Chapter Title : രോഗിയെ പ്രേമിച്ച ഡോക്ടർ [അൽഗുരിതൻ]

ഇട്ടു കുറച്ചു നേരം അവിടെ ഇരുന്നു കരഞ്ഞു.....

ആരോ വാതിലിൽ മുട്ടി..... ഞാൻ കണ്ണും തുടച്ചു. വാതിൽ തുറന്ന് അച്ഛൻ ആയിരുന്നു.... ആൾ ഒരു ഫയൽ എന്റെ കയ്യിൽ തന്നിട്ട് പോയി..

ഞാൻ മുറി അടച്ചു അത്‌ തുറന്നു നോക്കി എന്റെ പഴയ ഫോട്ടോസ് ആയിരുന്നു വേറെ എന്തൊക്കെയോ ഉണ്ട് ഞൻ അധികം നോക്കൻ പോയില്ല. കണ്ണ് ഒക്കെ തുടച്ചു എന്നെന്നേക്കുമായി ആാാ വീടിനോട് വിട പറയാൻ പോകുന്നു .....

ആ ഒരു നിമിഷം ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചു അവർ എന്റെ യഥാർത്ഥ അച്ഛനും അമ്മമ്മയും ആയിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന്.....

രണ്ടു ബാഗും എടുത്ത് വെളിയിൽ കൊണ്ട് വെച്ച്... ഒന്നും കൂടെ അകത്തു ചെന്ന്.... അവർ തല കുമ്പിട്ടു ഇരിക്കുന്നു........

ഞാൻ : ഞാൻ പോണു.... ഞാൻ അവകാശo ഒന്നും ചോദിച്ചൊന്നും വരില്ല.......

ഈ നാട്ടിൽ നിന്നും പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു...

ഞാൻ : ഇതെന്താ ആരും നോക്കാതെ..

എടാ നീ പേടിക്കണ്ട നിന്റെ കല്യാണം നടക്കും ഞാൻ അനിയനോട് പറഞ്ഞു......

അപ്പൊ എല്ലാരോടും ഒരിക്കൽ കൂടി.. നന്ദി. ഇത്രയും നാൾ ഒന്നും അറിയിക്കാതിരുന്നതിന്. ഭക്ഷണം തന്നതിന്. മകനെ പോലെ നോക്കിയതിനു......... എല്ലാത്തിനും..... ഇത് പറഞ്ഞതും.... എന്റെ ശബ്ദം ഇടറാൻ തുടങ്ങി.. എന്നാ ശെരി എന്നും പറഞ്ഞു .. ബാഗും എടുത്ത് ഗേറ്റ് ഇൽ ലേക്ക് നടന്നു. തിരിഞ്ഞു നോക്കില്ല........

ഓരോ ചുവട് വയ്ക്കുമ്പോഴും. ഹൃദയത്തിൽ ആരോ ചുറ്റിക കൊണ്ട് അടിക്കുന്ന പോലെ കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണുനീർ ആണ പൊട്ടി ഒഴുകുന്നത് പോലെ ഒഴുകി.. പുറത്തിറങ്ങി ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കി... വാതിൽ അടച്ചിരുന്നു..

തിരിഞ്ഞതും അനുപമ കാർ ന്റെ ഡിക്കി തുറന്നു വെളിയിൽ നിൽപുണ്ടായിരുന്ന്.. അത്രയും നാൾ കണ്ട എന്നേ അല്ല അവിടെ അവൾ കണ്ടത്..... കണ്ണ് മുഴുവൻ കലങ്ങി.. പൊട്ടി കരയുന്നില്ലന്ന് മാത്രം.... ഇത് കണ്ട് അവളുടെ കണ്ണും നിറയുന്നുണ്ട്..... അടുത്ത വീട്ടിലെ ആളുകൾ ഒക്കെ നോക്കുന്നുണ്ട്..... ഞങ്ങളെ അത് കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ ഞാൻ ബാഗ് താഴെ വെച്ച് കാറിൽ കേറി ഇരുന്നു.... കരയാൻ തുടങ്ങി... അവൾ ബാഗ് എടുത്തു വെച്ച് ഉടനെ