Chapter Title : ഋതം [കൊമ്പൻ]

കരഞ്ഞുപോകും എന്നത് കൊണ്ടായിരിക്കാം.

“എന്ത് ചന്തമാടി പെണ്ണെ ഇത്!!, രതീദേവി പോലെയുണ്ടാലോ…”

“നിന്റെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ടിപ്പോ എത്ര നാളായി..”

“പറയെടി…...”

“5 വര്‍ഷം..!”

“എന്നിട്ടും ഇതൊട്ടും ഉടഞ്ഞിട്ടില്ലലോടീ ...”

“നീ പെറ്റതാണോ …..ടീ ”

“ഇല്ല ..!!”

“അതെന്തേ ...അവനു കൊച്ചുണ്ടാക്കാൻ അറിയില്ലേ ?”

“ഞങ്ങൾ ….”

“ഞങ്ങൾ?”

“അതുപോട്ടെ ….. നമുക്ക് വഴിയുണ്ടാക്കാം !”

“നിന്റെ പേരെന്താ ?”

“സ്‌മൃതി …!”

“അവന്റെയോ ?”

“അജിത് !”

“നിനക്ക് എത്ര പ്രായം ഉണ്ട്”

“28”

“അത് നുണ ...ഒരു 21 നു അപ്പുറം പോകില്ല, അല്ലേടാ രാജൂ..”

“അതെ ഗുരുജി …. ആ കൂമ്പിയ …..”

“ഞാനതു കേൾക്കാതെ ഇരിക്കാൻ പരമാവധി ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് കാതടിച്ചിരുന്നു ….”

“ശരി ….നിന്റെ ഈ മുഴുപ്പൊക്കെ ഞാനിന്ന് ഉടയ്ക്കാൻ പോകുവാ ...”

“നിന്റെ കണവന്റെ മുന്നിൽ വെച്ച് !”

ഞാൻ അങ്ങോട്ടേക്ക് നോക്കാതെ ഇരുന്നെങ്കിലും ഒരു വെളിച്ചം കണ്ണിലേക്ക് അടിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ അറിയാതെ തിരിഞ്ഞു.

സ്‌മൃതിയുടെ പഴുത്ത മാമ്പഴം പോലെ അവളുടെ മുലകൾ ഇരുകൈകൊണ്ടും ഞെക്കി ഞെക്കി പിഴിയുകയാണ് ഗുരുജി എന്ന മനുഷ്യമൃഗം.

ഞാൻ വീണ്ടും കണ്ണടച്ചുകൊണ്ട് സീറ്റിലേക്ക് ചാരി ഇരുന്നു.

"അല്ലാ …..നിന്റെ മുലക്കണ്ണുകൾ എന്താടീ ….വളരെ കൂർത്തു നിക്കുന്നത് ഇപ്പൊ...ബലം വച്ച് വരുവാണല്ലോ പെണ്ണെ അപ്പൊ നീയിത് ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ട്, അല്ലേടീ?" അയാൾ ഒരു കൊലച്ചിരിയോടെ മന്ത്രിച്ചു.

“അപ്പോപിന്നെ നീ ഉറപ്പായും നിന്റെ മുലചപ്പാൻ എനിക്ക് തരണം!”

“തരില്ലേ നീ….”

“നിന്റെയീ അഴകൊത്ത മുലകളെ കടിചീമ്പി വലിക്കാൻ...“

“നിന്റെ ഞെട്ടുകള് ഉമിനീര് തൊടാതെ തിന്നാൻ….”

ഞാൻ അപ്പോഴും കണ്ണടച്ച്