Chapter Title : ഋതം [കൊമ്പൻ]

വലിയ സത്യം !! ആ സമയം പാതി ഉറക്കത്തിൽ എന്റെ നേരെ ചൂണ്ടിയ തോക്കിനുമുന്നിൽ എന്നെ കീഴ്പെടുത്തിയത് തന്നെയാണ് … പക്ഷെ അതിനുശേഷമോ ? സ്വേച്ഛയായി ഞാൻ എന്നെ തന്നെ ആ വന്യമൃഗത്തിനു മുന്നിൽ സമർപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു ! അധമമായ ഒരു വികാരം എന്നിലും ഉണ്ടായിരുന്നു. അതെന്റെ മനസ്സിൽ ഉറങ്ങിക്കിടന്ന നെറിവുകെട്ടവളേ ഉണർത്താൻ പോന്നതായിരുന്നു എന്നും പറയാം.”

അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒഴുകുന്ന കണ്ണുനീരോടെ അവൾ എന്നെ തുറിച്ചുനോക്കി.

"അങ്ങനെയൊന്നും ഇല്ല, എല്ലാം എന്റെ തോന്നലാണ് എന്ന് പറഞ്ഞു അജിത് എന്തെ എന്നെ ആശ്വസിപ്പിക്കാത്തത് ? ഞാനിങ്ങനെ തുറന്നു പറയുമ്പോൾ അത്രയെങ്കിലും ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നു. അജിത് ….." അവൾ നിർത്താതെ കണ്ണീരൊഴുകികൊണ്ട് വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞു.

ഞാൻ അത് കേട്ട് നെടുവീർപ്പിട്ടതല്ലാതെ ..

"സ്‌മൃതി …..നീ ഉറപ്പായും അങ്ങനെ ഒരുവൾ ആണെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നില്ല."

"പിന്നെ ഞാൻ എന്താണ്? പറ അജിത് !!!!!" അവൾ അലറി കരഞ്ഞു.

"ഞാൻ .... ഞാൻ നേരത്തെ ചോദിച്ചതിനുള്ള ഉത്തരം എനിക്ക് അറിയണം."

"എന്ത്?"

"ആ നിമിഷത്തിനുമുമ്പ് എന്താണ് സംഭവിച്ചത്, സ്‌മൃതിയെ ഞാൻ ആ കാട്ടിൽ നഗ്നനായി അയാളുടെ കുണ്ണയുടെ മുമ്പിൽ ആവേശത്തോടെ വലിച്ചു കുടിക്കുന്നതിന് മുൻപ് ….."

“അജിത് …..നിനക്കീ അവസ്‌ഥയിലും അത് അറിയണം എന്നുണ്ട് അല്ലെ ?." അവൾ കണ്ണീരു തുടച്ചു ചോദിച്ചു. "അജിത് അതെല്ലാം കണ്ടതതിന് ശേഷം അജിത്തിന് വീണ്ടും ആ വിശദാംശങ്ങൾ ശരിക്കും ആവശ്യമുണ്ടോ? പറയൂ ….."

"അതെ."

"എന്തുകൊണ്ട്?"

"എന്നോട് പറയൂ...പ്ലീസ്"

അവൾ എന്നെ വീണ്ടും പരിഹാസ്യമായ നോക്കിയെങ്കിലും. ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് അവൾ എന്നോട് തുറന്നു പറയാൻ തുടങ്ങി.

ശരി അജിത്തിന്റെയിംഗിതം പോലെ. ഞാൻ എവിടെയായിരുന്നു? ആ നേർത്ത കാർഡിഗൺ ധരിച്ച് ഞാൻ ബസിൽ നിന്നിറങ്ങി. അതെ, ബസ്സിലെ മറ്റുള്ളവർ എന്നെ ചൂഴ്ന്നു നോക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. പക്ഷെ ഞാൻ അത് കാര്യമാക്കിയില്ല. ഞാൻ അദ്ദേഹത്തോടപ്പം കാട്ടിലേക്ക് പിന്തുടർന്നു. ഞാൻ ആ എന്റെ പൂറിന്റെ ഒഴുക്ക് വളരെയധികം കൂടി കൂടി തുടയിലൂടെ ഒഴുകുന്നത് ഞാൻ നടക്കുമ്പോ അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്തുകൊണ്ടാണ് ആ രാത്രിയിലും ഉറക്കം വരുന്ന സമയത്തും