Chapter Title : ഋതം [? ? ? ? ?]
പറ്റിയതിൽ അവൾ നാണത്തോടെ ഒന്ന് അയാൾക്ക് വേണ്ടി മാത്രം ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. ആ നിമിഷം അവളുടെ കണ്ണുകളെ എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല, ഞാൻ അവളുടെ കമ്പിയടിപ്പിക്കുന്ന കാമചിരിയിൽ അലിഞ്ഞങ്ങു ഇല്ലാതായി.
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
"ഞാൻ അപ്പൊ പുഞ്ചിരിച്ചു ശെരിക്കും ?" സ്മൃതി അത്ഭുതത്തോടെ എന്റെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി ചോദിച്ചു.
"അതെ…..അയാളെ….മോഹിപ്പിക്കുന്നപോലെ." ഞാൻ ഉറച്ചു പറഞ്ഞു.
"അത് ഇച്ഛാപൂര്വ്വമല്ലാതെ ആയിരിക്കണം….അജിത്തിന്റെ ഉദ്ധാരണം പോലെ….!" അവൾ വ്യക്തമായി എന്റെ കണ്ണിൽ നോക്കി പറഞ്ഞു.
പക്ഷെ ഞാൻ ഒന്നും അതിനു പറഞ്ഞില്ല.
"സോറി, ഞാൻ ധിക്കരിച്ചതല്ല!" അവൾ പറഞ്ഞു.
"മനസിലായി സ്മൃതി, I’m OK."
"അജിത് സത്യസന്ധമായി സമ്മതിച്ചല്ലോ, ദേവ്ജിയുടെ നാവുകളും ചുണ്ടുകളും എന്നെ കടിച്ചു വലിച്ചപ്പോൾ അത് ഏതോ ഒരു നിമിഷത്തിൽ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയെന്നു, അതുപോലെ തന്നെ എന്നിൽ ഉള്ള എന്റെ primal animalistic side ഉണർന്നെണീക്കാൻ തുടങ്ങി. എല്ലാത്തിനുമുപരി ...ദേവ്ജി…." അവൾ ആ ഓർമയിലേക്ക് വീണു പോയി.
"നിൽക്ക്, അയാളുടെ പേരപ്പോ ദേവ്ജി എന്നാണോ? ഗുരുജി എന്നല്ലേ?" ഞാൻ അവളെ നോക്കി.
“ഗുരുജി എന്ന് അയാളുടെ വിളിപ്പേരാണ് പ്രജ്വൽ ദേവ് എന്നാണ് അയാളുടെ യഥാർത്ഥ പേര്”
“പ്രായമോ...”
“40 ഉണ്ടെന്നാണ് പറഞ്ഞത്, ഞാനത് വിശ്വസിച്ചു.”
"ശരി ... എന്താണ് primal animalistic side?”
“അത് അജിത്തിന് അറിയില്ലേ?."
"ഇല്ല, എനിക്കറിയില്ല!"
"അജിത് എന്റെ വായിൽ നിന്ന് അത് കേൾക്കാൻ ഉള്ള മോഹം കൊണ്ടാണ് എങ്കിൽ കേട്ടോളു….!
ദേവ്ജി ഒരു ആൽഫ മെയിൽ ആണ്. രൂപത്തിൽ വലിയവനും അതിലേറെ ശക്തനും പിന്നെ പെണ്ണിനെ കിട്ടിയാൽ വേട്ടയാടി തിന്നുന്ന ആക്രമണകാരിയുമാണ് ...
എനിക്ക് അങ്ങനെയുള്ള ആണുങ്ങളോട് വല്ലാത്ത ആരാധനയാണ്, അത് കോളേജ് കാലം മുതലേ നിനക്കുമറിയാം, പക്ഷെ ആ അവസ്ഥയിൽ എന്നെ മുതലെടുക്കാൻ ഞാൻ നിന്നുകൊടുക്കുമായിരുന്നില്ല, പക്ഷെ എന്റെ നിസ്സഹായാവസ്ഥ അയാൾ നല്ലപോലെ ചൂഷണം ചെയ്തപ്പോൾ , എന്റെ മനസ് എല്ലാത്തിനും ഒരുങ്ങി. ഞാൻ അത് മനസിലാക്കിയപ്പോൾ ഞാനറിയാതെ അത് ഇഷ്ടപ്പെടാൻ തുടങ്ങി. ദേവ്ജിയുടെ വിയർക്കുന്ന ശരീര ദുർഗന്ധം പോലും എന്നിൽ അമിതമായി ഒരു പ്രഭാവം ചെലുത്താൻ തുടങ്ങി. അയാൾ എന്റെ പാന്റിന്റെ കൈ
💬 Comments
View all comments