Chapter Title : ഋതം [കൊമ്പൻ]

ടി-ഷർട്ട് ന്റെ അടിയിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചുകൊണ്ട് അയാൾ പറഞ്ഞു

“നിന്റെ മുയൽകുഞ്ഞുങ്ങളെ എനിക്ക് കാണണം…..”

"ഉം പറഞ്ഞത് മനസിലായില്ലേ ഊരിക്കൊ!" സ്‌മൃതിയുടെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി അയാൾ കല്പിച്ചു.

ഞാൻ ഇതെല്ലാം കാണുകയും കേൾക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ കോപവും ലജ്ജയും എരിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സ്‌മൃതി ദയനീയമായി എന്നെ ഒന്ന് നോക്കി അവളുടെ മനസിന്റെ വിങ്ങൽ എനിക്കൂഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു. എന്നിട്ട് അവളുടെ ടി-ഷർട്ട് മുകളിലേക്ക് ഉയർത്താൻ തുടങ്ങി.

"കൊള്ളാം….." അയാൾ കണ്ണുകൾ പറഞ്ഞു, അവളുടെ ഇരു മുലയിൽ കൈകൊണ്ട് അമർത്തി പിടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“ഇഷ്ടപ്പെട്ടു…..കൊത്തിയെടുത്തപോലെയുണ്ടല്ലോ പെണ്ണെ...”

എന്നിട്ടയാൾ സ്‌മൃതിയുടെതൊണ്ടക്കുഴിയിൽ വിരലമർത്തിയപ്പോൾ അവളൊന്നു ഞെട്ടി, വെള്ളമിറക്കികൊണ്ട് അവൾ കണ്ണ് പിടയുമ്പോൾ അയാൾ വിരൽ കൊണ്ട് പതിയെ താഴേക്ക് വരച്ചുകൊണ്ട് കല്പിച്ചു.

“ബ്രാ കൂടെ…..തുറന്നോ…."

“പക്ഷെ…..” സ്‌മൃതി പറഞ്ഞു തുടങ്ങുമ്പോഴേക്കും അയാൾ ഒരു വിരൽ ബ്രായുടെ വള്ളിയിൽ കൂടെ കടത്തിക്കൊണ്ട് അവളെ ദഹിപ്പിക്കുന്ന ഒരു നോട്ടം നോക്കി

അവൾ വേറെ വഴിയില്ലാതെ കരയാനും ആവാതെ കൈകൾ പിന്നിലേക്ക് ആക്കികൊണ്ട് ബ്രായുടെ കൊളുത്തു അഴിച്ചു. സ്‌മൃതിയുടെ മാനം പോകാതെ നോക്കാൻ ബ്രാ അഴിയാതെ ശരീരത്തിൽ തന്നെ പിടിച്ചു നിന്നു. പക്ഷെ ആ മനുഷ്യൻ ! അവളുടെ അയാൾ ബ്രായുടെ നടുവിലെ ലെസിലൂടെ വിരലുകൊണ്ട് ഒന്ന് തോണ്ടിയതും, അതും നിഷ്പ്രഭം താഴേക്ക് വീണു. രാജു പക്ഷെ ഇതിലൊന്നും താല്പര്യമില്ലാതെ മുന്നിലേക്ക് നോക്കികൊണ്ടിരുന്നു. പക്ഷെ ഒരു നിമിഷം സ്‌മൃതിയെ നോക്കിയപ്പോൾ “അമ്പോ….കിടു!!” എന്ന അവന്റെ ആശ്ചര്യം എന്നെ ഞെട്ടിച്ചു . പക്ഷെ അതിനുശേഷം ഏറെ നേരം സ്‌മൃതി എന്നെ നോക്കിയതെയെയില്ല. അവൾ എന്നെ നോക്കിയാൽ ഒരു പക്ഷെ