Chapter Title : രുദ്രസേനൻ 2 [Abarijithan]

ചെയ്യുക എന്നതാണ്.”

സൈനികൻ തലകുനിച്ച് കുതിരപ്പുറത്തേക്ക് ചാടിക്കയറി.

മൃണാളിനി വീണ്ടും യുദ്ധഭൂമിയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.

ഇപ്പോൾ അവളുടെ മുന്നിൽ രണ്ട് കടമകളുണ്ടായിരുന്നു—ശത്രുവിന്റെ പ്രധാന സൈന്യത്തെ തടയുക, പിന്നിലെ ആക്രമണം പരാജയപ്പെടുത്തുക.

അവൾ ഒരു നിമിഷം പോലും പാഴാക്കിയില്ല.

“അധീര , എന്റെ നിർദേശങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കൂ. അമ്പെയ്ത്തുകാരുടെ ഒരു വിഭാഗം കുന്നിൽ തുടരും. മറ്റൊരു വിഭാഗം താഴ്വരയുടെ പ്രവേശനഭാഗത്തേക്ക് നീങ്ങട്ടെ. കാലാൾപ്പടയുടെ മധ്യനിര ഉറപ്പിച്ചുനിർത്തണം.

ശത്രുവിന്റെ പുതിയ നീക്കം കണ്ടതുകൊണ്ട് നമ്മുടെ പ്രധാന

നിരകൾ തകരരുത്.”

“പക്ഷേ, രാജകുമാരി, അങ്ങനെ ചെയ്താൽ നിങ്ങളുടെ സുരക്ഷ—”

“എന്റെ സുരക്ഷയെക്കുറിച്ച് ഇപ്പോൾ ചിന്തിക്കേണ്ട.”

അവളുടെ ശബ്ദം കഠിനമായി.

“ഈ സൈന്യത്തിന്റെ ഓരോ നീക്കവും പരസ്പരം ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ഒരു വിഭാഗം അനുമതിയില്ലാതെ സ്ഥാനം വിട്ടാൽ ശത്രുവിന് അതിന്റെ പ്രയോജനം ലഭിക്കും. എല്ലാവരും തങ്ങളുടെ ചുമതല നിർവഹിക്കണം.”

.

മൃണാളിനി കുതിരപ്പുറത്തേക്ക് കയറി.

“രുദ്രസേനനെ അറിയിക്കൂ—ശത്രുവിന്റെ അവസാനത്തെ തന്ത്രവും പരാജയപ്പെടാൻ പോകുന്നു!”

അഞ്ചാം ഘട്ടം: യുദ്ധത്തിന്റെ വിധി

സൂര്യൻ പടിഞ്ഞാറോട്ട് ചായാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.

താഴ്വരയിൽ പൊടിയും പുകയും നിറഞ്ഞു. ഇരുവശത്തുമുള്ള സൈന്യങ്ങൾ ക്ഷീണിച്ചിരുന്നെങ്കിലും പോരാട്ടം അവസാനിച്ചിരുന്നില്ല.

ശത്രുസേനാധിപൻ തന്റെ സൈനികരെ ഒരിക്കൽക്കൂടി ഒന്നിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

“എല്ലാവരും ഒരുമിച്ച് മുന്നേറുക! അവരുടെ മധ്യനിര തകർക്കൂ!”

ശത്രുസൈന്യം അവസാനത്തെ ശക്തിയോടെ മുന്നോട്ടു പാഞ്ഞു.

അപ്പോഴാണ് രുദ്രസേനൻ തന്റെ വാൾ ഉയർത്തിയത്.

“വീരന്മാരേ! ഇതാണ് അവസാനത്തെ മുന്നേറ്റം! നമ്മുടെ മണ്ണിൽ ശത്രുവിന്റെ പതാക ഉയരാൻ അനുവദിക്കരുത്!”

അവന്റെ ശബ്ദം ക്ഷീണിച്ച സൈനികരിൽ പുതിയ ഊർജം നിറച്ചു.

രുദ്രസേനൻ മുന്നിൽനിന്ന് നയിച്ചു.

അവൻ ശത്രുവിന്റെ ഏറ്റവും ശക്തമായ നിരയിലേക്ക് നേരിട്ട് കടന്നുകയറി.