Chapter Title : രേഷ്മയുടെ ദുബായ് [Arun]

എന്നുമൊക്കെ വാർത്തയിലുണ്ടായിരുന്നു,

ഇതു കേട്ടതും മനുവിന് ആകെ ടെൻഷനായി,

വേഗം അവർ എയർപോർട്ടിലെത്തി, ലെഗേജിട്ട് ബോർഡിംഗ് പാസും മേടിച്ച് അവർ എമിഗ്രേഷനിലുമെത്തി,

എമിഗ്രേഷൻ കഴിഞ്ഞ് നടക്കുമ്പോൾ രേഷ്മ ചോദിച്ചു,

എന്താ ചേട്ടാ എന്തേലും പ്രശ്നമുണ്ടോ എന്ന്.

ഇനി പ്രശ്നമൊന്നുമില്ലാ എന്നു പറഞ്ഞ് അവർ വെയിറ്റിംഗ് ഏരിയായിൽ ഇരുന്നു.

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞതും ഒരു അനോൺസ്മെൻ്റ് വിമാനം കാൻസൽ ചെയ്തൂ എന്ന്,

ഇതു കേട്ടതും മനുവിനൊപ്പം രേഷ്മയും ഞെട്ടിപ്പോയി,

തൻ്റെ ദുബായ് കാണാനാള്ള ഭാഗ്യവും ഇല്ലാതയല്ലോ എന്നോർത്ത് കരച്ചിൽ വന്നു രേഷ്മയ്ക്ക്.

അപ്പോഴേയ്ക്കും യാത്രക്കാരും വിമാന കമ്പനിക്കാരും തമ്മിൽ മുട്ടൻ ഉടക്കു നടക്കുന്നു,

കാരണം നാളെ എന്ന ദിവസം വിസാ തീരുന്നവർ അടക്കം പല അത്യാവശ്യ കാര്യങ്ങൾക്കു പോകുന്നവർ വരെ ഈ വിമാനത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.

തർക്കം മൂത്തതോടെ പാസഞ്ചേഴ്സിനോട് വെയ്റ്റ് ചെയ്യാൻ വിമാന കമ്പനി സ്റ്റാഫുകൾ ആവശ്യപ്പെട്ടു,

അതു പ്രകാരം മനുവും രേഷ്മയും എയർപോർട്ട് ലൊഞ്ചിൽ തന്നെ വെയ്റ്റ് ചെയ്തു,

എന്നാൽ വൈകുന്നേരമായിട്ടും ഒരു വിവരവും വിമാന കമ്പനിക്കാർ പറയുന്നില്ലാ,

അവസാനം രാത്രി 8 മണിയോടെ യാത്ര തിരിക്കുന്നു എന്ന അറിയിപ്പെത്തി, മനുവിനൊപ്പം, രേഷ്മയ്ക്കും സന്തോഷമായി,

എന്നാൽ ആ സമയം ലോകത്ത് എല്ലാ എയർപോർട്ടുകളും അടച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു,

ചിലപ്പോൾ അവസാനത്തെ വിമാനമാകാം ഇത്.

അവർ പാതിരാത്രിയോടെ ദുബായ് വിമാനത്താവളത്തിൽ എത്തി എങ്കിലും വിമാനത്താവളം മുഴുവൻ ശൂന്യമായിരുന്നു, അവർ കസ്റ്റംസ് ക്ലിയറൻസ് എല്ലാം കഴിഞ്ഞെങ്കിലും പുറത്തു പോകാൻ അനുവാദമില്ലായിരുന്നു,

പുറത്തു പോയാലും ടാക്സി പോലും ഇല്ലാ എന്ന സ്ഥിതിയായി,
ലോകം മുഴുവൻ ലോക്ക് ഡൗൺ ആയിക്കഴിഞ്ഞു.

എയർപോർട്ടിലിരുന്നവർ നേരം വെളുപ്പിച്ചു,

രാവിലെ