"
ന്നാണ് ചോദ്യമെങ്കിൽ..

സത്യായിട്ടും അല്ല.. ഞാൻ ഇന്നലെ ഈ വഴി വന്നില്ല.. അതാ..
ആനകള് വേറെ മേച്ചിൽപ്പുറത്തുള്ള പുല്ല് വേണംന്ന് പറഞ്ഞ് വാശിപിടിച്ചപ്പോ അങ്കഡ് പോവേണ്ടി വന്നു.

കഥയെപ്പറ്റി പറയാൻ...
പറയാനേ ഉള്ളു.... ആദ്യം കുറ്റം പറയണോ അതോ നല്ലതു പറയണോ???
നല്ലതു പറയാം ലെ...

സുന്ദരി കഥ... അതാ ഇതിനെപ്പറ്റി പറയാനുള്ളത്...
ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ടത് റീനയെക്കാളും, റിനോഷിനേം ബാപ്പുവിനേം ആണ്..
അവര് തമ്മിലുള്ള കെമിസ്ട്രി സൂപ്പറായിരുന്നു... പ്രത്യേകിച്ച് രണ്ടു സിറ്റുവേഷനുകൾ കണ്ണിൽ വെള്ളം നിറച്ചു... മേലൊക്കെ രോമാഞ്ചം വരുത്തിച്ചു.. (കള്ളമല്ല ട്ടാ..)

(അവൻ തിരിഞ്ഞ് ബാപ്പുവിന്റെ കരം പിടിച്ചു.
"ഇപ്പോ ഈ കാട്ടുന്ന വിശ്വാസം അത്‌ ഞാൻ തിരിച്ചുതരും.
ചതിക്കില്ല.....")

ഇവിടേം... പിന്നെ

(നിനക്കിന്നുതന്നെ പോണോ മോനെ?

"പോണം ബാപ്പു,അല്ലാതെ എന്താ.
ഒന്ന് നാട്ടിലൊക്കെ പോണം.അതാ ഇപ്പൊ മനസ്സില്.
കൂടാതെ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഓർത്തിരിക്കാൻ കുറച്ചു നല്ല നിമിഷങ്ങൾ ഇവിടുന്ന് കിട്ടി.അതിന് ആ നല്ല മനസ്സിന് ഞാനെന്താ പകരം തരുക??"

"മനസ്സിലാവും മോനെ,എന്തുപറയണം എന്നെനിക്ക് അറിയില്ല.ഇടക്കൊക്കെ ഈ ബാപ്പുനെ കാണാൻ വരണം.ഞാൻ പ്രതീക്ഷിക്കും.
അതുമതി എനിക്ക്.
നീയും എന്റെ മോൻതന്നെയാ.")

ഒരു കാര്യം തീർച്ചയാണ്...
ആ കെമിസ്ട്രിയിൽ, ബാപ്പു, റീനയുടെ ഭർത്താവായി ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നത് അവളുടെ ഇഷ്ടപ്രകാരം റോഷനെത്തന്നെയായിരുന്നു..
റീന അദ്ദേഹത്തോട് ജോലിയിൽ സംഭവിച്ച ആ വലിയ പാളിച്ചയെക്കുറിച്ചും അതിൽ നിന്ന് തന്നെ രക്ഷപ്പെടുത്താൻ റോഷൻ കാണിച്ച സിന്സിയരിറ്റിയെക്കുറിച്ചും പറഞ്ഞതിൽ നിന്ന്, ഈ ലോകത്ത് അവളർഹിക്കുന്ന, ആഗ്രഹിക്കുന്ന സുരക്ഷിതത്വം അവൾക്കുനൽകാൻ റോഷനോളം പോന്ന മറ്റാരുമില്ലെന്ന്, അവളെപ്പോലെതന്നെ അദ്ദേഹവും മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുണ്ട്.

നമ്മുടെ മനസ്സിലാക്കലുകൾ പോലെ അല്ല ജീവിതം മുൻപോട്ടു പോകുന്നതെന്ന സത്യം തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ, ചില സമയങ്ങളിൽ, കൂട്ടുകുടുംബങ്ങളിലെ കരണവന്മാരെപ്പോലെ, കുടുംബ ഭദ്രതക്കായി ഏറ്റെടുക്കേണ്ടിവരുന്ന തീരുമാനത്തിന്റെ പേരിൽ, തന്റേതല്ലഞ്ഞിട്ടും, ഒരുപക്ഷെ ഭാവിയിൽ വരാനിരിക്കുന്ന ഒരു കുറ്റപ്പെടുത്തലിനെ അദ്ദേഹം മുൻകൂട്ടി കാണുന്നുണ്ടാവാം...
അങ്ങനെ തോന്നുന്നു...

എന്തുട്ടിനാ അത്രയ്‌ക്കൊക്കെ പോണേ ന്നല്ലേ..
അങ്ങനാ ഞാൻ വായിച്ചെത്താറുള്ളത്... അതോണ്ടാ ഗഡീസ്..

അയ്യോ.. നേരം പിന്നേം വൈകി...

പിന്നെ ലാസ്റ്റ് പേജിലെ വാചകം...
"സ്വന്തമാവാൻ കൊതിച്ചവളുടെ നെറുകയിൽ മറ്റൊരാൾ സിന്ദുരം അണിയിക്കുന്നത് കാണാനുള്ള വ്യസനം,അവൾ സ്വയംസമർപ്പിക്കാൻ ഒരുക്കമായിരുന്നു എങ്കിൽകൂടി അവന്റെ ചിന്തകൾക്കും അപ്പുറമായിരുന്നു"

സൂപ്പർ....
വളരെ വളരെ ഹൃദയസ്പർശിയായ ഒരു നല്ല കഥ... 
ഇതൊക്കെ ആണ് കഥ.....

പിന്നെ ഇനി കുറ്റം പറയാം...
സംസാരങ്ങൾ വേർ തിരിച്ച് ഇൻവെർട്ടഡ് കോമയിലായിരുന്നേൽ ഇത്തിരികൂടെ സുഖം ഉണ്ടായിരുന്നു...
വായിക്കാനുള്ള ഈസിനെസ്സ് കൂടിയേനെ..
അത്രേ ഉള്ളു...

സ്നേഹപൂർവ്വം
സിമോണ.

Polichu muthe....

പ്രിയ ആൽബി....

പുരുഷനല്ലാത്തവർക്ക്  പ്രശ്നമുണ്ട്. അത് സ്ത്രീയായാലും ട്രാൻസ്ജെന്റർ ആയാലും ആ പ്രശ്നങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒഴിവില്ല. യുക്തി ചിന്തയേക്കാൾ വികാര കേന്ദ്രീകൃതമാണ് അവരുടെ മനസ്സ്. സ്വന്തം ഉദരത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് വന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളെ വെട്ടി നുറുക്കിയെറിയുന്ന അമ്മമാരുള്ള ഈ കാലത്തും അധികവും സ്ത്രീകൾ ഇമോഷണൽ സൈഡിലാണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ ധാരാളം തെളിവുകളുണ്ട്.

അതുകൊണ്ടാണ് ആദ്യ കമന്റ് തീരെ ചെറുതാക്കിയത്.
വികാരാധീനരാവുമ്പോൾ വലിയ പ്രകടനങ്ങൾ സാധ്യമല്ലല്ലോ.

അതാണ് മനസ്സ് വിങ്ങുന്ന കഥ എന്ന ഒറ്റവാക്യത്തിൽ നിർത്തിയത്.

മറ്റുള്ളവർ നമ്മെ ഓർക്കുക. അവർക്ക് സമ്മാനം നൽകുക ഇതൊക്കെ "പക്വതയില്ലായ്മ" യോ പരിഹാസ്യമോ ഒക്കെയായി വിലയിരുത്തപ്പെടുന്ന ഒരു കാലത്താണ് നമ്മളൊക്കെ ജീവിക്കുന്നത്. കൂടുതൽ ചിരിക്കുന്നത് പക്വതയില്ലായ്മ, കൂടുതൽ കരയുന്നത് പക്വതയില്ലായ്മ, അടുത്ത വീട്ടിൽ ബലാത്സംഗം നടക്കുമ്പോൾ അതിനെ പ്രതിരോധിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന പക്വതയില്ലായ്മ.....

ഇവിടെ ആൽബി ചെയ്ത കാര്യമോർക്കുമ്പോൾ,  സമ്മാനമേറ്റുവാങ്ങുന്ന ആളുടെ മനസ് അലിഞ്ഞു തീരുകയാണ്. കഥ വായിക്കുന്ന ഓരോരുത്തർക്കും സംഭവിക്കുന്ന മനസിന്റെ ദ്രവീകരണം പോലെ...

അത്രമേൽ സന്തോഷംകൊണ്ട് സ്വയം ഇല്ലാതെയായി ഇന്നലെ, കഥ വായിച്ചപ്പോൾ. അതാണ് പ്രതികരണം അലങ്കാരങ്ങളില്ലാതെ ഒതുക്കിയത്. ഇപ്പോഴുമില്ല അലങ്കാരങ്ങൾ. അലങ്കാരങ്ങൾ ചിലപ്പോൾ ശ്വാസം മുട്ടിക്കുമല്ലോ.

സ്നേഹത്തിന് മുമ്പിൽ പ്രണമിക്കുന്നു.
സമ്മാനം ലഭിക്കാൻ  യോഗ്യയാണ് ഞാൻ എന്ന് എന്നെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തിയതിനും.

നന്ദി, സ്ട്രൈറ്റ് ഫ്രം ഹാർട്ട്....

സ്നേഹത്തോടെ സ്വന്തം,
സ്മിത,

കൊള്ളാം, നല്ല തീം.

ആൽബി...
സത്യത്തിൽ എന്താണിത്? പേരിൽ അങ്ങനെ പ്രത്യേകത ഒന്നും കണ്ടില്ല. അല്ലെങ്കിലും നമ്മൾ ജഡ്ജിങ് ദ ബുക്ക് ബൈ ദ കവർ എന്നത് കൃത്യമായി പിന്തുടരുന്നവരാണല്ലോ...

പക്ഷെ എന്റെ ആൽബി, വായന തുടങ്ങിയപ്പോൾ സ്വയം കുറ്റപ്പെടുത്തി....

എന്താണ് ഞാൻ പറയേണ്ടത് ഇത്രയും നന്നായി അനുഭവിപ്പിക്കുന്ന ഈ കഥയെപ്പറ്റി?

ഏത് വാക്കുകൾ ഉപയോഗിക്കണം?

ഒരു വാചകം മാത്രം:

മനസ്സ് വിങ്ങുന്ന കഥ...

സസ്നേഹം
സ്മിത

ആൽബി..
ഇതെന്താടോ ഇത്.... ഒരു രക്ഷയും ഇല്ലാട്ടോ. ഞാൻ എവിടെപ്പോയി തപ്പിയെടുത്തോണ്ടു വരും ഒരു അഭിപ്രായം പറയാനുള്ളത്. വായിച്ചിട്ട് എനിക്കങ്ങു പെരുത്തിഷ്ടായി കഥയെയും കഥാകാരനെയും. അന്നെ ഞമ്മളൊന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ചു ട്ടോ പഹയാ... മ്മള് മലബാറുകാർക്കെ ഇങ്ങനെയാ ഇഷ്ടം കാണിക്കാൻ അറിയു. ഏറെ പറഞ്ഞു എല്ലാം കൂടി കച്ചറ, പിച്ചറ, കുറ്റിച്ചിറ മാനാഞ്ചിറ ന്നാക്കുന്നില്ല.

ഒത്തിരി ഇഷ്ടത്തോടെ
പൊതുവാൾ

സൂപ്പർ സൂപ്പർ മച്ചാനെ

Kidukkii??

എഴുത്തുകാരൻ എന്ന നിലയിൽ ആൽബി തന്റേതായ സ്ഥാനം ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് തെളിയിക്കുന്ന കഥ ..

ആശംസകൾ ...

Thank you

അറിയാതെ കണ്ണുനിറഞ്ഞു...
അവരെ ഒന്നിപ്പിയ്ക്കാമയിരുന്നു...
Thoolika

It felt like reading my own life in a bit. You have written it very well man.congrats for the work keep writing.

Thanikkuavarae onnipikamayirunnilae

ആൽബിച്ചാ. സെക്കന്റ്.

Achayo vayichit idea pole cheyata