Chapter Title : രേണുകയും മക്കളും [Smitha]

ആലിംഗനം ചെയ്തു.

“എന്‍റെ ലൈഫിലെ ഏറ്റവും ഭാഗ്യമല്ലേ നീ? എന്‍റെ പൊന്നു മുത്ത്! തങ്കക്കുടം!”

രേണുക മകളുടെ നെറുകയില്‍ മുത്തം നല്‍കി.

“അവധി കഴിഞ്ഞ് എനിക്ക് ഹോസ്റ്റലില്‍ പോകാന്‍ തോന്നുന്നില്ല അമ്മെ!”

“അപ്പം പഠിച്ച് ഡോക്റ്ററേറ്റ് എടുക്കണം, പ്രോഫസ്സര്‍ ആകണം എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ട്?”

“ഒഹ്! ഹോസ്റ്റലില്‍ പോകാന്‍ തോന്നുന്നില്ല എന്ന് ഞാന്‍ പറഞ്ഞത്, ഈ സുന്ദരി അമ്മേനേം എന്‍റെ കാമദേവന്‍ പുന്നാര ആങ്ങളെയേയും വിട്ടുപോകാനുള്ള വിഷമം കൊണ്ട് പറഞ്ഞതല്ലേ എന്‍റെ പൊന്നു അമ്മെ!”

അവളും രേണുകയുടെ കവിളില്‍ ഉമ്മ വെച്ചു.

“അമ്മേടെ മൊലേല്‍ ആണോ അവമ്മാര് നോക്കുന്നെ? വിനൂന്റെ ഫ്രണ്ട്സ്?"

ചുവന്ന നൈറ്റിയില്‍ അതിസുന്ദരമായി പൊങ്ങി നിന്ന രേണുകയുടെ മാറിലേക്ക് നോക്കി മാളവിക ചോദിച്ചു.

രേണുക തിരിഞ്ഞ് മകളെ നോക്കി.

"ആ പന്നന്‍മ്മാരെപ്പറ്റി ഒരക്ഷരം മിണ്ടിയേക്കരുത്! അവമ്മരോട് കൂട്ട് വേണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ കേള്‍ക്കില്ല അവന്‍!"

“മൂന്നു പേരും കൂടി എപ്പഴും ഭയങ്കര ഡിസ്ക്കഷനും പ്ലാനിങ്ങും ഒക്കെയാ! പടുത്തം ഒഴപ്പാണ്ടിരുന്നാല്‍ മതിയാരുന്നു!”

“അതൊന്നും കൊഴപ്പമില്ല അമ്മെ! അവനതൊക്കെ മാനേജ് ചെയ്തോളും! ഈശ്വരാ! അവധി തീരാന്‍ പോകുവാ! ഈ രണ്ടെണ്ണത്തിനേം വിട്ട് എനിക്ക് പോകാറായല്ലോ!”

“മോള് പറഞ്ഞ പോലെ നമുക്ക് ഒടനെ തന്നെ നമ്മടെ ഐലന്‍ഡിലെ എസ്റ്റെറ്റിലെ കൊളത്തിലൊക്കെ കുളിക്കാന്‍ പോകാം! ഒന്നോ രണ്ടോ ഡേയ്സ് കഴിഞ്ഞ് നമ്മടെ തെരക്ക് ഒക്കെ തീരൂല്ലോ... ഇപ്പം നമുക്ക് പെട്ടെന്ന് ലഞ്ച് റെഡിയാക്കാം. ചെറുക്കനും നീ പറഞ്ഞ പോലെ അവന്‍റെ ഗേള്‍ ഫ്രണ്ടും ഇപ്പം തന്നെ വിശന്ന് കുത്തി വരും!”

അത് പറഞ്ഞ് രേണുക ചിരിച്ചു.

“അവസാനം ഗേള്‍ ഫ്രണ്ട് ആണെന്ന് സമതിച്ചല്ലോ!” East RMS അവര്‍ കപ്പ് ബോഡില്‍ നിന്ന് പ്ലേറ്റ്കളൊക്കെ എടുക്കാന്‍ തുടങ്ങി.

“അമ്മെ, നേര് പറ! അമ്മ ഈയിടെ എങ്ങാനും അവന്‍റെ സാധനം കണ്ടാരുന്നോ?”

“എന്‍റെ മോളെ, അവനെ ലാസ്റ്റ് തുണിയില്ലാതെ ഞാന്‍ കണ്ടത് ഏഴോ എട്ടോ വയസ്സിലാ...”

രേണുക കള്ളം പറഞ്ഞു.

“ഒരു കുഞ്ഞ് പച്ചമുളകിന്‍റെ വലിപ്പമേ അവന്‍റെ കുഞ്ഞ്മണിക്ക് ഉണ്ടാരുന്നുള്ളൂ അപ്പോള്‍...”

ചൂണ്ടുവിരലില്‍ പെരുവിരല്‍ അമര്‍ത്തിക്കൊണ്ട് അവളെ കാണിച്ച് രേണുക പറഞ്ഞു.

രണ്ടാഴ്ച്ച മുമ്പ്, മാളവിക