Chapter Title : രുദ്രപ്രതാപം 13 [Jhon Clinton]

പന്തും പിടിച്ച് നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

ഒരു നിമിഷം അവൾ അനങ്ങാതെ നിന്നു.

അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഞെട്ടൽ വ്യക്തമായിരുന്നു.

സത്യം പറഞ്ഞാൽ, പന്ത് ഒരു ഇഞ്ച് കൂടി വഴുതിയിരുന്നെങ്കിൽ അവളുടെ തല തന്നെയായിരുന്നു ലക്ഷ്യം.

ഗ്രൗണ്ടിൽ നിന്നിരുന്ന പയ്യന്മാരും സംഭവം കണ്ടിരുന്നു.

അവരിൽ രണ്ടുമൂന്ന് പേർ ഉടനെ ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടിവന്നു.

"ചേട്ടാ... സോറി... സോറി..."

അവർ ശ്വാസം മുട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

ഞങ്ങൾക്ക് എന്തെങ്കിലും പറ്റിയോ എന്ന് അവർ വീണ്ടും വീണ്ടും ചോദിച്ചു.

അവരുടെ മുഖത്ത് പേടിയും കുറ്റബോധവും നിറഞ്ഞിരുന്നു.

പക്ഷേ അതൊന്നും എന്റെ പുന്നാര അർച്ചന ചേച്ചിക്ക് മതിയായില്ല.

"സൂക്ഷിച്ചു ഒക്കെ കളിക്കണ്ടേ ഇതെങ്ങാനും ദേഹത്തു കൊണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലോ!"

അവൾ അവന്മാരെ ഇട്ട് പൊരിക്കാൻ തുടങ്ങി.

പാവങ്ങൾ തലകുനിച്ച് നിൽക്കുകയാണ്.

ഇനി കുറച്ച് നേരം കൂടി ഇവിടെ നിന്നാൽ സംഭവം വേറെ ലെവലിലേക്ക് പോകുമെന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു.

അതുകൊണ്ട് ഞാൻ അർച്ചനയുടെ കൈ പിടിച്ച് അവിടെ നിന്ന് മാറ്റി.

"മതി ചേച്ചി... ഒന്നും പറ്റിയില്ലല്ലോ."

പിന്നെ ആ പയ്യന്മാരെ നോക്കി ഞാൻ ചിരിച്ചു.

"സാരമില്ല... നിങ്ങൾ പൊയ്ക്കോ."

അവർ ആശ്വാസത്തോടെ തലകുലുക്കി തിരികെ ഗ്രൗണ്ടിലേക്ക് ഓടി.

അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ വീണ്ടും നടന്നു.

ഒടുവിൽ ആ വലിയ മാവിന്റെ അടുത്തെത്തി.

മരത്തിന്റെ കട്ടിയുള്ള നിഴൽ പാടത്തിന്റെ നടുവിൽ ഒരു ചെറിയ ലോകം പോലെ പരന്നുകിടക്കുകയായിരുന്നു.

ഞാൻ നേരെ ചെന്ന് അതിന്റെ തണലിൽ ഇരുന്നു.

തണുത്ത കാറ്റ് മുഖത്തേക്ക് വീശിയപ്പോൾ ശരീരമാകെ ഒരു സുഖം പടർന്നു.

ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും കുറെ നേരം അവിടെ തന്നെ ഇരുന്നു ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു…മായ യും ദിവ്യയും എന്നിലേക്ക് ചേർന്നാണ് ഇരിക്കുന്നത്…

ചേച്ചിമാർ മീനുവിനെ കളിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്…

എന്റെ ഇരുത്തം കണ്ട അശ്വതി നേരെ എന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു എന്നിട്ട് എന്റെ ഒരു വശത്തു വന്നിരുന്നു…

പതിയെ സമയം കടന്നു പോയി

തിരിച്ചു വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോൾ എന്നെത്തെയും പോലെ ഇരുട്ടിയിരുന്നു…പക്ഷെ ഇപ്രാവശ്യം അമ്മ വീട്ടിൽ ഉള്ളത് കൊണ്ടു നല്ല ആട്ടു കേട്ട്…

എന്തായാലും ഒരു വിധത്തിൽ ഞങ്ങൾ അകത്തു കയറി…

പിന്നെ വീടിനു അകത്തു ചിരിയും