Chapter Title : ഋതം [? ? ? ? ?]

ആയിരത്തിലൊന്നിൽ ഉള്ള സമയം മാത്രം നോക്കി കണ്ടു.

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

"അത് കണ്ടപ്പോൾ എന്റെയുള്ളിൽ അജിത്തിനോട് എത്രമാത്രം ദേഷ്യംവും അപമാനവും , വേദനയും ഉണ്ടാക്കിയെന്നു imagine ചെയ്യാൻ കഴിയുമോ?" സ്‌മൃതി ദേഷ്യത്തോടെ ഇടിമുഴക്കുന്ന പോലെ എന്നോട് ചോദിച്ചു!.

അന്നത്തെ ആ സംഭവം നടന്ന് കുറെ ദിവസത്തിന് ശേഷമാണ് ഞങ്ങൾ ഇതിനെക്കുറിച്ച് സത്യസന്ധമായി സംസാരിക്കാൻ തന്നെ തയ്യാറായത്.

"ഞാൻ സ്‌മൃതിയെന്ന ഭാര്യ! ആ സമയം മുഴുവനും ആ കാമഭ്രാന്തനും കൊള്ളക്കാരനുമായ ഒരാണിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലായിരുന്നു സത്യമാണ്!."

അവൾ അലറിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

"അയാൾ എന്നിൽ ആധിപത്യം സ്‌ഥാപിച്ച നിമിഷം മുതൽ പറഞ്ഞറിയിക്കാനാവാത്ത കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ ഞാൻ നിർബന്ധിതയായിരുന്നു. ആ കട്ടത്താടിയുള്ള ആ മനുഷ്യൻ എന്നെ എങ്ങോട്ടോ കയറു കെട്ടി വലിച്ചുകൊണ്ട് കൊണ്ട് പോകുന്നപോലെ എനിക്ക് തോന്നി. എന്നെ രക്ഷിക്കാൻ കെല്പുള്ള
എന്റെ ഭർത്താവ് അവിടെ എന്നെ നോക്കിയും നോക്കാതെയും ഇരിക്കുന്നുണ്ട്, പക്ഷെ എന്നെ എങ്ങനെയും ഇതിൽനിന്നും മോചിപ്പിക്കുന്നതിന് മാർഗ്ഗം കണ്ടെത്താൻ ഒന്ന് ശ്രമിക്കുന്നതിനുപകരം, ഈ കാഴ്ച്ചകൾ ഒക്കെയും അയാളുടെ കുണ്ണയിൽ ഇതുവരെ ഞാൻ കാണാത്ത ഉദ്ധാരണം നേടുന്നത് ഞാൻ
കണ്ടിരുന്നു…..."

അവൾ പറയുന്നതിലും കാര്യമുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാം നന്നായിട്ടറിയാം. പക്ഷെ ഞാൻ…..അത് കേൾക്കുമ്പോൾ എനിക്കും അസ്വസ്ഥത തോന്നി.

"ഇതെല്ലം തന്നെ എന്റെ മാത്രം തെറ്റാണോ? ഞാൻ എന്താണ് അന്ന് ചെയ്യേണ്ടിയിരുന്നത്? ഇത് ബോളിവുഡ് മസാല സിനിമകൾ പോലെയല്ല, നിനക്കറിയാമല്ലോ. ഞാൻ എന്തെങ്കിലും അന്ന് ശ്രമിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ നമ്മൾ രണ്ടുപേരും അവിടെത്തന്നെ കൊല്ലപ്പെടുമായിരുന്നു." ഞാൻ തിരിച്ചും അലറി.

സ്‌മൃതി എന്നെ തുറിച്ചുനോക്കി. അവളുടെ മനസിലെ എല്ലാം അവൾ തുറന്നു പറഞ്ഞത് കൊണ്ടാവാം അവളുടെ മുഖഭാവം ഒരല്പം ശാന്തമായി തോന്നിയത്.