Chapter Title : രേഷ്മയുടെ ദുബായ് [Arun]

മനുവും രേഷ്മയും എയർപോർട്ട് ലൊഞ്ചിൽ തന്നെ വെയ്റ്റ് ചെയ്തു,

എന്നാൽ വൈകുന്നേരമായിട്ടും ഒരു വിവരവും വിമാന കമ്പനിക്കാർ പറയുന്നില്ലാ,

അവസാനം രാത്രി 8 മണിയോടെ യാത്ര തിരിക്കുന്നു എന്ന അറിയിപ്പെത്തി, മനുവിനൊപ്പം, രേഷ്മയ്ക്കും സന്തോഷമായി,

എന്നാൽ ആ സമയം ലോകത്ത് എല്ലാ എയർപോർട്ടുകളും അടച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു,

ചിലപ്പോൾ അവസാനത്തെ വിമാനമാകാം ഇത്.

അവർ പാതിരാത്രിയോടെ ദുബായ് വിമാനത്താവളത്തിൽ എത്തി എങ്കിലും വിമാനത്താവളം മുഴുവൻ ശൂന്യമായിരുന്നു, അവർ കസ്റ്റംസ് ക്ലിയറൻസ് എല്ലാം കഴിഞ്ഞെങ്കിലും പുറത്തു പോകാൻ അനുവാദമില്ലായിരുന്നു,

പുറത്തു പോയാലും ടാക്സി പോലും ഇല്ലാ എന്ന സ്ഥിതിയായി,
ലോകം മുഴുവൻ ലോക്ക് ഡൗൺ ആയിക്കഴിഞ്ഞു.

എയർപോർട്ടിലിരുന്നവർ നേരം വെളുപ്പിച്ചു,

രാവിലെ 7 മണിയോടെ എയർ പോർട്ട് അതോറിറ്റിയുടെ വാഹനത്തിൽ അവരെ കൊണ്ടു പോകാനായി കയറ്റി,

അഡ്രസ്സ് ചോദിച്ചപ്പോൾ മനു പഴയ റൂമിൻ്റെ അഡ്രസ്സാണ് കൊടുത്തത്, അല്ലങ്കിലും പുതിയ ഫ്ലാറ്റിൽ പോയാലും അകത്തു കയറാനുള്ള ചാവി പഴയ റൂമിലാ ഉള്ളത്.

അവർ നേരേ പഴയ റൂമിലെത്തി,

ലെഗേജൊക്കെ ഇറക്കി,

അപ്പോഴേയ്ക്കും മനോജും കൂടി വന്ന് ലഗേജൊക്കെ എടുത്ത് അകത്തു കൊണ്ടുവച്ചു.

7 ദിവസത്തേയ്ക്കാണ് ലോക്ക് ഡൗൺ, ഇനി ഏതായാലും

7 ദിവസം കഴിയാതെ നമുക്ക് പുറത്തിറങ്ങാൻ പറ്റില്ലാ എന്ന് മനോജ് പറഞ്ഞു,

ഇതു കേട്ടതും പെട്ടതു പോലെയായി രേഷ്മയും മനുവും,

ഈ റൂമിൽ നമ്മൾ 7 ദിവസം എങ്ങനെ കഴിയും എന്ന് രേഷ്മ മനുവിനോട് ചോദിച്ചു ?,

സഹിച്ചേ പറ്റൂ എന്ന് മനു മറുപടി പറഞ്ഞു,

സാരമില്ലാ നിങ്ങൾ നിങ്ങൾ ഇവിടെ കിടന്നോളൂ ഞാൻ വേണമെങ്കിൽ പുറത്ത് ഇടനാഴിയിൽ കിടന്നോളാം എന്ന് മനോജ് പറഞ്ഞു.

അതൊന്നും വേണ്ടാ, അല്ലങ്കിൽ തന്നെ ചൂട് സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല,
അതു കൊണ്ട് മനോജ് ഇവിടെ തന്നെ കിടന്നാൽ മതി എന്ന് മനു പറഞ്ഞൂ,

സാരമില്ല 7 ദിവസത്തേയ്ക്കല്ലേ നമുക്ക് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യാം എന്ന് രേഷ്മയും പറഞ്ഞപ്പോൾ മനോജിന് സന്തോഷമായി.

അപ്പോഴാ മനോജ് ശരിക്കും രേഷ്മയെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നത്.

കൊള്ളാല്ലോ മനുവിൻ്റെ പെണ്ണ്, നാട്ടുഭാഷയിൽ പറഞ്ഞാൽ ഒരു സ്വയമ്പൻ ഉരുപ്പടി,

ഏതായാലും മനു ഭാഗ്യവാൻ തന്നെ എന്ന് മനോജ്