Chapter Title : ഋതം [കൊമ്പൻ]

ഞാൻ നിന്നുകൊടുക്കുമായിരുന്നില്ല, പക്ഷെ എന്റെ നിസ്സഹായാവസ്‌ഥ അയാൾ നല്ലപോലെ ചൂഷണം ചെയ്തപ്പോൾ , എന്റെ മനസ് എല്ലാത്തിനും ഒരുങ്ങി. ഞാൻ അത് മനസിലാക്കിയപ്പോൾ ഞാനറിയാതെ അത് ഇഷ്ടപ്പെടാൻ തുടങ്ങി. ദേവ്ജിയുടെ വിയർക്കുന്ന ശരീര ദുർഗന്ധം പോലും എന്നിൽ അമിതമായി ഒരു പ്രഭാവം ചെലുത്താൻ തുടങ്ങി. അയാൾ എന്റെ പാന്റിന്റെ കൈ താഴ്ത്തിയപ്പോൾ, എന്റെ നനഞ്ഞു കുതിർന്ന….... "

"പ്ലീസ് നിർത്തൂ...സ്‌മൃതി"

"ശരി, നീ ആഗ്രഹിച്ചത് കൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞുപോയതാണ്....."

"എനിക്ക് മനസ്സിലായി,സ്‌മൃതി. മനസ്സിലായി." ഞാൻ പറഞ്ഞു, ഒപ്പം അവളുടെ ആ തുറന്നുപറച്ചിലിൽ ഉണ്ട് ഞാൻ കാണാതെയും അയാളുടെ ഒപ്പം അന്ന് രാത്രി നടന്ന അയാളുടെ സ്വന്തം അടിമയായ സ്‌മൃതിയുടെ മോഹങ്ങളുടെ വലിപ്പം.

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

"സത്യത്തിൽ ഈ യാത്ര അവസാനിക്കാതെ ഇരുന്നെങ്കിൽ അല്ലെ" രാജു അത് പറഞ്ഞു കത്തി വീണ്ടും എന്നിൽ അമർത്തി.

ഞാനതിന് മറുപടിഒ ന്നും പറഞ്ഞില്ല.

"അല്ലേ?"

"ഇത് ഒരു പേടിസ്വപ്നമാണോ അതോ ഈ യാത്ര യഥാർത്ഥത്തിൽ സംഭവിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് എനിക്ക് ഇപ്പോഴും അറിയില്ല." ഞാന് രാജുവിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു.

"ഓ ... ശരി...ശരി, എനിക്ക് മനസ്സിലായി." മറ്റേ കൈകൊണ്ട് അവൻ എന്നെ സഹതാപത്തോടെ തോളിൽ തട്ടി.

ഗുരുജിയുടെ കൈ പുറത്തേക്ക് എടുത്തപ്പോൾ രാജു അതെന്നെ വിളിച്ചു കാണിച്ചു. കൈയിൽ മുഴുവനും സ്‌മൃതിയുടെ നൂലിഴകൾ ആയിരുന്നു.

“കൊള്ളാലോ….പെണ്ണ്, അങ്ങ് ചുരത്തി തകർക്കുവാണ് അല്ലെ ഗുരുജിയല്ലേ ആള്. അപ്പൊ പിന്നെ….”

ഗുരുജിയുടെ ഇടതുകൈ അയാൾ വായിലേക്ക് വെച്ചുകൊണ്ട് ഉറിഞ്ചിക്കുടിക്കുമ്പോ സ്‌മൃതി നാണിച്ചു നനഞ്ഞു കണ്ണടച്ചുകൊണ്ട് അയാളുടെ മാറിലെ രോമം പിടിച്ചു വലിച്ചു വേദനിപ്പിച്ചു.

എന്റെ ഭാര്യയുടെ