Chapter Title : ഋതം [കൊമ്പൻ]

കോടീശ്വരന്മാരാകാം അല്ലെങ്കിൽ ശതകോടീശ്വരന്മാരാകാം, പക്ഷേ എന്ത് അതിനു നമ്മളുടെ ജീവിതമാണോ വില? നമ്മുടെ ദാമ്പത്യമാണോ ഇര? എനിക്ക് അമ്മയാവാൻ ഉള്ള ഭാഗ്യവും അജിത് നിഷേധിച്ചു!!!”

“നമ്മൾ ഭർത്താവും ഭാര്യയും എപ്പോഴാണ് ആയത് രണ്ട് പേര് ഒരു മുറി ഷെയർ ചെയുന്നു അതല്ലേ സത്യം.”

സ്‌മൃതി ആക്രോശിച്ചു.

"ഞാൻ ... സ്‌മൃതി നീ എന്നോട്..ക്ഷമിക്കണം. ഞാൻ ഒരിക്കലും തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല ..."

"അജിത് മനഃപൂർവം ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ലെന്ന് എനിക്കറിയാം. പക്ഷെ ഇത് അജിത്തിന്റെ പ്രെശ്നം മാത്രമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം.

ഒപ്പം എന്നെ ഇത് ഏതു അവസ്‌ഥയിലേക്ക് എത്തിച്ചു എന്നും അജിത് മനസ്സിലാക്കണം.

തുറന്നു പറഞ്ഞാൽ എനിക്ക് വൈകാരികമായി അസന്തുഷ്ടമായ ഒരു വർഷമാണിത്. ഒപ്പം ശാരീരികമായി അസന്തുഷ്ടമായ ഒരു വർഷവ്മാണ്. പക്ഷെ ഞാൻ പരാതിയോ പരിഭവമോ ഇല്ലാതെ തുടർന്നു എല്ലാം അജിത്തിന് വേണ്ടി മാത്രം, അജിത്തിന്റെ സ്വപ്ങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി മാത്രം.

"എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം." ഞാൻ എന്റെ മുഖം എന്റെ കൈകളിൽ വച്ചു.

"എനിക്കും ഖേദമുണ്ട്. ആ രാത്രിയിൽ എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്ന് അജിത് മനസ്സിലാക്കുമെന്ന് ഞാൻ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. ഒരുപാട് സംഭവിച്ചു. ഞാൻ കുറ്റക്കാരിയല്ലെന്ന് ഞാൻ പറയുന്നില്ല. എന്റെ തെറ്റ് ഞാൻ പൂർണ്ണമായി അംഗീകരിക്കുന്നു. എന്റെ എനിക്കെന്താണ് വേണ്ടത് എന്ന് അജിത് അറിയണമെന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു ആ സമയം. ആ നീരസം വളർന്നു. അജിത്തിന്റെ ആ സമയത്തെ നിരന്തരമായ ഉദ്ധാരണം. ശാരീരിക അടുപ്പത്തിന്റെ അഭാവം, ആ സമ്മർദ്ദം, കുഞ്ഞില്ലാത്തതിന്റെ വിഷാദം എല്ലാം എല്ലാം..!!!

ആ തീർച്ചയായും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആൽഫ-മെൻ-നെസ് ...അത് ഞാൻ ...

"അവൾ നിർത്തി ഞെട്ടി.

"അതെ, എനിക്ക് മനസ്സിലായി സ്‌മൃതി" ഞാന് പറഞ്ഞു. ::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

പെട്ടെന്ന് ബസ് മന്ദഗതിയിലാവാൻ തുടങ്ങി. ഞങ്ങൾ ഏതോ പട്ടണത്തിലേക്ക് അടുക്കുന്നുണ്ടോ എന്നറിയാൻ ഞാൻ ജനാലയിലൂടെ പുറത്തേക്കു നോക്കി. പക്ഷേ, അപ്പോഴും ഇരുട്ടായിരുന്നു, റോഡുകൾ മരങ്ങളാൽ നിരന്നിരുന്നു. ഒടുവിൽ റോഡിന്റെ സമീപം ഒരു ചെറിയ സിഗരറ്റ്-ചായ് ഷോപ്പിന് അരികിൽ ബസ് നിർത്തി. മുമ്പത്തെപ്പോലെ ശരിയായ ധാബ പോലും ഇല്ല. ഒരു ലൈറ്റ് ബൾബും രണ്ട് ബെഞ്ചുകളുമുള്ള ഒരു ചെറിയ നാടൻ കട അത്, തീർച്ചയായും ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ച ഒരു സ്റ്റോപ്പല്ല.