Chapter Title : ഋതം [കൊമ്പൻ]
മിന്നി മറയുന്നത് കണ്ടു. അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ആ ഗുരുജി മൃദുവായി ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. അവസാനം സ്മൃതിയുടെ ത്രസിക്കുന്ന മുലഞെട്ടുകൾ ഞെക്കി വേദനിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അയാൾ അവളോട് പറഞ്ഞു.
"സ്മൃതി, നിന്റെ ഭർത്താവിന്റെ അവസ്ഥ നീയറിയുന്നുണ്ടോ? അവനിത് ഒരുപാടു ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു, അവന്റെ കുണ്ണയിപ്പോ കഴച്ചു പൊട്ടുകയായിരിക്കും ഉറപ്പ്, പാന്റിലൊക്കെ അവന്റെ വെള്ളപ്പശ മുഷിഞ്ഞത് അലക്കുമ്പോ നിനക്ക് ശെരിക്കും കാണാം, നാളെ. എനിക്ക് നിന്നെ ഒത്തിരി ഇഷ്ടമായി, ഞാൻ നിനക്ക് ഉറപ്പ് നൽകുന്നു, ഇപ്പൊ നീ ബലം പിടിച്ചാലും നിനക്ക് ഇത് എന്തായാലുമിഷ്ടപ്പെടും. എനിക്കത് നല്ലപോലെയറിയാം, എത്ര പെണ്ണുങ്ങളെ ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്, നിനക്ക് ജീവിതത്തിൽ ഇനി ഇതുപോലെ ഒരു സുഖം കിട്ടില്ല!, നിന്റെ സമ്മതത്തോടെ നിന്നെ ഊക്കി ഊക്കി രസിപ്പിക്കാൻ എനിക്ക് ഭാഗ്യമുണ്ടോ അത് നീ പറ! "
ഞാനും സ്മൃതിയും അയാളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടുകൊണ്ട് പരസ്പരം ഉറ്റുനോക്കുകയായിരുന്നു. എന്റെ മുഖവും നെറ്റിയും കക്ഷവുമെല്ലാം വിയർത്തു ഒഴുകുകയാണ്, എന്താണ് ഇനി ചെയുക, സ്മൃതിയുടെ മനസ് അവളുടെ അടുത്തില്ല, അതുറപ്പാണ്. ഞാൻ ശ്വാസം വിടാതെ തൊണ്ടയിലെ വെള്ളം വറ്റിക്കൊണ്ട് എന്റെ സ്മൃതിയെ നോക്കുമ്പോ അവളിലെ ആ മാറ്റം ഞാൻ കണ്ണുകൾ കണ്ടു. വിശ്വാസവഞ്ചനയിൽ തുടങ്ങി, ഇപ്പോൾ മനസ് കൈവിട്ടുകൊണ്ട് അവളുടെ ശരീരവും ആ അധമന് മുന്നിൽ അവൾ രുചിക്കാൻ വേണ്ടി കൊടുക്കുന്നത് ഞാൻ കാണുമ്പോ ഞാൻ പൊട്ടിയ ചില്ലു നെഞ്ചിൽ വേദനയോടെ അത് മനസിലാക്കി……
സ്മൃതി അയാൾക്ക് വേണ്ടി സമർപ്പണ മനോഭാവം കൈവരിച്ചുവെന്നു.
അതുവരെ സമൃതിയുടെ ശരീരഭാഷ, പ്രതിരോധം പ്രകടിപ്പിക്കുമ്പോൾ ശരീരം ഭാഗികമായി കഠിനമായിരുന്നു, അവളുടെ ചലനങ്ങൾ അപ്പോഴും നിർബന്ധിതമായിരുന്നു. പക്ഷെ എന്നെ
💬 Comments
View all comments