Chapter Title : രേഷ്മയുടെ ദുബായ് [Arun]

രേഷ്മയെ ദുബായിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടു വരാനുള്ള മനുവിൻ്റെ ആഗ്രഹം കാരണം, കുറച്ചു കൂടി സ്ഥല സൗകര്യമുള്ള ഒരു അപ്പാർട്ട്മെൻ്റ് കണ്ടെത്തി.

അവിടെ പഴയ റൂമിൽ നിന്നും രണ്ട് കിലോമീറ്റർ അകലെയാണ് ഈ സിംഗിൾ ബഡ്റൂം അപ്പാർട്ടുമെൻ്റ്,

അപ്പാർട്ടുമെൻ്റു എടുത്ത് അവിടെ താമസിക്കാനുള്ള അത്യാവശ്യ സാധനങ്ങളൊക്കെ വാങ്ങിയിട്ടിട്ടാണ് മനു നാട്ടിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചത്,

ബാക്കിയുള്ളതെല്ലാം പഴയ റൂമിലും കിടപ്പാണ്, നാളെ ദുബായിലെത്തി കഴിഞ്ഞാൽ രാത്രി തന്നെ ഒരു ടാക്സി വിളിച്ച് പഴയ റൂമിലുള്ള ഡ്രസ്സുകളും മറ്റു സാധനങ്ങളുമായി നാളെ തന്നെ പുതിയ ഫ്ലാറ്റിൽ താമസമാകണം എന്നാ മനു തീരുമാനിച്ചിരിക്കുന്നത്.

മനോജിനെ മാത്രം ഒറ്റയ്ക്കാക്കിയിട്ട് പോകുന്നതിൻ്റെ ഒരു വിഷമം മാത്രമായിരുന്നു മനുവിനുണ്ടായിരുന്നത്.

മനു രേഷ്മയെ ആഞ്ഞു പണ്ണാൻ തുടങ്ങി, അവർ വീണ്ടും കുറേ കാര്യങ്ങളൊക്കെ സംസാരിച്ചു,

അവസാനം രേഷ്മയ്ക്ക് വെടി പൊട്ടി, കൂട്ടത്തിൽ മനുവിനും പാലു പോയി.

പിന്നെയവർ കെട്ടി പിടിച്ചു കിടന്ന് ദുബായ് വിശേഷവും പറഞ്ഞ് ഉറങ്ങിപ്പോയി.

അവർ പിറ്റേന്ന് അതി രാവിലെ തന്നെ എല്ലാരോടും യാത്ര പറഞ്ഞ് എയർ പോർട്ടിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചു. യാത്രയ്ക്കിടയിൽ കാറിലെ ഡ്രൈവർ പറഞ്ഞു,

സാർ അറിഞ്ഞില്ലേ ലോകം മുഴുവൻ ഏതോ ഒരു വൈറസ് പടർന്നിട്ടുണ്ടെന്നും, ഫ്ലെറ്റുകളൊക്കെ കാൻസൽ ചെയ്യുന്നു എന്നുമൊക്കെ വാർത്തയിലുണ്ടായിരുന്നു,

ഇതു കേട്ടതും മനുവിന് ആകെ ടെൻഷനായി,

വേഗം അവർ എയർപോർട്ടിലെത്തി, ലെഗേജിട്ട് ബോർഡിംഗ് പാസും മേടിച്ച് അവർ എമിഗ്രേഷനിലുമെത്തി,

എമിഗ്രേഷൻ കഴിഞ്ഞ് നടക്കുമ്പോൾ രേഷ്മ ചോദിച്ചു,

എന്താ ചേട്ടാ എന്തേലും പ്രശ്നമുണ്ടോ എന്ന്.

ഇനി പ്രശ്നമൊന്നുമില്ലാ എന്നു പറഞ്ഞ് അവർ വെയിറ്റിംഗ് ഏരിയായിൽ ഇരുന്നു.

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞതും ഒരു അനോൺസ്മെൻ്റ് വിമാനം കാൻസൽ ചെയ്തൂ എന്ന്,

ഇതു കേട്ടതും മനുവിനൊപ്പം രേഷ്മയും ഞെട്ടിപ്പോയി,

തൻ്റെ ദുബായ് കാണാനാള്ള ഭാഗ്യവും ഇല്ലാതയല്ലോ എന്നോർത്ത് കരച്ചിൽ വന്നു രേഷ്മയ്ക്ക്.

അപ്പോഴേയ്ക്കും യാത്രക്കാരും വിമാന കമ്പനിക്കാരും തമ്മിൽ മുട്ടൻ ഉടക്കു നടക്കുന്നു,

കാരണം നാളെ എന്ന ദിവസം വിസാ തീരുന്നവർ അടക്കം പല അത്യാവശ്യ കാര്യങ്ങൾക്കു പോകുന്നവർ വരെ ഈ വിമാനത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.

തർക്കം മൂത്തതോടെ പാസഞ്ചേഴ്സിനോട് വെയ്റ്റ് ചെയ്യാൻ വിമാന കമ്പനി സ്റ്റാഫുകൾ ആവശ്യപ്പെട്ടു,

അതു പ്രകാരം