Chapter Title : ഋതം [? ? ? ? ?]

"എന്നെ രക്ഷപ്പെടുത്താതിരുന്നതിന് ഞാൻ നിങ്ങളെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നില്ല. അപ്പോഴും സാഹചര്യത്തിന്റെ യാഥാർത്ഥ്യം ഞാൻ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു. പക്ഷെ ഞാൻ ... ഇപ്പോഴും ഇപ്പോഴും ... ആ ഉദ്ധാരണം സംബന്ധിച്ച് ഞാൻ ആശ്ചര്യപ്പെടുന്നു
….അജിത്" അവൾ പറഞ്ഞു.

"അതെ, ശെരിയാണ്, നീ പറഞ്ഞല്ലോ നിന്റെ അയാൾ തൊട്ടപ്പോൾ അയാളിൽ പൂർണ്ണ വിധേയത്വം കല്പിച്ചെന്നു! നിന്റെ ശരീരം നീ പറഞ്ഞതുപോലെ കേട്ടില്ല എന്ന്! എനിക്കും അങ്ങനെ തന്നെ."
ഞാൻ മുഖം നോക്കാതെ തിരിച്ചു പറഞ്ഞു.

"ഞാൻ ... ഞാൻ നിന്നെ വിശ്വസിക്കുന്നു അജിത്, എനിക്ക് മനസിലാകും, പക്ഷെ ഒരിക്കലും അത്……." അവൾ സൗമ്യമായി എന്റെ തോളിൽ തടവി. എനിക്ക് ആ സമയത്തെ അവളുടെ സ്പർശം പോലും ചിരപരിചിതമായ ഞാൻ എത്രയോ അനുഭവിച്ച എന്റെ സ്‌മൃതിയുടെ പോലെയെനിക്ക് തോന്നിയില്ല!.

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

ആ രാത്രിയിലേക്ക് …..തിരിച്ചു ആ ബസിലേക്ക്…...തന്നെ….പോകാം....

ഞാൻ ഇപ്പോഴും എന്റെ ഉദ്ധാരണം എങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നു എന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു. എന്തിനാണ് ഞാൻ ആ കാഴ്ച ഇത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത് എന്ന് ആലോചിക്കുമ്പോ സ്‌മൃതിയുടെ മുഖത്തു വിശ്വാസവഞ്ചനയുടെ ഒരു ഭാവം ഞാൻ മിന്നി മറയുന്നത് കണ്ടു. അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ആ ഗുരുജി മൃദുവായി ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. അവസാനം സ്‌മൃതിയുടെ ത്രസിക്കുന്ന മുലഞെട്ടുകൾ ഞെക്കി വേദനിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അയാൾ അവളോട് പറഞ്ഞു.

"സ്‌മൃതി, നിന്റെ ഭർത്താവിന്റെ അവസ്‌ഥ നീയറിയുന്നുണ്ടോ?
അവനിത് ഒരുപാടു ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു, അവന്റെ കുണ്ണയിപ്പോ കഴച്ചു പൊട്ടുകയായിരിക്കും ഉറപ്പ്, പാന്റിലൊക്കെ അവന്റെ വെള്ളപ്പശ അലക്കുമ്പോ നിനക്ക് കാണാം, നാളെ. എനിക്ക് നിന്നെ ഒത്തിരി ഇഷ്ടമായി, ഞാൻ നിനക്ക് ഉറപ്പ് നൽകുന്നു, നിനക്ക് ഇത് ഒടുവിൽ ഇഷ്ടപ്പെടും. നിനക്ക്